Punk

Vol met vragen

Punk is aan een tweede (of derde) leven begonnen. Allemaal nieuwe, jonge muzikanten hebben het genre ontdekt en omarmd, maar ook voor bands die al veel langer bezig zijn is er weer ruimte. Op zondag 24 september kwamen deze in dB’s mooi bij elkaar. Op I’m Fuck, Punk You Fest speelden negen acts, jong en oud, op twee podia.

Naast de singlereleases hebben Oliver Aron en Labasheeda ook videomateriaal uitgebracht bij hun eerder uitgebrachte singels. Oliver Aron heeft eerder zijn debuutsingle ‘Gypsyland’ uitgebracht en Labasheeda is een art-punk band uit Amsterdam die al een lange serie optredens door Europa achter de rug hebben. Bovendien heeft de band van Saskia van der Giessen al een behoorlijk repertoire uitgebracht in de vorm van EP en albummateriaal.

De laatste meteorologische zomermaand is voorbij en daar zit opnieuw diversiteit in dat uiteenloopt van hiphop met een combinatie van rap tot Nederlandstalige smartlappenpunk met daarbij instrumentale muziek dat nauwelijks in een vakje is te stoppen. Kortom de releases die er uitspringen zoals de singlerelease van de Haarlemse Smitty, voormalig Zonneprijs finalist Jan Modaal en het instrumentale werk van Jorge Natalin uit Amsterdam.

En weer een fiks aantal releases die weer moeten worden uitgesmeerd, omdat het zoveel is. Het is zelfs zo dat twee van drie bands een internationale bezetting kennen zoals Villa Rosie uit Volendam en La Promenade Violence uit Haarlem. De uitzondering is dit keer de Amsterdamse band OATS die eveneens weer met nieuw materiaal komt.

"Gewoon fuckin raggen!" De kreet op het shirt van Anna maakt duidelijk waar het om gaat op het podium van de Resistor. De bands uit Nederland, Frankrijk en Australië ragden er dan ook vol op los.

Groningse post-hardcore post-punk retro-metal band Evilcentric verzorgde vrijdag het voorprogramma voor Zeke. De snelle hardcore van de Amerikaanse band eindigde in scherven, maar ook in hele gelukkige gezichten.

Het is zaterdagavond 17 juni. Groenoordhallen 2 lijkt van buiten verlaten, maar binnen klinkt snoeiharde rock. Vijf (nog underground) bands mogen in een piepklein zaaltje hun geluid laten horen tijdens de zesde editie van Dön’t Mïnd Thë Füzz. Het gebouw gaat in 2024 tegen de grond, maar het eerste sloopwerk wordt deze avond al verricht.

Het is vrijdagavond tegen tienen. Vanavond spelen de Groningse band McScallywag en de Engelse band Faintest Idea in de ORKZ bar, een bar die draaiende wordt gehouden door de bewoners van het oude ziekenhuis zelf. Langs de beschilderde wanden van de gangen van het ORKZ, maken we onze weg naar de bar. Hier lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan, en dan zeker op de goede manier. Bij de ingang van de bar, wordt er om 7 euro aan contanten gevraagd voor entree. Dit gaat rechtstreeks naar de bands en gelukkig voor de moderne mens kan er ook gepind worden aan de bar, om zo toch de bands te kunnen supporten. Een sfeer van ongedwongen vrijheid en kunstzinnige saamhorigheid zorgt ervoor dat we ons gelijk welkom voelen. The ORKZ bar vult zich langzaam met jong en oudgedienden. Laten we beginnen!

Onlangs werd de nieuwe lichting bekendgemaakt die meedoet aan talentontwikkelingstraject Drentsch Peil XL. Ook de band The Real McCoy uit Assen deed eraan mee. Deed dus, daarover straks meer. We spraken met Dennie (zanger en speelt af en toe gitaar), Mervin (slaggitarist en doet soms achtergrondzang), Marnick (drummer) en Boris (basgitarist en ook achtergrondzang) over de band en de toekomst in hun repetitieruimte in het centrum van Assen.

In De Samenscholing (rip) was de kans groot dat je Quincy Gravestone tegen het lijf liep. In de vrijplaats was de bassist verantwoordelijk voor de muziekstudio en een groot deel van de sfeer. Nu De Samenscholing niet meer bestaat, is de studio tijdelijk verplaatst naar Quincy's huis in het Regentessekwartier. Binnenkort staat de muzikant op Sniester met de band Toprot, met wie de bassist net door Duitsland is getoerd. Maar wat er echt toe doet is natuurlijk de vraag wat Gravestone het liefst laat bezorgen. Tijd voor een Oh Ja Joh?!

Recht-door-zee-punkrockers laten iedereen badend in zweet achter

Een ramvolle kleine zaal van de Patronaat staat klaar voor een flinke dosis Ska-Punk. Met een line-up waar je enkel van kan dromen, Waardeloos en De Hardheid. Jong en oud staan door elkaar, ‘Punks Not Dead’ dat is wel te merken, en sterft zeker nog lang niet uit. Terwijl de oudere garde achterin de zaal bij de bar vertoeven, staan de jonge binkies met hanenkammen vooraan naast de meiden met veiligheidsspelden in hun oren.

"Hey man, kom binnen! Hoe is het? Ja, ik kom even in de hal staan, anders gaat Joop, de kat, naar buiten." Mijke begroet ons terwijl we achter haar aan de woonkamer binnenstappen. Hier worden we ontvangen door een houten stellingkast waarin een platenspeler met kleine plastic diertjes omsingeld wordt door LP’s. "Wil je een biertje? Of koffie? Thee?"

Na vijf jaar stopt Mijke Eryng Braaksma als programmeur bij Simplon UP. Samen met ons kijkt ze terug. We spraken haar vorig jaar al even over de kleine, maar toch aardig fijne platenverzameling die ze vergaarde, maar dit is niet die rubriek (al zullen er best een plaatje of twee voorbij komen). Nee, we zijn hier omdat 30 maart haar laatste officieel geprogrammeerde avond van Simplon UP zal zijn. Naast maker van muzikale dingen (gitarist/vocalist van punkband POTGROND, Nederlandstalige si-so, en DJ Karnemelk) was Mijke jarenlang een van de mensen achter Simplon UP. Nu, terwijl ze de functies van productieleider en assistent-programmeur bij het festival Terug Naar Het Begin op zich neemt, draagt ze het stokje van UP over.

Een maand waar de lente nog ver te zoeken is, maar daar denken de muzikanten die deze vrijdag hun materiaal uitbrengen anders over. Serieus is het werk van Sterre Nacca met een single die beklijft, het zonnige verlangen met het geluid van Starfish en het stevige materiaal van The Covids die hun debuutalbum presenteren. Van Nederlandstalige droompop, tot zonnige indy met het nieuwe geluid van punk zijn de muzikale bestanddelen voor de tweede vrijdag in de maand maart.

De laatste vrijdag van februari kent een vat vol muzikale soorten dat uiteenloopt van onvervalste blues tot een mix van punk met jazz invloed. Om met het laatste te beginnen presenteert de vurige band OATS zich met de single ‘Magnolia’. Het lijkt op een diva die haast ontembaar is. Dan is er alternative rock met een melancholisch geluid uit Haarlem van Mind Your Step, liveblues uit Haarlemmermeer van Harlem Lake en uit het midden van Noord-Holland uiterst toegankelijke Nederlandstalige pop van Barnsteen.

Het is januari en in een land waar stamp- en stoofpotten een traditie kennen geldt dat wellicht misschien wel voor het nieuwe materiaal van afgelopen week, omdat HOOFS nog stiekem een single hebben uitgebracht voor vrijdag, waarop min of meer muziekminnend Nederland het materiaal onder de aandacht wil brengen. Helemaal stevig is het nu ook weer niet, want Joris Anne met zijn single 'Levens', zorgt toch wat voor verlichting.

In 2020 komen de piepjonge punkers Guus van Diemen (21), Jens Peek (21), en Stern Drenth (22) bij elkaar. Twee jaar later sluit Bassist Luna Becking (20) aan om TRENTH compleet te maken. In een jasje van ruige punk-grunge krijgen de ruwe gedichten van Stern een voetstuk. Na heel wat repeteren, komt TRENTH in het vizier van Haagse cult-legende Guy Tavares, die we kennen van labels Motorwolf Records en Bunker Records. Met hem wordt eerste EP TRENTHSEKSUEEL opgenomen. We spreken het viertal in de Zwarte Ruiter, waar zij vorige maand hun nieuwe single ‘Toasterbad’ de wereld in wierpen.