Pol

De Nederlandse band Pol lijkt haast uit een ander decennium te zijn weggelopen, en dat is geen toeval. Met synthesizers die klinken alsof ze rechtstreeks uit de jaren tachtig zijn geplukt, een duidelijke liefde voor de new romantic-stroming uit Londen en een garderobe die naadloos op die periode aansluit, vulde Pol Mezz op zondag 4 mei met een zorgvuldig gecureerde mix van new wave en esthetiek.

Onze verwachtingen waren hooggespannen, sinds we Pol vorig jaar op Geleen Calling zagen. De band maakte toen diepe indruk met onvervalste new wave in een vertrouwde jas. Pol wordt gevormd door de broers Ruben en Matthijs Pol, aangevuld met Noa Kariem (toetsen) en Max van Dijk (drums). Pol startte in 2022 en bracht in 2023 hun titelloze debuut-EP uit, met nummers die zich kenmerken door hun analoge sound. De broers zingen allebei en spelen beiden afwisselend gitaar en basgitaar (en vooruit: ook tamboerijn). De talrijke instrumentenchangementen tijdens de show in Poppodium Volt zijn haast duizelingwekkend.

In het verleden hebben we Grauzone misschien wel eens een vleermuizenfestival genoemd. In verslagen kwamen vooral allerlei soorten wave en vergelijkingen met kelders in het Berlijn van de jaren 80 voorbij. Die tijd is allang voorbij. Zo heeft Grauzone al jaren de vinger aan de pols van wat er speelt op (post)punkgebied, getuige het feit dat onder meer Idles, Viagra Boys en Lambrini Girls in de afgelopen jaren op het festival stonden. Dit jaar merken we dat Grauzone, zonder de eigen roots uit het oog te verliezen, een nog diversere programmering heeft, en dat smaakt goed.

Vorige maand werd bekend dat Geleen Calling gaat stoppen. Na zeventien jaar, ruim veertig festivals en meer dan 200 liveoptredens gaat de stekker eruit. Het festival op 12 oktober is het eerste van de laatste drie evenementen die de stichting nog organiseert. Hierna volgen nog op 11 januari 2025 de Kids-editie, met piepjong muzikaal talent, en op 15 maart 2025 een knallende slot-editie, met bekende bands die ooit al eens op Geleen Calling hebben gespeeld. Na The Final valt het doek definitief, naar eigen zeggen vanwege de combinatie van toenemende concurrentie en onbetaalbare kleinschaligheid.

Dan is het alweer zondag en staan we klaar voor dag drie van Grauzone. Nog een keer mogen de zwarte kledingstukken uit de kast en nog een avond zijn alle verwijzingen naar het occulte norm in plaats van uitzondering. De laatste dag van Grauzone bleek garant te staan voor een festivalavond die nog wat fijne muzikale verrassingen wist te brengen.