NZON26: Mesofauna en Velocity Made Good laten Container 9 broeien
Beide bands laten zien hoe goed ze afgestemd zijn op elkaar
De buienradar voorspelde dat het in de avond pijpenstelen zou regenen. Gelukkig blijft dit op de avond zelf uit en kunnen festivalgangers zonder paraplu of poncho onderweg naar Container 9, het podium van label Zeevonk Records tijdens Noorderzon. Vandaag is het hier de beurt aan Mesofauna en Velocity Made Good. Beide bands stralen plezier uit bij de korte shows.
Het is moeilijk om in Groningen niet in aanraking te komen met Mesofauna. Of in ieder geval met een van de leden: Eva Waterbolk, Anne Caesar van Wieren en Wyno Bruinsma. Zo kan je ze bijvoorbeeld kennen van de bands WATERBOLK of CAW CAW. Je kan ze ook kennen van Zeevonk Records zelf, aangezien Waterbolk en Caesar drijvende leden van dit creatieve collectief zijn.
Het komt dan ook niet als een verrassing dat Waterbolk bij de verwelkoming van het publiek vertelt dat de band een beetje vermoeid is. Het organiseren van alle optredens in Container 9 is niet niks. “Maar nu doen we de pet van de regelaar af, en die van de muzikant op.” Caesar slaat de synths en gitaar aan en Bruinsma begint te spelen op de bas. Waterbolk neemt als zangeres een speelse rol aan. Ze danst, loopt het publiek in en gooit een pandabeer naar de bezoekers. Soms voelt het alsof ze in haar danspassen het laatste beetje energie eruit gooit, waaraan te zien is dat ze moe is. Maar dit maakt ook duidelijk dat ze alles geeft en haar best doet iedereen te entertainen.
De muziek van Mesofauna is eigenzinnig: gruizige, donkere nummers, die soms even een uitstapje maken naar post-punk, maar al snel weer terugkomen op electropunk. En Eva's geschreeuw geeft de band ook een metal-randje. Inspiratie van Miss Kittin’s speelsheid, en DAF’s elektronische loops zijn te horen. De nummers zijn kort, maar, zo zegt Waterbolk: “Korte liedjes zijn goed! Hup, een volgend nummer, even iets anders.” Bij de jonge honden die vooraan enthousiast dansen lijkt dit goed aan te slaan. Daarachter staat de oudere garde overwegend stil.
Aan de interactie binnen de band is te zien dat de muzikanten een liefdevolle band met elkaar hebben. Zo controleert Caesar door middel van oogcontact en een opgestoken duim of alles volgens plan verloopt. Waterbolk antwoordt met een knik en wederzijdse duim. Ze gaan snel door naar het volgende nummer. De container begint te broeien door de dansende jongeren.
Velocity Made Good
Een paar uur later is de Zeevonk Container het podium van weer een andere act uit hun portfolio. Het publiek betreedt een ruimte waar Velocity Made Good (VMG) zich klaarmaakt voor hun optreden. Rechts Wytse Dijkstra achter de akoestische drum en links Thomas Venema achter allerlei elektronische knoppen waar je als leek geen snars van snapt.
“Het wordt heel warm vanavond, maar we gaan wel dansen!” roept de drummer in de microfoon, en hij neemt nog rustig een slok van zijn bier. Stilte. Plots klinkt de luide breakbeat van Dijkstra. Indrukwekkend, maar het lijkt de elektronische geluiden te overstemmen. Gaat dit de hele tijd zo zijn? Het antwoord is gelukkig nee, want ineens zijn de synths te horen! VMG is onder andere electrorock en doet met zijn explosieve energie denken aan The Chemical Brothers en The Prodigy. In het sounddesign is de invloed van Blawan’s industrial geluid te horen.
In het begin van de set vallen er tussen nummers lange, ietwat ongemakkelijke stiltes, maar dat mag de pret niet drukken. De twee pakken het weer goed op, en laten zien dat ze op elkaar zijn afgestemd. Aan Venema’s glimlach en Dijkstra’s ritmische bewegingen is ook te zien dat ze veel plezier hebben, en dat straalt er van af. Naarmate de tijd vordert begint het publiek namelijk steeds energieker te dansen. Tot VMG 'One Night in Between' aankondigt, een single die op diezelfde dag is uitgekomen. De ambient muziek legt een deken van rust over de container.
Aan het eind kan het publiek weer helemaal losgaan op 'Coming Up Threes' en 'Big Breakers', twee andere recente nummers die op hun komende EP staan. Het is dat het een kleine container is, want anders was er waarschijnlijk een moshpit ontstaan. De band bedankt het publiek, waarop een uitgeputte jongen reageert: "Nee, jullie bedankt!”