Metal

Het kerkhof onder de Oldehove is eindelijk weer het epicentrum van metalminnend Friesland. Op vrijdagmiddag trekken metalheads na twee jaar doorgeschuif en gepuzzel met de line-up richting het plein voor drie dagen ontlading. Met de weergoden goed gestemd is het een feest van hereniging zonder een spat regen. Op het programma een negental bands, waarbij opvallend veel thrashmetal. Desalniettemin mag de Friese folkmetal van Baldrs Draumar de Reaper Stage openen en zien we op de Main Stage halverwege de avond de vrienden van Peter Pan Speedrock als smaakmakers optreden. Met het metalminnende team van 3VOOR12Friesland struinen we drie dagen over het terrein en krijg je van elke dag een indruk van wat we meemaken.

Ze zijn al sinds 2013 een gevestigde naam in de Brabantse metalscene en in 2019 brachten de heren al eens een EP uit, maar 6 mei 2022 was het dan eindelijk zo ver: het debuutalbum Impair The Vision van Changing Tides ziet het levenslicht. De band heeft iets te vieren dus en dat doen ze niet alleen; samen met support bands Reformist, Fists of Time en Frontstreet braken ze gisteravond de kleine zaal in 013 af tijdens de releaseshow van het album.

Een metal optreden zou per definitie een 'force of nature' moeten zijn. Het zou de limieten van wat de PA’s en de oren van het publiek aankunnen moeten testen en grenzen verleggen. Zij het niet geluidstechnisch, dan is het op muzikaal vlak. Op de avond van 29 april in Vera testen de mannen van Axis Mundi en Insurrection wel degelijk de limieten, van de PA, de oren en de fundering, al komt het de muziek niet altijd ten goede.

Twee dagen onderdompelen in een metalbad

Extreme metal van Autarkh zoekt de uiterste grenzen op in de Arena

Vrijdag was de eerste showcase van Tartarus Records in VERA. Het platenlabel is gericht op het uitbrengen van cassettebandjes en vinyl van metalbands en de twee aangekondigde avonden moesten in totaal zes aangesloten bands in de schijnwerpers plaatsen: drie op vrijdag en drie op zaterdag. Dat die laatste avond afgelast is moge duidelijk zijn, maar dat neemt niet weg dat de vloer van VERA vrijdag trilde.

Groningen kent al sinds de jaren tachtig een mooie metal-traditie. Met bijvoorbeeld de opkomst van de new wave of British heavy metal werd de band Vortex een belangrijk speerpunt. De metalscene in de stad werd door de jaren heen groot. Tegenwoordig kennen we veel blackmetalbands en zijn we goed in doom. De muziek mag harder en extremer, maar ook de helden van weleer blijven nog steeds in de belangstelling staan. Wat vooral altijd is gebleven is de onderlinge sfeer, de trouw, en de passie voor de muziek. Bij jong en bij oud, en bij alles daartussenin.

Het heeft even geduurd maar ondanks de 'coronastop' komt de finale van de POPgroningen Talent Award 2020 in zicht. Op 14 november zullen vier acts strijden om de felbegeerde titel. In aanloop naar de finale stelt 3voor12 Groningen je voor aan de finalisten. Deze week: Breakpoint Nine.

Krap een jaar na de release van debuutplaat Trinity Of Deception komt het Drachtster Burial Remains op 5 september met alweer nieuw 'verdorven' metalwerk. Langspeler Spawn Of Chaos vindt ditmaal – het moest zo samenvallen – een huidige wereld die in een knap getormenteerde en chaotische toestand verkeert. Het dan veelal uitvergrote, typische death metal universum op het album sluit er in bepaalde zin wel wat op aan.
Met ondanks tussentijds enkele veranderingen in het personeelsbestand – gitarist Wim De Vries nam het gruntstokje over van Sven Gross (Fleshcrawl) en in ervaren rot Henk Zinger (voorheen Entrapment, God Dethroned) werd een nieuwe bassist gevonden –, klappert het kwartet je met de verse creatie opnieuw onverminderd om de oren.

Wie afgelopen vrijdag in De Popcentrale was had hopelijk oordoppen bij zich, want er stonden drie stevige bands op het programma. Stone Golem, Mary Fields en All Doomed beten daar het spits af van een nieuw concept: OM&OM is een avond zonder changeover, waardoor je je als publiek geen moment hoeft te vervelen, en dat hebben we geweten...

Zaterdag 18 januari was een mooie dag voor de Nederlandse metal. Op Eurosonic Noorderslag won Roadburn de prijs voor het beste Nederlandse festival en Floor ‘Beste Zangers’ Janssen van Nightwish mocht zelfs de Popprijs in ontvangst nemen. In Utrecht werd diezelfde avond de metal gevierd in dB’s met de tweeëndertigste editie van Big Ass Metal Fest. Het heropgerichte Detonation, Shinigami en Godenbloed zorgden voor de muzikale omlijsting.

Voor het tweede achtereenvolgende jaar dat in Drachten Deathfest plaatsvindt, heeft de organisatie van Poppodium Iduna weer een trits aan extreme metalbands uit binnen- en buitenland bij elkaar weten te krijgen. Zelfs nog een tweetal acts meer dan op de vorige editie. En in de wetenschap dat in de voorverkoop al enige honderden tickets voor het festival waren verkocht, kan worden vastgesteld dat er op meerdere fronten goede zaken zijn gedaan. En met onder andere de uitsmijtende death metaliconen Asphyx en Massacre in de line-up, belooft het opnieuw een heftig en vurig metaldagje te worden.

Met enkele hiaten van een aantal jaren, worden door de Friese lawaaischoppers van Sadotank twee full-lengths de wereld in gebracht. Bij het krieken van het nieuwe jaar kloppen ze nu gelukkig weer onverbiddelijk stevig op de deur. Het verse mcd-broedsel Hammer of Hell kent dan weliswaar maar drie nieuwe nummers, maar dan wel een drietal dat leert dat deze aanstekelijke ´alcoholische relschoppers´ nog lang niet zijn uitgeraasd met hun prettig over de top, sadomasochistisch flirtende en boozed-up blackened thrash metal. Rauwe no-nonsens metal – zelfbenoemde alcoholic hellnoise – die ook duidelijk de spelervaring laat weerklinken van verledens of huidig lidmaatschap in bands als Dust Devil, Forcefield en Lugubre.

Dat er tijdens Eurosonic veel meer te doen is dan alleen Eurosonic zelf is natuurlijk bekend. Al jaren worden er allerlei nevenfestivals georganiseerd in de stad. Pleuropsonic is er zo eentje. Het evenement werd opgericht om tegen het grote Eurosonic aan te schoppen en meer aandacht voor punk en metal te vragen. Deze punkmentaliteit heeft Pleuropsonic ver gebracht, want dit jaar vindt de tiende editie plaats. Wij spraken met Olaf Hartman, de man achter dit alles.