Betoverende voordracht van Dry Cleaning stoomt EKKO schoon

Londens viertal vult twee avonden tijdens EKKO’s 40-jarig jubileum

-
  • Nisse Donders
  • Anne Jet van Orden

“Al 40 jaar niet groot geworden”: zo viert EKKO dit jaar haar verjaardag. Als onderdeel van dit jubileumjaar, worden in 2026 een aantal bijzondere concerten en clubnachten gegeven door artiesten die een speciale band hebben met Utrechts meest spraakmakende zaal. Ook Dry Cleaning, dat inmiddels de grotere podia kent, kwam in dit kader twee avonden in één week terug naar de kleine zaal. Met hun slackerige praat-postpunk belonen ze het publiek voor anderhalf uur op een mysterieus concert van uitzonderlijke kwaliteit.

Turmeric & Magasin

Het voorprogramma werd tijdens de eerste show op 9 november verzorgd door de Utrechtse post-rockers van Turmeric. Bij ons bezoek op 12 november, de tweede show, neemt de minimalistische art-wave band Magasin die taak op zich. De band werd in 2024 opgericht door Michiel Klein (voor liefhebbers ook bekend als de gitarist van cultband Lewsberg) en zangeres Lola Diaz Cantoni, en is inmiddels uitgegroeid tot een kwartet. Hun muziek beweegt tussen no wave, post-punk en art-pop, met teksten in meerdere talen. Het is tegendraad en zal vast niet voor elk publiek zijn weggelegd. Maar in EKKO stond iedereen aandachtig te luisteren naar de speelse, trefzekere staccato gitaar- en basloopjes en de eigenzinnige zangpartijen.

-
© Sabrine Baakman

Dry Cleaning

Dry Cleaning is al lang geen nieuwkomer meer. Met hun inmiddels derde album op zak behoren ze al jaren tot de meest spraakmakende bands uit de Londense post-punkscene. Vier jaar geleden traden ze hier ook op, kort na het verschijnen van hun debuutalbum New Long Leg. Niet zo heel lang geleden stonden ze zelfs nog in de Ziggo Dome als het voorprogramma van niemand minder dan Nick Cave and the Bad Seeds. Dat maakt het een buitenkans om de band nog in zo’n kleine, sfeervolle zaal te zien. Dit is dan ook niet ongemerkt gebleven: beide shows waren stijf uitverkocht en in de zaal stond men schouder aan schouder. Op het podium waren de versterkers met tape beplakt met de letters DC, meer opsmuk was er niet.

-
© Sabrine Baakman

De setlist bestond uit nummers uit hun gehele oeuvre, met nadruk op het nieuwste album: Secret Love. Naast de nummers van die plaat kwamen ook oudere favorieten als ‘Scratchcard Lanyard’ en ‘Don’t Press Me’ langs, evenals een onuitgebracht nummer genaamd ‘Grass’.

Zangeres Florence Shaw houdt met haar monotone praatzang, hese stem en ongrijpbare stage presence, de nummers betoverend mysterieus. Met haar haren voor het gezicht staart ze vrijwel bewegingsloos in het luchtledige, af en toe onderbroken door het repetitieve schudden van een tamboerijn. Op momenten raak je als luisteraar haast verdwaald in de woordenzee die constant voortkabbelt en is gevuld met grappige metaforen en rare alledaagse observaties. Haar stem en zangstijl zijn zo uniek en overtuigend dat ze zelfs zinnen als: “Please don’t touch my gamingmouse” en “Thanks very much for the twix” als poëzie laat klinken. Echt zingen doet ze weinig: op een enkel refreintje na zijn alle nummers gevuld met de praatzang waar de band bekend om staat, des te meer bijzonder dus dat ze het publiek van EKKO voor anderhalf uur zo aan haar lippen laat hangen. Ze zegt weinig tussen de nummers door, maar het is aan alles duidelijk dat zij en de band ondanks al het succes van de afgelopen jaren hun liefde voor de kleinere zaaltjes niet zijn verloren. Ze hebben het duidelijk naar hun zin, wat wordt weerspiegeld door het enthousiaste publiek. Bij de vraag: "Who was here during our first show this week?” vliegen een tiental handen de lucht in.

-
© Sabrine Baakman

Als de zangstijl, eigenzinnige teksten en intrigerende stage presence van Florence Shaw nog niet genoeg waren om de bezoekers in EKKO binnen te halen, is er ook nog het fenomenale gitaarspel van gitarist Tom Dowse. Zijn speelstijl doet soms denken aan dat van de vorige week overleden Richard Lloyd, van de legendarische New Yorkse band Television. Zijn spel is constant melodisch maar toch hoekig en opzwepend. Met gesloten ogen zou je haast vergeten dat er maar één elektrische gitaar op het podium staat. Zo divers en speels slingert hij zijn gitaarlijnen de zaal in. Zijn gezichtsuitdrukkingen tijdens het spelen zijn overigens minstens zo divers en vermakelijk om naar te kijken. In combinatie met de strakke ritmesectie die de nodige groove en flair toevoegt aan de nummers, zorgt dit alles voor een geweldige show waar de bezoekers later met veel trots over zullen zeggen dat ze erbij waren.

-
© Sabrine Baakman

Gelukkig is 2026 nog niet voorbij en zijn er nog enkele kansen om zulke bijzondere concerten in EKKO te bezoeken, mocht het lukken om nog een kaartje te bemachtigen. Zo staat op 18 november Utrechtse held Spinvis op het programma en op 10 december de Turks-Nederlandse psychedelische band Altin Gün.

Gezien: Dry Cleaning met support van Magasin, donderdag 12 november 2026 @ EKKO, Utrecht