Folk

Het tweede weekend van mei is een releaseweekend met oude bekenden. Het is de terugkeer van LifeLoan en Coos en ook na een langere periode is ook Lion’s Den terug van weggeweest. Ook is er een debuut EP en die is afkomstig van de jonge minke die studeert aan de Herman Brood Academie in Utrecht.

Het is nog niet helemaal gedaan met de nieuwe muziek. Op zaterdag volgen er nog een aantal, omdat het voor de eerste vrijdag anders aan de lange kant wordt. Waar het op vrijdag een wat frisse kant kent, gaat dat niet op voor zaterdag. Hier het wat stevige werk, met heuse metal en een flinke scheut rock. Eigenlijk een combi van progressive en alternative rock door Eurydice.

Het is een prachtige vrijdagavond in Amsterdam, een fijne lente avond, terrasjes blijven tot in de avonduren gevuld! Trams rijden om vanwege een opknapbeurt op de Rozengracht en als tijd je grootste vriend is, dan maak je van de nood een deugd. Een wandeling vanaf de Raadhuisstraat naar de Frederik Hendrikstraat waar De Nieuwe Anita zit, is dan zo gemaakt. Je kunt voor onvoorziene omstandigheden komen te staan, zoals hier. Pretty Ugly - het thema van de muziekavond in De Nieuwe Anita is al begonnen…

Het is de afgelopen weken behoorlijk druk geweest als het gaat om nieuw muziekmateriaal (en deze vrijdag vormt hierop geen uitzondering). Voor deze tweede vrijdag in april zijn het twee Nederlandstalige singles en is er een nieuwe single van Barren Sea. De twee Nederlandstalige singles komen op naam van Daaf en Rosanne Alderliefste en ja, zij is het nichtje van haar bekende oom Gerard. Daarnaast ook materiaal van Magnoliac en de nieuwe van Coos. En zoals ook op deze vrijdag is het een beetje spitsuur met releasemateriaal. Een tweede deel volgt op zaterdag.

Als ik in 2008 door Java reis, maak ik voor het eerst kennis met de Indonesische pop-rock. Het nummer ‘Cinta Ini Membunuhku’ van D’MASIV maakt een onuitwisbare indruk en staat sindsdien in mijn playlist. Jaren later, als ik enthousiast over D’MASIV vertel aan Indonesische vrienden, wordt er lacherig gereageerd—blijkbaar is de band voor hen het equivalent van de 3J’s in Nederland. Wat voor mij in die tijd exotisch en nieuw klinkt, is voor de Indonesische cool kids afgezaagd - ze zijn alweer verder.

Sinds de start van Templo Diez in 2003 heeft de band al verschillende albums uitgebracht. Het laatste album ‘Sunland’ dateert alweer van 2024. Templo Diez zijn een drietal Nederlands-Frans-Italiaanse veteranen die een gothic mix van rock, dreampop en Americana mixen. De band bestaat uit Franse multi-instrumentalist Pascal Hallibert, Nederlandse gitarist Leejon Verhaeg en de Italiaanse drummer Paolo Panza.

Net als in de eerste voorronde, is de tweede voorronde van de Rob Acda Award in Patronaat Haarlem een onderhoudende avond met diverse stijlen aan muziek zoals postpunk, jazzy soul, psychedelische folk met een donker randje en als laatste dromerige Nederlandstalige theaterpop. Op deze tweede avond weten The Captain, Theo Artz, Rhodon Cerise en Zilaida voor afwisseling te zorgen.

Met de releases van dit weekend wordt een brug geslagen tussen hiphop en folk. Engel richt de aandacht op zich met een nieuwe single. Niet zo maar één, want de bijdrage wordt geleverd door Elsa Birgitta Bekman. John-Lewis introduceert een nieuwe muziekstijl en dat heet ‘folkhop’. Het folk element is eveneens terug te horen op de nieuwe single van Rhodon Cerise.

Afgelopen jaar hebben Ivy van der Veer en Ismena elkaar muzikaal weten te vinden. Met Myriad’s Veil maken ze psychedelische folk. Het is alsof je onder dompelt in een decor van een wereld waar eigenlijk alles mogelijk is.

‘Best Thing’ is een luisterliedje met een verhaal

Op woensdag 11 december zijn de liefhebbers van folk muziek met optredens in Tolhuistuin van Juyane Kaya en Sarah Julia op hun wenken bediend. Zachtheid en intimiteit zijn misschien wel de beste omschrijvingen die bij deze muziekavond passen en waarbij de folk je misschien wel meeneemt in een andere wereld. Een wereld waar je wel even kunt zijn om even alles achter je te laten.

Op vrijdag 6 december als storm Éowyn het land is uitgegaan, waait er een muzikale bries en is het om die opwinding van de storm te verwerken tijd voor een Frisse Duyck in Cpunt. Het is een avond dat in het teken staat van onder meer shoegaze, indierock, postrock en alternatieve folk. Als je als Cpunt een finalist van de Amsterdam Popprijs van dit jaar hebt staan, dan is het wel zeker dat daar het nodige publiek op afkomt.

Waar kunstschilder hun palet gebruiken om tot een schilderij te komen, is het met dit releaseweekend ook een palet. Alleen wel ééntje met verschillende stijlen. Met toegankelijk Nederlandstalige singlemateriaal van ANNABELLE, het absurdistische DOMTUIG wat zich eveneens uitdrukt in de Nederlandse taal, de postpunk van de nieuwe band The Dark Wave en als laatste het debuutalbum van Dean Presley met de illustere naam van iemand die ooit in de Verenigde Staten een muzieklegende is geworden.

Het zijn drie nieuwe singles die allemaal hun eigen dynamiek kennen. Het is Nederlandstalig en ook mysterieus. Het gaat om dat je elkaar beter niet meer kunt zien, het is de jaloezie en verlangen naar meer en beter wat er eigenlijk niet is en het vinden van helderheid door de steun van dierbaren in de tijd waarin iedereen leeft. Singles met karakter van die worden uitgebracht door Wolfie, Emilia Mabel en Rhodon Cerise.

Muzikale reis begint met huwelijk

Sereniteit voert de boventoon op debuutsingle

Het is de avond waar onder meer Cloud Café een voorschot neemt op de release van hun debuutalbum ‘Gift Horse’ en Selma Peelen weer haar karakteristieke songs laat horen met een sterke art-pop en pop-noir invloed. Twee verschillende stijlen die terug zijn te horen tijdens Club Pussycat waarmee Podium Victorie min of meer de aftrap geeft voor de optredens na alle buitenactiviteiten op muzikaal gebied.

Hoewel augustus veelal in het teken staat van festivals en buitenactiviteiten, is er nog wel nieuw muziekmateriaal te bespeuren. Sterker nog voor de maand augustus en net als in de maand juli vier releases die opvallend genoeg zijn om te worden besproken. Het is zelfs een behoorlijke variatie als het gaat om de stijlen, zoals de pittige indie-rock en misschien wel postpunk van Cardigan Inn, een echt akoestische EP van Pony Machine, het pure songwritermateriaal van Koen Alvarez en als laatste de Amsterdamse band Something At Last wat ooit is begonnen als een thuisproject.