Deafheaven

De gedoodverfde headliner maakte het meer dan waar, maar dit was ook de editie van de buitenbeentjes. Jera was nog nooit zó divers, en dat werd rijkelijk beloond. Dit is onze top 15.

Dat er nog genoeg leven zit in de vijver waarin Jera vist, werd de voorbije twee dagen wel bewezen. Opvallend detail: het festival denkt steeds minder in strikte genres en maakt daardoor keuzes die op papier misschien verrassend lijken, maar live vrijwel altijd goed uitpakken. Kortom: het werkt. Jera bewijst niet alleen dat het stevig met beide voeten in de scene staat, maar ook dat het durft te bewegen en vernieuwen. Als ze dit voortzetten, groeit dit festival straks nog uit tot een soort heavy Lowlands.

Met Ontaard, Birds in Row en hoofdact Deafheaven haalde De Helling een schare bands binnen die op hun eigen manier het scherpst van de snede van de heavy underground bekleden. Samen gaven ze een avond vorm die laveerde tussen fantastische herrie en atmosferisch experiment en die alle extatische emoties uit hun publiek wisten te persen.