De nieuwe EP van Loveth Besamoh klinkt als de perfecte soundtrack voor de lome en toch veeleisende dagen tussen kerst en oudjaar. Dus trokken wij op 28 december onze jas aan om te zien hoe dat in het echt gaat.
MAHA
MAHA brengt enkel zichzelf, haar bassist en laptop het podium op. Hierdoor moet je je als toeschouwer volledig focussen op de artiest die voor je staat, en dat is in dit geval dan ook zeker de moeite. De baslijnen en de geluiden op de laptop zorgen voor een onmiskenbaar postpunk-geluid, en MAHA zelf zorgt met haar stem voor een protest in Rotown. Over ongewilde aandacht en de uitbuiting van Soedan. Haar stem is niet op volle kracht door het trekken van een verstandskies, maar dat maakt haar boodschap niet minder krachtig. Het goede voornemen voor 2026 van MAHA is om naar Rotterdam te verhuizen, en wat ons betreft kan dat niet snel genoeg gebeuren.
Death Sells
De sfeer wordt intenser, vanuit de hoekjes en gaten in Rotown zijn de punks naar voren gekropen en Death Sells staat op het podium. De gitaar begint met een stormachtig geluid waarop de drums en bass feilloos, maar keihard reageren. De zang grijpt als een soort bezwering de macht over het publiek. Dat publiek opent op haar beurt weer een pit waar niemand veilig is. De oplettende toeschouwer kan zijn geluk niet op met de gezichtsuitdrukkingen die de gitarist al spelend en springend ten toon spreidt, terwijl de bassist met haar gevorkte basgitaar de basis legt voor het muzikale geweld dat niemand in leven laat, want zoals de naam beaamd: 'Death Sells'.
Loveth Besamoh
Eén voor één komen ze het podium op. Sommigen in het publiek kennen deze muzikanten nog niet, en weten niet goed wat ze moeten verwachten, maar het wordt al snel duidelijk: vanavond heeft Loveth het voor het zeggen. Er hoeft niet geschreeuwd te worden, elke klank en zin wordt met laser-achtige precisie in de zaal gelegd. Iedereen lijkt in hetzelfde ritme te bewegen, terwijl de spanning in het publiek steeds weer wordt opgebouwd. Loveth en zijn band bewijzen zich in Rotown als ware masters of suspense. Elk nummer heeft een duidelijke climax die gedurende de set sterker lijkt te worden. De pit wordt groter en groter, en de bassist besluit dat het ook leuk is om met een strijkstok te spelen. Als de gitarist vervolgens kans ziet om een stagedive te doen, is het feest compleet.
