#Awakenings26, de zaterdag: Drukkende hitte drukt niet de pret
Rødhåd, Josh Baker en Area A als winnaars uit de bus
Een hitteplan voor de provincie Noord-Brabant precies op het moment dat de zaterdag van Awakenings 2026 van start zou gaan. Dat lijkt even schrikken, maar wie de Beekse Bergen een beetje kent, weet dat er verzachtende omstandigheden zijn met het grote meer aan de ene kant en een bos aan de andere. En zo maken weer 119.000 technobeestjes (een nieuw record) verspreid over drie dagen de jaarlijkse tocht naar het zuiden waar dance in al haar veelvoud wordt gevierd en geleefd.
Dat is nog eens lief beginnen: een dikke, warme knuffel tussen Grace Dahl en SHE/HER in de minimalistisch ingerichte technotunneltent Area X als het stokje wordt overgenomen. Zou SHE/HER hebben geweten dat ze zou openen voor Grace Dahl toen ze haar noemde als grote inspiratie bij de DJ Shortlist van 3voor12/Den Bosch? Ongeacht; de Bossche dj spreidt een technolaken neer voor de vroege ravevogels, geweven van een fijn, midtempo stofje. Ideaal voor Grace Dahl die direct niet één, maar twee tandjes bij zet. Om de Vault Sessions-resident een lieveling van Awakenings is een understatement: dit is in vijf jaar tijd alweer haar tiende (!) show op een Awakenings-feest. Dat jubileum bekroont ze met een stevige set die gaandeweg meer stoom oppikt. Als de technotrein na een kwartier voorbij komt denderen met geluiden van een passerende locomotief, is Dahl écht los. Gure synths flirten met industrial en de alternerende basgeluiden werken smerend op de nog iets stroeve heupen.
Die stijgende lijn in de X weet ook de Italiaanse dj Adiel feilloos voort te zetten. Met techno en trance die je in je lichaam én je plastic beker voelt, wordt je gehypnotiseerd door de keiharde snares en diepe baslijnen inclusief opbouwmomentjes waar geen beat aan te pas komt. Knap hoe ze platen van ogenschijnlijk verschillende BPM’s met elkaar weet te mixen en innemend hoe niet haar vuist de lucht ingaat op de maat, maar haar vinylplaten. Een dreunende en intense set die zelfs alle papa’s in het publiek met nét iets te wijd openstaande blousjes aan het dansen krijgt.
Wie al iets eerder vanuit de X een klein stukje door het naastliggende bos loopt, komt uit bij Area A, dat vorig jaar zijn debuut maakte op het festivalterrein. Dat zal goed zijn bevallen, want het is deze editie dringen geblazen tussen een publiek dat met afstand het meest kleurrijke en jongste is van alle areas. Die populariteit laat zich makkelijk raden: de A is volledig omringd door de bomen (waar nog wel eens in wordt geklommen), er zijn genoeg heuveltjes en een achteromroute met perfect zicht om mee te pronken op Snap of TikTok, en die massieve toren die achter de booth uitsteekt ziet er gelikt uit. Je moet alleen soms uitkijken naar uitstekende boomwortels, maar voor de rest is het hier hardop genieten van de Duitse house-invasie op de zaterdag.
Duits ja, want los van opener Paige Tomlinson en afsluiter Anetha, is het een Germaans feestje met achtereenvolgens southstar, Mischluft, DJ Heartstring en Malugi. Die bewijzen dat Berlijn meer is dan alleen maar de techno die in Berghain wordt gedraaid en dat hardhouse de hype ontstegen is. Neem southstar, die natuurlijk niet onderuit komt om ‘Miss You’ te draaien na het veel te vroeg overlijden van Oliver Tree. Zijn set barst van de 241-drops; twee crash cymbals op tel één en drie, dan op iedere tel, en dan op de één. Dat is slechts één onderdeel van de gouden formule: de voorwaartse motie van hardtechno gecombineerd met bubbelige piano house en emotionele vocalen. De technopurist gruwelt misschien, maar de rest vréét het op en kirt al van herkenning bij de eerste maten van de vettere crowd pleasers.
Want hoor eens: ‘Broooo, dit is ‘Don’t Stop’!’ en twee vrienden vliegen elkaar in de armen, precies hoe DJ Heartstring dat willen. Meervoud ja, ondanks die artiestennaam zijn het Duitsers Jonas Hellberg en Leonard Brede die in de booth van de A high-fiven met southstar. Hun muzikale samenwerking is een logische: muzikaal schelen de drie niet zo veel van elkaar, al krijgt Area A met dit duo zeker het laatste half uur nog wat bassy breakbeats en rave-platen voor de kiezen met EUROCLUB’s ‘PUMP THE STEREO’ als hoogtepunt. Gevolg: er wordt nog harder gedanst, het stof stijgt op en als dat vervolgens wordt verlicht door de zonnestralen tussen de bomen, is de euforie compleet. En dan moet het nog nacht worden.
Terug naar de broeierige X. Het is al ver boven de dertig graden buiten, maar in de tent is het zeker een graad of vijf warmer. Dat lukt alleen als je heel veel festivalgangers aan het dansen krijgt en dat is een zekerheidje met Awakenings-legende Rødhåd. De Duitse dj/producer trekt zich niets aan van de hitte, is de coolheid zelve achter de draaitafels en ment de massa met meedogenloze industrial techno vol machinale beats, repetitieve baslijnen en vlijmscherpe, geselende hi-hats. De hangende led-walls die we bij Adiel al voorzichtig in actie hebben gezien zijn nu ietsjes opgevoerd, en met de flikkerende blauwe lichten en ijverige rookmachines valt de stuwende en shuffelende techno perfect op zijn plaats.
Tussendoor doen we even een uitstapje naar Area S, waar alle dj’s vandaag uit Zuid-Afrika komen. Het kleine containerpodium is op zaterdag een samenwerking van Awakenings en Bridges For Music: een non-profitorganisatie in Kaapstad waarmee het festival al langer samenwerkt, en nu voor het eerst een hele stage mag hosten. Ook de vloer ervoor is klein, maar het zindert als Shimza zijn warme afrohouset sprenkelt over het grasveldje. Geen verrassing dat de Zuid-Afrikaan vaak op Ibiza staat te draaien, want dit is het soort groovy en percussieve house waar het eiland bekend om staat. Tel daarbij op dat hij een voorliefde heeft voor effecten (de reverb een tikkeltje te veel), backspins én een Pioneer-RMX voor gepaste laser- en bliepgeluidjes en je kan moeilijk niet je weg vervolgen zonder een glimlach nog groter dan die van Shimza zelf.
Hoofdpodium Area V: je wilt er vooral zijn als de technogrootheden daar in het donker met vette lasershows staan te excelleren, maar, man man man: Enrico Sangiuliano doet er alles aan om je ook in broad daylight je naar de V te slingeren. Een lefbal, want tracks waar volledige stiltes in vallen? Je moet het maar durven. De Italiaan is ijzersterk in techno waar heel veel in gebeurt; veel afwisselende melodieën, gestapelde effecten en afgemeten drops die niet te kort of te lang zijn. Dat er plek is voor een acid breakbeatplaat als Bowser’s ‘Calpyso’ is dan niet eens zo vreemd.
Het is proppen geblazen naarmate de nacht valt en in Area B is er niemand beter om de zonsondergang mee te vieren dan Josh Baker. De Brit kon je tot vorig jaar nog bestempelen als rijzende ster, maar na optredens op onder andere EDC, Coachella en Awakenings, voelt zijn terugkeer hier als bevestiging van zijn gegroeide status. Bakers wat geeky voorkomen staat in schril contrast met de house die hij op kookpunt serveert en daardoor indikt tot de sexy, plakkerige essentie die het moet zijn. Flarden funk, disco en electro vliegen om je oren, of het nu die geile Ben Stirling-remix is van Tiga’s ‘Mind Dimension’ of eigen producties ‘I’m Just A Souvenir’ (die nog moet uitkomen) of een gouwe-ouwe Tocadisco-remix van ‘Party All The Time’; je hoeft je geen moment te vervelen met de Brit. Tel daarbij op dat de lange led-balk die bijna heel de B doorklieft nog mooier uitkomt in het donker, en je hebt een set te pakken waar nog lang over zal worden nagepraat.
Tussen al het technogeweld op mainstage V zorgen Duitser Kevin de Vries en Spectrum-baas Joris Voorn (die fris oogt voor een vrijdag-afsluiter) voor de nodige warmte. Dat kan eindelijk ook, want de zon zakt, de wind neemt toe, en op het grote veld worden we getrakteerd op een groovy en melodieuze cocktail met een scheut trance en progressive. Mooi om te zien hoe ook hier iemand van de 'oudere' garde iemand van de een iets nieuwere lichting meeneemt (we noemen een KI/KI en Armin van Buuren) en dat dit duo op Awakenings goed op in elkaar is ingespeelt, hoor je snel. De overgangen smelten boterzacht door elkaar en naarmate de set vordert en trance de overhand neemt, stapelen hoogtepunten op aan de hand van intense drops na kickloze tussenstukken. Vergeleken met de andere acts op de V is dit misschien wat toegankelijker, maar de extase waarin duizenden verkeren, spreekt tot de verbeelding.
In afwachting van de afsluiter bij de mainstage nog even langs de A waar Malugi zijn hardhouseset afsluit met Dave Owens’ ‘Endless Summer’ en de vette lasers overuren maken. Een trippy ervaring met de lange toren op alle manieren verlicht, rode lampen die knipperen op het publiek en een Malugi die zijn enthousiasme niet kan verstoppen en zijn dankwoorden meermaals in de microfoon gilt. Een paar meter verderop toont Zweed Adam Beyer op de V tussen alle projecties en lasershows dat techno niet lomp en hard hoeft te zijn om diep binnen te komen. Gewoon paranoïde platen als Thomas Schumacher’s ‘Bigman Riddim’ en Chris Avantgarde’s ‘Jester’ mixen en wat er nog over is aan lucht in de longen eruit persen. Maar er is ook genoeg plek voor liefde bij de Drumcode-baas, want met de glorieuze afsluiter ‘Love Within’ van hemzelf en Mark Reeve en de bijbehorende vuurwerkshow, slaan er aardig wat armen om elkaar heen. De liefde voor dancemuziek overwint het vandaag met gemak van de hitte, de troepen gaan als een speer naar de camping om opladen voor de zondag.
Het Awakenings-zondag verslag delen we dinsdagavond.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen