Heavy Pinksteroptreden in Slachthuis

Avondje Iron Jinn met ‘etherische psychedelia vol bezieling en vervreemding’

Iron Jinn
  • Richard van Dooren
  • Frank Ossewaarde

Op de vooravond van Pinksteren treedt Iron Jinn op in het Slachthuis in Haarlem, de zomer staat op uitbarsten, bij de bedrijvenunits naast het Slachthuis wordt de BBQ en biertjes in de krat uit de winterslaap gehaald. Het leven slaat zijn vleugels uit, het buitenleven wordt gevierd. Het is niet de eerste keer dat Iron Jinn Haarlem bezoekt, in oktober vorig jaar kwamen zij ook al naar het Slachthuis.

Iron Jinn
© Frank Ossewaarde

Elk nadeel heeft zijn voordeel

Het Slachthuis meldt daags voor het optreden: ‘Helaas heeft Money and the Man deze show moeten afzeggen wegens een armblessure. We hebben de keuze gemaakt om de show wél door te laten gaan, met een extra lange show van Iron Jinn. Tijdens hun show zullen ze nieuw materiaal laten horen, van het album dat pas in september verschijnt’.

De show is door het wegvallen gratis en het bedrag van de kaartjes zijn door Slachthuis Haarlem geretourneerd of zijn gedoneerd. Een uitstekende oplossing en met de software van Weeztix verloopt dat soepel.

Iron Jinn heavy rock

Iron Jinn is een supergroep uit de Nederlandse undergroundscene: Oeds Beydals (The Devils Blood/Molassess/Death Alley), Wout Kemkens (De Niemanders), Bob Hogenelst (Birth of Joy/Molassess), Jarno van Es en Gerben Bielderman (Pauw).

Volgens de info van het Slachthuis is het debuutalbum in 2023 op Stickman Records verschenen en is die destijds lovend ontvangen door onder andere OOR, Rockhard en Visions, die de sound van Iron Jinn omschreven als ‘etherische psychedelia vol bezieling en vervreemding’. Die release is gevierd op Roadburn Festival, waarna optredens zijn gevolgd op Desertfest (London), Sonic Whip en een Europese tour met Blackwater Holylight.

Iron Jinn
© Frank Ossewaarde

Stroeve opening

Een mooi entree in de avond is het nummer Soft Healers. Een nummer van het eerste uur van de samenwerking in Iron Jinn. Het zet de toon van het muzikale spectrum van de band. Met Soft Healers is een fraai lang opbouwnummer ingezet met gestaag opbouwende drummerpartijen. Met een psychedelische insteek, een gedragen stem in het nummer en een ronkende basgitaar werkt het naar extase toe. De band maakt diepere, donkere, duistere rock die intens wordt gebracht. De aandacht is er in de redelijk gevulde zaal al goed bij.

Jamsessie om technische problemen

Het tweede nummer verandert langzaam met een frivole start in het begin tot een lang uitgesponnen geïmproviseerde jamsessie gezien wat technische problemen op het podium. Even later komt de leadzanger weer terug en wordt het nummer verder weer op touw genomen. Het tekent de kracht van de band om rustig door te spelen waar het experimentele en samenspel alle ruimte krijgt. Op zich al wel een vervreemdende ervaring om een in zichzelf gekeerde band te horen maar dat had dus een reden, een technisch manco.

In het derde nummer wisselen de zangers elkaar af en zo zijn er drie zingende gitaristen aan boord wat de band alleen maar verrijkt. Het is een en al gedrevenheid, afwisseling in licht en zwaarte met allerlei smaken, zoals de inzet van grungerock in het brede spectrum van de heavyrockwereld, en daarmee ook tijdloos.

Ook nieuw werk komt aan bod

Iron Jinn weet langzaam de zaal op te warmen en met zich mee te krijgen. Nummers volgen. BL. Moon Horizon, Sayonara, Lick it, Residium, Ennio, Sona, Glass Wall en The Futurist. Het laatste nummer is recent uitgebracht. Een release van het volgende album is aanstaande en verschijnt in september 2026, hun eerste studio-album als vijfman. Volgens de band “legt de band in de nieuwe composities, zeven stukken in 70 minuten, sterk de nadruk op dynamiek en muzikale interactie. In tegenstelling tot het debuutalbum (2023), een studioproject als trio, werd dit aankomende studioalbum verfijnd en verdiept op podia door heel Europa.”

‘The Futurist’ - het verfijnde experiment van een surrealistische trip

‘In het eerste nummer van het nieuwe album – het achttien minuten durende epos The Futurist – hoor je jazzy McCoy Tyner-akkoorden en riffs als molochs die rollen in een Steve Reich-achtige minimalistische muziekjam, waar gitaren, cello's en toetsen subtiel een kathedraal van geluid opbouwen; steen voor steen. Op Spotify vertelt de band over zichzelf: ‘De band maakt muziek die droomlogica volgt; chaotisch, intens en hypnotiserend’. Zo klinkt The Futurist precies!