Noorderzon 2024: de dag en nacht van Robin Yzerman en Mesofauna
Groningse acts op de Callisto-stage
Noorderzon is al een week in volle gang, met ook veel Gronings talent op de planken. Woensdag was 3voor12groningen bij de twee muzikale acts op het Callisto-podium: Robin Yzerman en Mesofauna. Beide acts verschilden als dag en nacht.
Robin Yzerman
De Callisto is een kleine tent op een hoek aan de zuidkant van het Noorderplantsoen, omringd door foodtrucks en picknickbanken. Als de eerste act hier begint te spelen is het half zeven: etenstijd. Veel mensen hangen rond in de buurt van de tent, maar weinigen durven echt vooraan te gaan staan, behalve een stel peuters die vrolijk heen en weer rennen. De geur van pizza hangt in de lucht, men praat na over de afgelopen week.
Singer-songwriter Robin Yzerman speelde lange tijd in haar eentje, maar vandaag staat ze op het podium met een driekoppige band achter haar. We zagen haar voor het eerst met die band op de Synagogue Showcase tijdens ESNS dit jaar, toen nog onwennig, maar vandaag lijkt het net alsof het altijd al zo is geweest. Waar de folk-popliedjes van Yzerman van zichzelf wat dunnetjes kunnen klinken, zorgt de band voor een volle klank die het niveau van het optreden nét wat opkrikt. Zo krijgen de tracks af en toe een vleugje country à la Dolly Parton, dan weer een snufje pop-rock zoals Son Mieux, en soms doet de band een stapje terug voor een moment van Maaike Ouboter-achtige rust.
Tussen de nummers door kijkt Yzerman vol verwondering en enthousiasme naar het publiek dat voor haar staat. Ze vertelt honderduit over de gebeurtenissen en schrijfopdrachten die de inspiratie vormden achter haar songs, slaakt een enthousiast kreetje als ze praat over haar nieuwe single, en roept uit hoe gezellig het wel niet is. Terwijl ze zingt probeert ze contact te maken met het publiek, maar haar ogen volgen toch vooral de spelende kinderen vooraan - niemand die dat haar kwalijk neemt.
Robin Yzerman heeft de absolute gunfactor. Met haar aanstekelijke glimlach en openhartige liedjes neemt ze het etende en drinkende publiek zo mee. Er mag dan wat gepraat worden achteraan, maar de spontane beslissing om het laatste nummer als ‘toegift’ op te voeren wordt door het publiek ontvangen met enthousiast gefluit en gejoel.
Mesofauna
Vier uur later is de zon onder, de buitenlucht koelt af maar in de tent is het nog broeierig warm, het zweet vloeit even rijkelijk als het bier. Mesofauna is de tweede band die vanavond het Callisto-podium mag bestijgen, een driekoppig zeedier onder het Zeevonk-label dat we eerder al zagen op Simplon 1UP. Dat was een heel vluchtig optreden, en een blik op het programma van vanavond doet de wenkbrauwen optrekken: een uur lang?! Kunnen zij een uur vullen?
Mesofauna is een bijzondere band, met korte nummers die qua genre allerlei verschillende kanten op gaan. Het schuurt soms aan tegen techno, soms hyperpop, soms post-punk en soms metal, maar altijd is het compromisloos. Het publiek heeft daar moeite mee, zelfs hier op het vrije Noorderzon: de mensen hebben duidelijk zin om te dansen, maar weten niet zo goed hoe ze moeten bewegen op deze muziek. Als ze de draad te pakken hebben, is het desbetreffende nummer vaak alweer voorbij.
De liedjes van Mesofauna voelen soms onaf, ideeën die niet zijn afgemaakt, en hetzelfde geldt eigenlijk voor de hele show. We worden niet meegenomen op reis, nee, in plaats daarvan worden we meegesleurd achter een trein die van de rails is geraakt, en soms per ongeluk langs mooie landschappen sjeest. De eigenlijke setlist is ook al afgelopen na een half uur, en daarna volgen drie covers als een soort B-kant op de rest.
Voor veel mensen is dat de cue om weg te gaan, maar eigenlijk is dit het hoogtepunt van het concert. Dit is het eerste moment dat meer samenhang vertoont, en ook de eerste keer dat het de band lukt om contact te maken met het publiek; daarvoor bleef hun energie op het podium hangen, en hield zangeres Eva Waterbolk vaak haar ogen gesloten. Zo gebeurt het wederom dat het publiek nét op gang is gekomen, zodra het optreden van Mesofauna is afgelopen.
Noorderzon: lekker lokaal en voor iedereen
Het is weer eind augustus. De stad is aan het bijkomen van de KEI-week en van de vakantie. Toch is dat bijkomen van korte duur, want om de zomer af te sluiten is er eerst nog Noorderzon. Elk jaar wordt het Noorderplantsoen omgetoverd tot één groot festivalterrein en zijn er allerlei locaties in de stad waar kunst, cultuur en muziek een plekje krijgen. Maar hoe komt die programmering eigenlijk tot stand? Wie bedenkt welke acts mogen optreden en wat is er nodig om het brede publiek van Noorderzon onvergetelijke ervaringen te geven?
Nieuw van Groningse bodem: TikTok Tammo, Wanton, Waterleaf, en meer
De zomer liet enige tijd op zich wachten, maar midden juli laten de eerste zonnestralen zich eindelijk zien. De velen terrassen die Groningen rijk is vullen zich met zonnebrillen en ontblote benen, een teken dat de zomerse sfeer de provincie heeft bereikt. Maar wat is een zomer zonder muziek? Terwijl veel Groningers verkoeling zoeken in het zoute zeewater, delen wij onze ongezouten mening over de nieuwe releases van deze maand.
TAXITAXI: De coolste band van de wereld
Het was nog niet eens een jaar geleden. Met rokende banden, veel getoeter en de vlam in de pijp kwam er iets aangescheurd. Toen de rook was opgetrokken was daar ineens punk/rock-boyband TAXITAXI. En we zouden het gaan weten. Het eerste echte optreden, direct op het hoofdpodium van Vera, was al een flamboyant succes. Maar drummer Roberto Cornetto, bassist Bobbie Baloney en gitarist Freddie Sunshine schakelden nog een versnelling hoger. Dit jaar brachten de boys een instap-plaat uit, met de titel STAP IN. En ze speelden al menig venue plat: bijna alle podia in Groningen hebben al kennisgemaakt met dit fenomeen en de band heeft al een spoor van verbrand rubber achtergelaten op snelwegen door heel het land. Maar de honger is niet gestild. De band wil meer, de band kan meer. TAXITAXI is klaar voor de volgende fase. We gingen op audiëntie en mochten horen wat de wereld allemaal nog te wachten staat.