Psychedelic

Amsterdamse band vindt psychedlische rock opnieuw uit

Nee, deze band komt niet uit Zuidoost-Azië, maar uit Zuidoost-Nederland. De vier mannen uit Limburg vieren hun nieuwe album in de grote zaal van Paradiso. De discobal, zachte lampen, een waas van rooknevel zetten de toon. Het publiek oogt vooral jong, al staat her en der ook een verdwaalde vijftigplusser. Je voelt het al voordat er een noot gespeeld is: dit wordt geen “handjes in de zakken”-concert. Dit wordt bewegen.

Rook en onbestemde geluiden zweven uit de zaal van Cinetol. Vanavond treden er vier bands op en lanceert fotograaf Jules van Eijs de tweede druk van zijn eerste boek Tot mijn twintigste. In het boek legt Van Eijs zijn vrienden vast en de specifieke esthetiek en cultuur die hen omringt. Alle bands van vanavond zijn door hem uitgenodigd; ze bewegen zich binnen dezelfde culturele cirkels en komen terug in Tot mijn twintigste.

Terwijl buiten de regen zacht op de stoep tikt, brandt binnen in de Stadsfabriek de houtkachel al volop. Tussen zelfgemaakte werkbanken, metaal en hout verzamelt zich langzaam publiek voor een avond die draait om rauwe energie en experiment. Met The Velcro en Weathered op het programma verandert de creatieve broedplaats even in een broeierige concertzaal.

Het laatste weekend van november levert tweemaal een albumrelease op en drie keer een singlerelease. Het nieuwe singlewerk van Wolfgang, High On Chai, PYN en TrashWood volgt nog, maar eerst is er aandacht voor twee albums en wel van Surfing Stingrays en Julia Mandoki.

Het is een uitzondering, maar deels heeft het ook te maken dat Zuster Zonnebloem op de avond van 3 november is te zien in Tolhuistuin. Op diezelfde avond speelt ook Mirador een Amerikaanse band, maar de aandacht voor een regionale afdeling als 3voor12 Noord-Holland ligt vooral meer bij bands als Zuster Zonnebloem die eigenlijk de support doet op die avond.

Dat Nusantara Beat leeft, blijkt wel. De band met Megan de Klerk heeft op zaterdag 27 september in een afgeladen Patronaat Haarlem een optreden gegeven. Warmbloedig zoals mensen het omschrijven en die er ook bij zijn geweest. Allemaal tijdens het Haarlem Vinyl Festival waar het optreden van Nusantara Beat er één van is.

SAMIRA is al een kort tijdje bezig om met haar muziek de Nederlandse muziekscene te bestormen. De aanpak is best wel een beetje onorthodox: live optredens doen en daar de muziek laten horen, en de rest mag je zelf even invullen. Als je de muziek van SAMIRA wil meemaken, beleven en ervaren, zul je naar een poppodium of zaal moeten waar de band optreedt.

OCCII is een creatieve broedplaats. Dat bewijst de Indie In Town avond op donderdag 26 juni waar naast Wabi Sabi ook twee andere optredens zijn te zien. Yan Lâle heeft al meters gemaakt tijdens de Popronde van afgelopen jaar, maar Crybabies gaat dat doen tijdens de komende editie.

Een goed podium die aanstormende muzikale talenten krijgen, is Club Pussycat. Bij de meest recente editie die traditiegetrouw plaatsvindt in het Alkmaarse Victorie, komen de optredens dit keer van tjels, NYVE en Grote Geelstaart. Het is een avond waar de muzikale stijlen sterk uiteenlopen.

Amsterdamse band in Zandvoortse studio

De Vorstin is ooit gekomen met het idee om in de ene hand een patat met te hebben en in de andere een biertje. Hoewel dat alweer een tijdje achter iedereen ligt, slaagt het Hilversumse poppodium er toch weer in om opkomende bands naar De Vorstin te krijgen, waar het publiek zeker op afkomt. Voor deze editie zijn het The Cruz & The Dukes Of Harlem, Talks Make Do en de behoorlijk op stoom gekomen Zuster Zonnebloem. Fascinatie is het sleutelwoord bij alle optredende bands.

Het is voorjaar en dat is te merken aan het aantal nieuwe muziekreleases. Het is een behoorlijk lijst met een albumrelease, een EP release en zes singlereleases. Ook nu weer een releaseweekend in delen. Dit deel is bestemd voor Noah Milanovi, HOOFS, PIEN en Rhodon Cerise. Het tweede deel is voor BANGS, Sloops, Christie en Rabauw.

Als ik in 2008 door Java reis, maak ik voor het eerst kennis met de Indonesische pop-rock. Het nummer ‘Cinta Ini Membunuhku’ van D’MASIV maakt een onuitwisbare indruk en staat sindsdien in mijn playlist. Jaren later, als ik enthousiast over D’MASIV vertel aan Indonesische vrienden, wordt er lacherig gereageerd—blijkbaar is de band voor hen het equivalent van de 3J’s in Nederland. Wat voor mij in die tijd exotisch en nieuw klinkt, is voor de Indonesische cool kids afgezaagd - ze zijn alweer verder.

Sinds de start van Templo Diez in 2003 heeft de band al verschillende albums uitgebracht. Het laatste album ‘Sunland’ dateert alweer van 2024. Templo Diez zijn een drietal Nederlands-Frans-Italiaanse veteranen die een gothic mix van rock, dreampop en Americana mixen. De band bestaat uit Franse multi-instrumentalist Pascal Hallibert, Nederlandse gitarist Leejon Verhaeg en de Italiaanse drummer Paolo Panza.

Net als in de eerste voorronde, is de tweede voorronde van de Rob Acda Award in Patronaat Haarlem een onderhoudende avond met diverse stijlen aan muziek zoals postpunk, jazzy soul, psychedelische folk met een donker randje en als laatste dromerige Nederlandstalige theaterpop. Op deze tweede avond weten The Captain, Theo Artz, Rhodon Cerise en Zilaida voor afwisseling te zorgen.

Afgelopen jaar hebben Ivy van der Veer en Ismena elkaar muzikaal weten te vinden. Met Myriad’s Veil maken ze psychedelische folk. Het is alsof je onder dompelt in een decor van een wereld waar eigenlijk alles mogelijk is.

Muzikale reis begint met huwelijk