Bevrijdingsfestival Roermond 2026
De vrijheid vieren met muziek, energie en een flinke dosis diversiteit
Op 5 mei viert heel Nederland de vrijheid, en dus ook Roermond. Het gebied rondom de Arlo Flats wordt omgetoverd tot een terrein vol muziek, gezelligheid en het gevoel van vrijheid. Dit jaar staan er weer genoeg verschillende artiesten op de podia. Wat meteen opvalt is hoe breed het programma is, van ingetogen tot keihard, en dat werkt verrassend goed. De dag wordt afgetrapt door Meral Polat op de Sena Performers Stage, waarna burgemeester Yolanda Hoogtanders het festival officieel opent.
Meral Polat
Meral Polat trapt de dag af met een set die niet meteen draait om energie, maar juist om gevoel. De Nederlands-Koerdische zangeres en actrice, die je misschien kent vanuit haar acteerwerk in De Luizenmoeder, neemt het festival met Koerdische en Turkse invloeden mee in verhalen en anekdotes over vrijheid. Het heeft iets dromerigs, soms zelfs zweverigs, maar dat past ook wel bij het moment van de dag. Geen knallende start, maar wel eentje die precies doet wat het moet doen: je even laten nadenken voordat de dag echt losbarst.
Karsu
Na een kleine vertraging, veroorzaakt door een helikopter die niet mocht opstijgen, is het de beurt aan Karsu. En die maakt meteen indruk door haar controle en uitstraling. Met een volledige band van zeven man sterk achter zich en haar eigen aanwezigheid als middelpunt voelt het optreden groot. De zangeres is letterlijk een soort discobal op het podium: ze brengt niet alleen de dans, maar tilt ook de energie op het hele veld omhoog. Publieksinteractie speelt een grote rol en binnen no time zit iedereen in haar vibe. Dat bereikt een hoogtepunt tijdens ‘Hijo de la Luna’, dat ze in 2021 voor het eerst bracht bij Beste Zangers. Hier kiest ze voor een veel intiemere uitvoering achter de piano, wat de set even ademruimte geeft en laat zien dat ze meer is dan alleen energie.
Ruby Mus
Ruby Mus, die ondertussen wel Limburgse trots te noemen valt, komt het podium op met een bijna onmenselijke hoeveelheid energie. Vanaf de eerste seconde zit er tempo in en dat laat ze ook niet meer los. Samen met haar dansers zet ze een show neer vol R&B, disco en funk, muziek waarbij stilstaan eigenlijk geen optie is. Alles klopt: de uitstraling, de beweging en de energie. Je ziet dat het goed ingestudeerd is, maar het voelt geen seconde geforceerd, en dat maakt haar set misschien wel een van de meest complete van de dag.
IDA
IDA brengt een compleet andere sound naar het festival met haar Nederlandse hyperpop, die ook terug te horen is in haar recente werk zoals ‘Vlammen’. Het is druk, snel en een tikje chaotisch, maar juist dat maakt het interessant. Je zou haar bijna kunnen omschrijven als een soort “girly pop Prodigy”. Haar performance voelt als iets wat je niet vaak ziet, en dat werkt. En haar band trekt dat niveau moeiteloos mee omhoog, met alleen een drummer en een gitariste/toetseniste die live alles geven wat ze hebben. Ze weten het publiek warm te houden en krijgen zonder moeite iedereen aan het springen.
F.I.X.
Als je de naam F.I.X. hoort betekent dat meestal dat het tijd is voor zwaarder werk, en zoals we ondertussen van ze gewend zijn, stelt dat nooit teleur. Deze Roermondse band bewijst opnieuw dat rock nog springlevend is, misschien zelfs meer dan ooit. De energie slaat direct over op het publiek en al snel ontstaan er moshpits voor het podium. Tegelijk hangt er ook een soort verbondenheid in de lucht. Hard, maar wel met gevoel. Roermond laat hier opnieuw horen dat F.I.X. een vaste waarde is, en met nieuwe muziek op komst, hun nieuwe single ‘Freaking Out’ die op 22 mei uitkomt, voelt het alleen maar relevanter.
Min Taka
Na het geweld van F.I.X. maakt Min Taka de switch naar een meer indie-achtige sound. De Turkse zangeres en haar band brengen wat meer ruimte en dansbaarheid terug naar het veld. Haar muziek balanceert tussen indiepop en alternatieve invloeden, met veel aandacht voor sfeer en opbouw. De band speelt strak en laat zien hoeveel muzikaliteit er achter de set zit. Hoewel het niet voor iedereen direct binnenkomt, blijft de set overeind door de rust die ze durft te nemen en de controle die ze houdt.
De Nachtwacht
De Nachtwacht, een muzikaal passieproject van de Venloose Jiri Taihuttu, brengt een zwoele, soms nostalgische maar tegelijkertijd ook stevige vibe naar het podium. Met Ruby Mus, die we eerder die dag zagen, op de achtergrond en een duidelijke rol voor de saxofoon doet het denken aan die klassieke “& the band”-acts uit de jaren zeventig. Het heeft iets warms en losjes, alsof je even in een andere tijd zit. Op de vraag wat voor muziek hij maakt, antwoordt hij zelfverzekerd: “Goeie muziek.” En daar kunnen we ons eigenlijk alleen maar bij aansluiten.
Kevin
Kevin, ook bekend als slowflowanimal, komt met veel gejoel en gejuich het podium op. De Nederlandse rapper is de laatste jaren hard gegaan met hits en samenwerkingen zoals ‘Jij Hebt Mij’ met Roxy Dekker en weet ook hier snel iedereen mee te nemen. Deze vorm van hip-hop is duidelijk niet voor iedereen, maar slaat enorm aan bij de jeugd, die zijn teksten luidkeels meeschreeuwt. Tegelijk staat het publiek hier ook vol met een wat oudere generatie, die soms met enige twijfel toch een beetje meegaat in de energie.
Jack Shore
Jack Shore laat zien hoe je in je eentje een compleet veld mee kunt krijgen. Hij trekt een flinke berg publiek en weet die ook vast te houden. Met zijn installatie, keytar en een constante energie bouwt hij zijn set slim op. Van eigen werk tot herkenbare classics, alles klopt. Hij weet precies wanneer hij moet pieken en hoe hij het publiek moet bespelen. Zelfs wanneer hij zijn set per ongeluk even stillegt, wat het nadeel is van live spelen zoals hij het zelf benoemt, krijgt hij aanmoedigend applaus. We waren recent nog bij zijn show in de Nieuwe Nor, en wat daar werd gezegd klopt: deze man weet precies wanneer hij welke energie moet inzetten, en dat is een kunst.
MEROL
Als afsluiter staat MEROL op het podium, en dat is te merken. Met een boel schreeuwende fans voor zich komt ze fel binnen en neemt ze het publiek direct mee. Haar mix van rock en deep-techno, die ze nog sterker neerzet op haar spiksplinternieuwe album Leve de Feeks, zorgt voor een stevige, dansbare afsluiting van de dag. Het is rauw, energiek en precies wat je wilt aan het einde van een festivaldag. Is MEROL voor iedereen? Nee. Maar wat ze doet, doet ze overtuigend en zonder twijfel. Halverwege haar set brengt ze ook een ode aan Sef, die vanwege zijn uitgesprokenheid niet als ambassadeur van de vrijheid werd gekozen. Niet iedereen lijkt dat moment te begrijpen, maar voor wie het wel snapt voelt het als een sterk en oprecht statement.
Randprogramma
Niet alleen op de mainstage en Sena Performers Stage was er van alles te zien. Ook op het Kunstbende Podium en het Freedump Podium stonden de hele dag artiesten. Van Brohlin, die traditiegetrouw een fan het podium op haalt om mee te rappen, tot Orbific, die later dit jaar nog in de Melkweg staat tijdens de Kunstbende-finale. Het randprogramma laat zien hoeveel talent er rondloopt en maakt duidelijk dat het festival meer is dan alleen de grote namen.
Zo zien we dat Roermond, en daarmee eigenlijk heel Limburg, zich niet stilhoudt voor een festival als dit. Hoewel het aantal bezoekers een beetje wisselde, soms druk, soms wat rustiger, was er voor iedereen wel iets te vinden op 5 mei. En dat is uiteindelijk precies waar een dag als deze om draait.
