Bekende gezichten winnen Grote Prijs van Rotterdam tijdens Bandfinale
Een avond vol Rotterdams talent en vier finalisten op het podium: Loveth Besamoh, Talks Make Do, Lui Surreal en KOKO.
In een nog altijd naar nieuwe meubels ruikend Baroeg vindt dit jaar de finale van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam plaats. Categorie? Bands. Kwaliteit? Hoog! Mila & Mira zijn helaas verhinderd, wegens persoonlijke omstandigheden. Gelukkig blijft er genoeg over om van te genieten en er staan vier finalisten op het podium: Loveth Besamoh, Talks Make Do, Lui Surreal en KOKO. Vanavond zijn we allemaal winnaars, ook al kan niet iedereen met een prijs naar huis gaan.
De avond begint wat later dan gepland, maar na een enthousiaste opening wordt de eerste act het podium opgeroepen. Lui Surreal, ook bekend van LS.Gatekeeper, krijgt de opdracht om te beginnen.
Lui Surreal
Als een zelf omschreven ‘multi-dimensional alternative act shaping a unique lane in the global underground’ maakt Lui Surreal muziek waarin invloeden uit alt-rap, postpunk en witch house samenkomen en een eigen sound vormen, die Lui omschrijft als neuro punk.
Lui Surreal komt het podium op, met een excentrieke jas en een flinke dosis attitude, zingend van een 'night in shining armour'. Passend draagt hen een grote metalen handschoen die rechtstreeks uit de wapenrusting van een ridder lijkt te komen. De zaal staat nog niet vol, maar de mensen die er zijn doen goed mee. We horen 'Free Palestine!' en de drummer gooit er een harde punkbeat in. De jas gaat uit en Lui Surreal geeft ons alles wat hen heeft. Bij het nummer erna breekt zelfs een kleine mosh uit.
Na de show vertelt Lui Surreal dat-ie was begonnen als een solo-act, maar in twee maanden tijd is omgetoverd tot een band met een drummer en een gitarist, die ook de elektronische elementen aan ieder nummer toevoegt. Een bassist ontbreekt, maar met een backing track wordt de bas gelukkig niet al te erg gemist. Met zijn drietjes weten ze toch een groot geluid neer te zetten. Een goed begin van de avond.
KOKO
Dan is het de beurt aan KOKO. De aantallen op het podium zijn bijna verdubbeld. Experimentele hiphopbeats komen samen met invloeden uit triphop, jazz en soul. Het is erg uiteenlopend, maar toch een strak geheel.
Het talent is voelbaar: de zuivere stem van KOKO, een drummer die complexe grooves uit zijn mouw schudt, gitaarsolo’s, een keyboard dat zorgt voor een heerlijk extra laagje, een strakke bas en twee achtergrondzangeressen van wie stemmen perfect samensmelten met die van KOKO. Ze hebben duidelijk een grote groep fans meegenomen. 'Oeh’s' en 'aah’s' klinken door de zaal wanneer er een uithaal wordt gedaan of de gitaar de aandacht trekt.
Dan wordt er bij het nummer 'Overdose' een vraag het publiek in geslingerd: 'Anyone know how to rap?' Het antwoord komt er en iemand klimt het podium op. Gepland? Dat zeker, maar dat maakt het niet minder leuk.
Er wordt actief meegedaan wanneer zangeres Chanel vraagt of ze een zinnetje willen meezingen. Aan het einde horen we dat dit het eerste optreden van KOKO in deze formatie was. Hard gewerkt hebben ze zeker, want in zo’n korte tijd zo’n strakke set neerzetten, doen niet veel bands na.
Loveth Besamoh
De derde band, Loveth Besamoh, is geen onbekende in Rotterdam, maar ook niet bij de Grote Prijs. Twee bekende gezichten staan opnieuw op het podium. Gitarist Devon speelde vorig jaar al mee en won toen met de band Thrilled. Ook bassist Do is een bekende: in 2024 deed hij als gitarist mee met L’orne, die dat jaar eveneens de prijs won. Nemen ze dat geluk deze keer weer mee?
Loveth Besamoh is een smeltkroes van genres. Van postpunk tot folk, afro-psychedelica, shoegaze en krautrock. Maar waar bij KOKO de instrumenten elkaar met veel precisie en beleid aanvullen, bouwt Loveth Besamoh op tot een muur van muzikaal geweld. Veel nummers beginnen wat zachter, maar groeien steeds verder door tot ze een kookpunt bereiken.
Het is dansbaar. Een aantal mensen in het publiek gaat volledig op in de muziek en laat de meest interessante dance moves zien. De atmosfeer heeft iets betoverends en eist je aandacht op. Als band met al veel liveshows achter de rug weet die precies de juiste sfeer neer te zetten. Ze bandleden geven niet alleen een goede show, maar nemen het publiek mee in een compleet nieuwe ervaring.
Talks Make Do
De laatste band, Talks Make Do, had zo een britpopband uit de jaren negentig kunnen zijn. Tijdens het eerste nummer moet de zaal weer even loskomen, maar bij het tweede doet iedereen weer een stap naar voren en voelt de zaal meteen weer vol aan.
Talks Make Do maakt alternatieve new wave met de aanstekelijke, gepolijste hooks van popmuziek. In tegenstelling tot Loveth Besamoh worden de instrumenten hier niet gebruikt om een muur van muzikaal geweld te bouwen. Elk instrument is goed hoorbaar en krijgt de ruimte, en tijdens het nummer in 6/8 zie je de hele zaal langzaam met de maat meebewegen. Soms voelt het een beetje alsof de muzikanten zichzelf inhouden, maar dit wordt weer uitgebalanceerd door teksten die je aan het denken zetten.
Aansluitend op de scherpe teksten is er een moment van bezinning. De gitaar gaat naar achteren en we staan stil bij het feit dat een paar weken geleden, hier in Rotterdam, Alfredo Goeloe om het leven is gekomen door politiegeweld. Het nummer erna sluit hierop aan; de wereld ligt in puin. 'Wherever we all go, it’s not the same anymore.'
We eindigen met hoop. De frontman zegt: 'Love will always overcome hatred'.
De prijsuitreiking
Dan zijn we alweer aangekomen bij het einde van de avond. De jury vertelt dat ze van alle artiesten hebben genoten en dat het ‘sick’ is om te zien hoeveel talent er in Rotterdam te vinden is.
KOKO gaat er met de publieksprijs vandoor: 250 euro om met z’n allen te vieren, zoals Chanel ons laat weten.
Loveth Besamoh mag de juryprijs van duizend euro in de zak steken. We kunnen zeggen dat de twee bekende gezichten hun geluk hebben meegenomen, maar de prijs voelt verdiend. Loveth Besamoh komt naar voren als een band met veel potentie, waarschijnlijk mede doordat ze zo ontzettend goed op elkaar zijn ingespeeld en het publiek moeiteloos meenemen op een muzikale reis.
Zo eindigt een avond vol verschillende sounds, stijlen en vooral veel Rotterdams talent. Eén ding is in ieder geval duidelijk: er valt in deze stad nog genoeg te ontdekken.
