De metalscene in Groningen, nu en door de jaren heen
“Ik durf wel te zeggen dat er niet een meer respectvolle scene is dan de metalscene”
Groningen kent al sinds de jaren tachtig een mooie metal-traditie. Met bijvoorbeeld de opkomst van de new wave of British heavy metal werd de band Vortex een belangrijk speerpunt. De metalscene in de stad werd door de jaren heen groot. Tegenwoordig kennen we veel blackmetalbands en zijn we goed in doom. De muziek mag harder en extremer, maar ook de helden van weleer blijven nog steeds in de belangstelling staan. Wat vooral altijd is gebleven is de onderlinge sfeer, de trouw, en de passie voor de muziek. Bij jong en bij oud, en bij alles daartussenin.
Pioniers
Vortex is de bekendste heavymetalband uit Groningen. De band is nooit wereldberoemd geworden, maar met name is de band een legende bij onze oosterburen. Vortex kun je vooral zien als een belangrijke aanjager van het genre new wave of British heavy metal. De band kende veel wisselingen en enkele periodes van inactiviteit, maar heeft lang bestaan. Officieel zal de band niet meer onder de naam Vortex verder gaan. Dit komt door het overlijden van gitarist Martjo Brongers in december 2019. Het trieste feit was landelijk nieuws. Zanger Jurjen Tichelaar zegt over het afscheid: “Martjo en ik hadden de afspraak dat als één van ons twee zou komen te overlijden of zou moeten stoppen onverhoeds, dat die naam dan weg zou zijn. We hebben allebei wel een periode meegemaakt dat één van ons twee niet bij de band was, maar dat werkte nooit volledig. Vooral in Duitsland was dat iets wat niet kon.” Gitarist Orion Roos vult aan: “We maken nu een doorstart als MetalBats.” De band gaat onder die naam nummers spelen uit de Vortex-catalogus die in de regel niet aan bod kwamen tijdens de live-optredens.
Vortex bestond veertig jaar, in oktober 2019 werd dat nog groots gevierd in Vera. Het was uitverkocht, er kwamen zeker ook jonge mensen. Dat verbaasde de band wel een beetje, maar het is wel een teken dat de scene nog springlevend is, en dat een nieuwe generatie metalheads de oudere generatie een warm hart toedraagt. Het is uiteraard heel sneu dat er geen Vortex meer zal zijn, maar fans kunnen zich nog verheugen op MetalBats én er is nog één allerlaatste nummer onder de naam Vortex opgenomen in februari 2020. Vanaf de komende zomer is de single verkrijgbaar, maar vanaf 24 april 2021 is de clip al te bewonderen. Het nummer Horrible Dolls is een eerbetoon aan Martjo.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
De grens over
De boom van de metalscene kent op dit moment voortdurend nieuwe vertakkingen en interessante uitlopers. In Groningen heb je, net als overal in de wereld, nu ook bands die weer meer extreme muziek zijn gaan maken, die grensoverschrijdend bezig zijn. Progressieve genres, zoals doommetal, worden verder uitgebouwd en de mogelijkheden worden verkend. Markant voorbeeld is de band Farer. Oorspronkelijk een stonerrockband met de naam Menhir. Maar als Farer gaan de twee bassisten en de drummer van de band muzikaal gezien meer op avontuur. Doommetal wordt geïnjecteerd met noise. Ook hier zijn liefhebbers voor te vinden, al zijn de aantallen minder groot dan toen ze als toen ze Menhir iets meer regulier bezig waren. Frank de Boer, zanger/bassist van Farer, zegt hierover: “Ik word erg geprikkeld door muziek die door anderen weer op het randje worden gevonden, experimenteel of avantgarde. Farer is nu spannend, het is iets nieuws en eigens.” Het is voor sommigen moeilijk deze nieuwe uitingen te plaatsen: “Het is extreme muziek, er zijn genoeg mensen die het leuk vinden, maar het is wel een niche binnen een niche. We hebben veelal positieve reviews gehad over Monad, ons album van vorig jaar. Een enkele recensent kon er niks mee.” Wat je wel merkt is dat de muziek door de echte liefhebber wereldwijd wordt gevonden. “Als niche kun je de hele wereld bereiken.”
Dit wordt ook bevestigd door de eigenaren van het Groningse Tartarus Records. Tartarus brengt verschillende stijlen duistere underground muziek uit - gelimiteerd - op cassettebandjes en op elpee. Richard Postma en Gerald Timmermans hebben een sterke band met metalmuziek, niet alleen als label CEO's, maar ook als muzikant, bijvoorbeeld bij Ortega en Suffering Quota. Wat Richard betreft is er verder ook nog een verleden als programmeur bij Simplon. De meeste klanten van Tartarus komen niet direct uit Groningen of directe omgeving. Richard: “Wij doen het beter buiten Nederland dan binnen Nederland. En dan echt drastisch meer. Het aantal klanten binnen Nederland is minder dan vijf procent.” Mensen uit Groningen supporten het label echter wel, en kopen er t-shirts van. Daarbij brengt Tartarus elk jaar minstens één album uit van een lokale band.
Farer Blaast je Beeldscherm Omver
Nog geen maand geleden bracht Farer hun debuutalbum Monad uit. Het drietal had graag uit willen pakken door een albumreleaseshow te houden voor publiek. Maar helaas, door de coronamaatregelen mocht het niet baten. Wees niet getreurd! Begin december kwam een live opname van hun gehele album uit. Het was in augustus in Vera opgenomen en nu door iedereen te bewonderen. Zelfs via je beeldscherm blazen de mannen van Farer je omver.
De Groninger muziekscene volgens internationale studenten
Groningen is en blijft een studentenstad. Er lopen dan ook heel wat internationale studenten rond in de stad. Zij volgen hier hun studie en sommigen van hen maken daarnaast ook muziek. Ik vroeg aan vier van hen hoe de Groningse muziekscene ze bevalt en hoe het is om in een ander land te studeren en te musiceren. Alex (Wing It), Ioana (ioana iorgu), Lia (Drowning Echo) en Carla (Carla Stella) nemen je mee in hun ervaringen.
Een duik in de platenkast van: Ilja de Bruijn
Haar muzieksmaak gaat alle kanten op. Van nummers van Frank Sinatra tot die van Radiohead. En van Sia tot metal tracks. We kennen Ilja de Bruijn vooral ook als de persoon die in haar club Lola ruimte bood aan zeer diverse genres. Helaas bereikte recent ons het bericht dat deze bijzondere locatie aan de Pelsterdwarsstraat niet meer open kon blijven. We besloten haar te vragen om een duik te nemen in haar virtuele platenkast. Niet alleen als saluut aan Lola, maar ook om oude en nieuwe favorieten te ontdekken.