Folk

Het is spitsuur als het gaat om nieuw materiaal. Materiaal wat niet mag liggen en besproken dient te worden met de Nederlandstalige hiphop van Engel, een nieuwe single van FIEP en twee EP’s van Sven Ross en Joost Laméris. Voor eerstgenoemde is het alweer een derde EP en voor laatstgenoemde is het zelfs een debuut, maar hoewel ‘How My Dreams Are Made’ een EP wordt genoemd, verdient het toch meer het predicaat ‘album’.

November is al een flink eind op streek, maar de eerste herfstmaand oktober lijkt over verschillende zaken te gaan zoals afkomst en hoe vreugde binnen kan sluipen op het moment dat je het niet verwacht. Verder is er muziek met lekker in het gehoor liggende rock. Het zijn twee singles van XILLAN en Dusty Stray en een album van Blanko.

Wat de muziek betreft, heeft september toch het weer gevolgd, waar de meesten toch terugkijken op zomerse herinneringen al dan niet met het muziekmateriaal is uitgebracht. Een lome maand waar de herfst stilletjes de intrede doet. In dit overzicht aandacht voor de invloeden uit verschillende mondiale windstreken door Dusty Stray, het poëtische geluid van The Irrational Library, de hiphop uit de provinciehoofdstad van Noord-Holland met Smitty en de band Marble Waves waar de leden uit drie verschillende provincies komen, zoals Noord-Holland. Vier releases is gerechtvaardigd, al is het alleen maar om het meeslepende karakter ervan.

Ooit studeert P.J.M. Bond aan de Universiteit van Amsterdam in 2018 af op Ernest Hemingway, waarbij het lijkt dat zijn wederhelft niet alleen de muzikant en songwriter moet delen in het leven, maar zelfs ook Hemingway zelf. De journaliste en schrijver is overleden in 1961 enkele weken voor zijn 62e verjaardag doordat hij zichzelf van het leven beroofd met een jachtgeweer. Het is een optelsom van zwaar drinken, manische uitbarstingen en diep depressies. Dat terwijl hijzelf nog precies zeventig jaar geleden de prestigieuze Pulitzerprijs in ontvangst heeft mogen nemen. Dat is voor Old Man At The Sea. De Nobelprijs voor de literatuur ontvangt hij een jaar later. Na zijn geboorte in 1899 is er een gedreven Volendammer die bijna 125 jaar later een muzikale vertaling maakt van ‘In Our Time’.

Jan-Roelof Bathoorn maakt het liefst Oost- en Zuid-Europese traditionele muziek. De accordeonist en zanger treedt op onder zijn eigen naam, en met de band Anamesa. Geïntrigeerd vertelt hij over met welke muziek hij opgroeide, wat zijn favoriete plaat is van een Groningse artiest, en over de inhoud van zijn platenkast. “Er zijn zoveel prachtige melodieën en opzwepende ritmes in die oude muziek, dat blijft een onuitputtelijke bron van inspiratie."

Dag met activiteiten

Marlene Bakker blijft een bijzondere verschijning in het Nederlandse poplandschap. De verwachtingen die men heeft bij liedjes geschreven in streektaal worden telkens weer omver geblazen met producties die niet onder doen aan de gelaagdheid van acts als Wilco en Bonny Light Horseman. En het werkt goed. Dat blijkt ook als er in 2018 dan een album is. Raif wordt wijd gelauwerd en schiet Marlene Bakker naar de voorgrond van artiesten die terugkeren naar hun roots. Nu, vijf jaar later, is er dan eindelijk een opvolger: Oaventuren. En ook daar keert ze terug naar de essentie. Naar haarzelf. Misschien nog wel iets verder dan op Raif.

Het aantal nieuw uitgebrachte werk voor het eerste weekend is bijzonder veel en daarom een tweede deel met variatie. Sterre Weldring brengt een nieuwe single uit en datzelfde geldt voor The Sunrise Paradise. Als laatste komt de in Haarlem wonende Zeeuw Bernard Hering met een album. Laatstgenoemde heeft al een muzikaal spoor achtergelaten met verhalende songs.

Voor de tweede vrijdag is het eigenzinnig, maar ook wel vertrouwd met materiaal van Joris Anne en Gabriela Martin die meer het eigenzinnige werk leveren en Sven Ross met Merle wat meer vertrouwd materiaal leveren. Joris blijft stug doorgaan op de muzikale weg die hij volgt. Gabriela Martin laat horen dat je jazz eigenzinnig kunt maken met jodelen en wel op een artistiek verantwoorde manier. Sven Ross is weer terug van weggeweest en Merle maakt een muzikaal uitstapje.

Met midden in de week nog een storm Poly die over het land heen raast, is het met de muziek er een van een kalmer tempo. Stijn heeft in mei haar debuutsingle ‘Een Lied En Een Brief’ uitgebracht en Marble Waves heeft dat ook gedaan met ‘What If’. Beiden komen met een opvolger op deze eerste vrijdag van juli.

De zomerklanken hoeven niet echt bij nieuw uitgebracht materiaal door te klinken, maar de zomer betekent wel uitkijken naar een vakantie of er op uit trekken en zo is deze vrijdag het best te omschrijven. Een muzikale reis die je brengt op verschillende plaatsen en dat is bij het nieuwe materiaal op de derde vrijdag van de maand juni wel het geval. Het levert drie singles op en een album. Het nieuwe singlemateriaal komt van XILLAN, La Promenade Violence en Sophie Janna. De laatste maakt onvervalste folk na haar laatst uitgebrachte single vlak voor de kerst van 2022. June Sixteen is verantwoordelijk voor de kleurrijke reis met een nieuw album.

Suze is na een intermezzo van twee jaar Scandinavië weer terug in Groningen; druk met haar nieuwe soloproject suze who? In november verschijnt naar verwachting haar debuut EP bij het Groningse label Zeevonk Records. Qua genre lijkt de muziek wel wat op dat van haar vorige band The First Wolf; het klinkt als folk met hier en daar een laagje lo-fi synths, dat neigt naar dromerige indiepop. De naam die ze er zelf aan geeft? Bedroom folk. Enthousiast vertelt Suze over haar platenkast en waar de inspiratie voor haar eigen muziek vandaan komt.

Voor de laatste vrijdag zijn er maar liefst vier nieuwe singles die voorbij komen. Féline Spiegel komt met de opvolger van haar eerste single ‘Backyard’ en Lua Lua & Johnny vinden elkaar met een haast romantische song waar een sterke indyfolk in terug is te horen. Dan zijn de Surfing Stingrays muzikaal actief met alweer een vierde single sinds het uitbrengen van ‘Voyager 1’ in december van het afgelopen jaar en doet de Nederlandstalige hiphopper Jong Louis een duit in het zakje.

Het is vrijdagavond tegen tienen. Vanavond spelen de Groningse band McScallywag en de Engelse band Faintest Idea in de ORKZ bar, een bar die draaiende wordt gehouden door de bewoners van het oude ziekenhuis zelf. Langs de beschilderde wanden van de gangen van het ORKZ, maken we onze weg naar de bar. Hier lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan, en dan zeker op de goede manier. Bij de ingang van de bar, wordt er om 7 euro aan contanten gevraagd voor entree. Dit gaat rechtstreeks naar de bands en gelukkig voor de moderne mens kan er ook gepind worden aan de bar, om zo toch de bands te kunnen supporten. Een sfeer van ongedwongen vrijheid en kunstzinnige saamhorigheid zorgt ervoor dat we ons gelijk welkom voelen. The ORKZ bar vult zich langzaam met jong en oudgedienden. Laten we beginnen!

In april brengt néomí haar EP ‘after’ uit en op 7 mei is het liveoptreden in Paradiso. Met haar indiefolk maakt néomí naam in niet alleen Nederland, maar ook daarbuiten. Aanleiding genoeg want de EP ‘after’ die ze vrij recent heeft uitgebracht ademt eigenlijk alles wie néomí is.

De tweede vrijdag van mei brengt maar liefst vier nieuwe singlereleases voort, waarvan één door een songwriter die weer terug is van weggeweest. Om met de laatste te beginnen, gaat het om Ruud Houweling uit Zandvoort, die in 2019 met zijn EP ‘The Wind Just Blew A Day Way’ uit heeft gebracht. Culi brengt sinds zijn deelname aan de Rob Acda Award een nieuwe single uit, PIEN doet hetzelfde, maar nu zonder de Britse DJ-producer Synergy en Francis Alban Blake spreekt weer via Frank Bond met een nieuwe single.

Wereldse folk

Op zondag 5 maart presenteerde Jacob D. Edward zijn debuut EP ‘Threshold’ in PX Volendam voor een tjokvolle zaal naast de hoofdzaal. Iedereen die maar wilde komen kon getuige zijn van een gratis optreden. Dat lieten de Volendamse muziekliefhebbes van het andere Volendam zich niet twee keer zeggen. Onder de aanwezigen de muzikale vrienden van Jacob D. Edward uit het PX Songwritersguild die regelmatig te horen en te zien zijn tijdens de avonden die het gilde al hadden gegeven. Bij de introductie liet Frank Bond dat Jacob D. Edward van een bloem al was uitgegroeid tot een mooie bos bloemen. Dat Frank Bond daar stond was geen toeval, want ‘Threshold’ was verschenen op het King Forward records label, want Bond had al meer muziek van hemzelf en anderen uitgebracht op zijn eigen label.