Elise van Consensual Peggy programmeert Daddyfest in EKKO

Queer bravoure op Vaderdag

Een persoon met kort roodbruin haar, een froufrou en een zonnebril op het hoofd leunt tegen een zwarte deur in een felrood verlichte ruimte. De persoon kijkt opzij en draagt een zwarte top met een diepe V-hals, een zilveren ketting en een donkere broek. Op de linkerarm zijn fijne tatoeages te zien. De zwarte deur heeft een metalen handvat en een grote, opvallende slijtplek waar blauwe verf en het onderliggende materiaal doorheen komen.
  • Anne Jet van Orden

Op zondag 21 juni staat EKKO volledig in het teken van Daddyfest. Het programma, dat doelbewust op Vaderdag plaatsvindt, is het hersenspinsel van Elise de Leede, bekend van de Utrechtse queer-punkband Consensual Peggy (met Noortje Knol). Met de kreet “Fuck the Cis-tem” op de poster schopt het event tegen traditionele genderrollen en viert het de queer community met een interdisciplinair programma. Namen als Dragonfire, DJ Blauwbaard en Alice Olsthoorn sieren de poster. Ondertussen wordt het café het hart van de community, waar bezoekers elkaar al armpjedrukkend diep in de ogen kunnen kijken. Wij rolden met Elise de poster uit om te bespreken hoe ze op Vaderdag, samen met en voor de queer community, het systeem hackt.

Het is nog vroeg op de dag als we afspreken aan de kade bij EKKO. Elise de Leede wacht ons al op met diens hond Grace. Samen met fotograaf Bernhard Fitzgerald stappen we de zaal in. Onze schoenen plakken aan de vloer die nog pikt van het bier van afgelopen weekend. Voordat we neerstrijken in het café hangen we posters boven de urinoirs. Na wat foto’s aan de bar en in de befaamde rood verlichte doorgang naar de zaal zoeken we een plek op om samen met Elise het programma van Daddyfest door te lopen.

Twee personen zitten tegenover elkaar aan een houten tafel in een café met een ruwe, onafgewerkte stenen muur. De rechtse persoon heeft kort roodbruin haar, een zwart mouwloos topje en praat met handgebaren. De linkse persoon heeft lang bruin haar, draagt een donkergrijs T-shirt en luistert aandachtig met haar hand rustend op een stapel roze flyers die op tafel liggen. Op de tafel liggen ook een smartphone, een kop koffie en een zonnebril. Aan de muur hangt een kleurrijk ingelijst kunstwerk.
© Bernhard Fitzgerald

Van verjaardagsfrustratie tot Daddyfest

Op een verjaardagsfeestje ontstond uit wat frustratie het idee voor Daddyfest. “Ik vind het gewoon stom dat je op Internationale Vrouwendag ineens allemaal avonden hebt waar FLINTA-personen op het podium staan. Dat is heel goed hoor, maar ik vind dat er in élke programmering een gemengde balans moet zijn.” Toen een vriend gekscherend voorstelde om Moederdag te claimen, wist Elise het: “Nee, op Vaderdag! Maar het is niet: fuck vaders. Iedereen is welkom.”

Een persoon met kort roodbruin haar en een zonnebril op het hoofd staat omgedraaid bij een urinoir in een openbaar toilet en kijkt achterom naar de camera. De persoon draagt een zwarte, mouwloze top met ruches aan de achterkant en een wijde, donkergrijze korte broek. De toiletruimte heeft witte tegels aan de bovenkant en blauwe tegels aan de onderkant, gescheiden door witte schotten tussen de urinoirs. Aan de muur boven elk urinoir hangt een rode poster met de tekst 'Daddyfest'.
© Bernhard Fitzgerald

De volgende ochtend mailde ze “een stream of consciousness” naar EKKO-programmeur Dirk Baart. Hierin schreef ze dat “daddy” wordt benaderd zoals in de queer context: “Dus butches, masculiene lesbiennes en transmannen. De traditionele cis-vader staat wel het verste weg, al kan een uitwisseling tussen die verschillende opvattingen natuurlijk juist tof zijn.” 

“Vanavond ben ik de daddy”

Op de poster prijken buttons met in roze letters: “Fuck the Cis-tem” en “I love butches”, inclusief een getekende karabijnhaak. “De community herkent dit meteen,” knikt Elise. “Het gebruik van het woord daddy is binnen de scene als een soort spel met gender. Het claimen als: ‘Vanavond ben ik de daddy. Ik ga voor iedereen zorgen en ik ben hot en stoer.’”

Om dit uit te dragen, gebruikt ze Consensual Peggy als platform: de Utrechtse queer-punkband staat bekend om hun luidruchtige DIY-mentaliteit. “Peggy gaat over een soort radicaal zelfvertrouwen. Dat moet je soms performen, want zo claim je je plek. Als al die mannen dat de hele tijd kunnen, dan kunnen wij dat toch ook?” Dat radicale zelfvertrouwen zie je ook terug in diens eigen vuurdoop: Elise vertelt lachend dat die pas een maand basgitaar speelt, maar er inmiddels al wel drie optredens op heeft zitten. 

Een sfeervolle foto van een live muziekoptreden op een donker, met mist gevuld podium dat fel verlicht wordt door theaterspots. Aan de linkerkant knielt een zanger met kort blond haar op de grond. Die zingt hartstochtelijk in een microfoon en draagt een wit hemdje, een zwarte korte broek en visnetpanty's. Rechts staat een tweede zangeres achter een Korg-keyboard. Ze zingt ook in een microfoon, heeft haar blonde haar in een staart en draagt een zwarte korsettop met een tutu en opvallende gele clogs. Op de achtergrond zijn de contouren van een drumstel te zien en aan de rechterkant staat een basgitaar opgesteld. De scène ademt een energieke en intense sfeer uit.
© Armelle van Helden

Om het programma voor Daddyfest rond te krijgen, ging Elise eigenhandig op onderzoek uit met May van Loenen (Assmayonaise en organisator Print for Palestine). Ook hingen er flyers door de stad met een afscheurbaar mailadres om de avond vorm te geven. “Ik wilde het heel graag samen met de community doen, en de mailbox stroomde snel vol.” 

Van gierende punk tot flirten met je biceps

Dankzij die oproep staat Emma Tijssen bijvoorbeeld op het podium met papapoëzie. “We hebben punk, dat is luid. Dan is het fijn dat we daarna even kunnen lachen bij Bappie Kortram’s stand-up comedy over de fysieke voordelen van trans-zijn. Maar vooral over zijn meest bijzondere orgasme ooit.” Alice Olsthoorn zorgt voor de nodige queer pop-glamour, terwijl dragartiest Dragonfire hard speelt met stereotypes van masculiniteit. Consensual Peggy zelf belooft een show met nieuwe nummers, een kersverse drummer en: “Misschien dat er nog een surprise in de show zit. Iets met tapschoenen?” Als Elise zich moedig voelt zal die misschien wel diens eigen dragdebuut maken op Daddyfest: “Ik vind dat spannend, maar het is juist ook cool om dingen te doen die je eigenlijk eng vindt.” DJ Blauwbaard (voorheen van collectief Cruise Control) neemt daarna de dansvloer over.

Een zwart-witfoto van een performancekunstenaar op een podium, gekleed in een humoristische en provocerende constructie-outfit. De artiest draagt een witte helm, zware werkschoenen, een korte broek met een gereedschapsriem, en heeft opvallende make-up op het gezicht getekend. Het bovenlichaam is grotendeels ontbloot, met uitzondering van decoratieve stickers of tape op de borsten. In de handen houdt de artiest een waterpas omhoog, en aan de voorkant van de gereedschapsriem hangt een hamer op een suggestieve manier naar beneden. De achtergrond toont een donkere theater- of clubomgeving met gordijnen, een luidspreker en podiumverlichting.
© Floras Photographs

Het café vormt het echte community-hart van de avond. Zo kun je er armpje drukken onder leiding van een scheidsrechter. “In de community is dat echt een ding om te flirten, elkaar diep in de ogen te kijken en met je biceps bezig te zijn.” Er valt bovendien iets te winnen, óók als je verliest. Wie volgens Elise even wil uithuilen, kan terecht in de Community Care Corner, gefaciliteerd door een ervaren ‘meno-punker’ uit de Riot Grrrl-scene. Tot slot drukt Print for Solidarity ter plekke merchandise. Neem dus vooral je eigen kleding mee. De opbrengsten gaan rechtstreeks naar Don’t Go We’ll Fund Them: een door transpersonen geleid initiatief dat transpersonen helpt die een gewenste operatie niet vergoed krijgen, om welke reden dan ook. 

“Sicke hack van het systeem”

Dat deze recalcitrante viering een plek krijgt in een gevestigd Utrechts poppodium als EKKO blijft voor Elise bijzonder. “Ik weet dat ik dit in een gekraakt huis kan doen, in de underground. Maar dat het hier kan en dat mij die ruimte en het enthousiasme wordt gegeven... Het voelt echt alsof ik het systeem heb gehackt.” 

Een persoon met kort, roodbruin haar zit op een kruk aan een bar en kijkt omhoog naar de camera. Ze dragen een zwarte top met een open rug, waarop een tatoeage te zien is. Op hun schoot zit een kleine, harige, wit-grijze hond die recht in de lens kijkt. Met één hand houdt de persoon een glas vast terwijl ze met de andere hand een drankje inschenken uit een flesje. De bar heeft een achterwand van bakstenen en een stellingkast vol glazen en flessen. Op de tapknoppen op de voorgrond is het logo van Gulpener te zien.
© Bernhard Fitzgerald

Als we de poster weer oprollen, blikken we vooruit naar Daddyfest. “Ik hoop dat mensen moedig zijn, gaan armpje drukken terwijl ze niemand kennen, een community vormen en nieuwe vrienden maken. Misschien wordt er wel iemand verliefd.” Ook hoopt die dat Peggy’s DIY-mentaliteit aanstekelijk werkt en volgend jaar meer mails binnenstromen van mensen die door Daddyfest iets nieuws willen proberen. 

Te zien: Daddyfest met o.a. Consensual peggy, Alice Olsthoorn en DJ Blauwbaard, zondag 21 juni 2026 (Vaderdag) @ EKKO, Utrecht.