Albumrecensie

Harmen Ridderbos overtuigt met melancholisch solodebuut

Puike punkerige post-punkplaat van de Groningse band

Na twee singles en een geslaagde releaseparty in Gebr. de Nobel is hij dan eindelijk daar: de debuutep van Sunday at Eight. Op hun eerste schijfje poogt de jonge Leidse band in zes nummers de luisteraar te overtuigen van hun kunnen. Of dat is gelukt? Je leest het in de eerste 3voor12 Leiden albumrecensie.

The Lay. Vijf man sterk, twee meter lang en een dikke sound. Zo omschrijft deze Groningse band zichzelf. Na de oprichting van de band zo’n tien jaar geleden heeft The Lay met hun catchy, classic rock-achtige nummers de meeste Groningse podia meer dan eens platgespeeld. In 2018 was daar dan ook een EP, genaamd Dying Weight met onder andere het bluesy moordnummer The Ripper. Nu is daar dan eindelijk het langverwachte debuutalbum Room For Dreaming. En wat een album is het geworden! Het laat een band zien die al lang niet meer bang is om hun muzikale invloeden op de mouw te dragen. Bomvol nummers die je na één keer luisteren gemakkelijk meezingt is het album een ode aan de toch ietwat verloren kunst van de klassieke popnummers.

Heavy noise rock-trio Slumbercloud is opgericht in 2022 en bestaat uit zanger/gitarist Paddy Moran, bassist/toetsenist Andrea Scifo en drummer Pieter Schwartz. In het begin klonk Slumbercloud nog redelijk rechtdoorzee als een grunge-act met vooral veel lekkere riffs op het repertoire en een diy-punkmentaliteit. Tegenwoordig horen we ook meer elektronische invloeden en zijn er sprankjes post-rock en metal aan het geluid toegevoegd. Na debuut-EP Human Problem uit 2023 is op deze vrijdag het eerste echte album van het trio uitgekomen: SLC. Een album waarmee de band een belangrijke stap probeert te zetten.

In de eerste helft jaren negentig (bandoprichting in 1989) wist de Friese equipe van Ancestral Sin knap wat zielen te winnen in de plaatselijke metalscene en konden de mannen vervolgens ook op goede nationale erkenning rekenen. Niet in de laatste plaats door de van het podium afspattende, goed verpulverende mix van hardcore (punk) en thrash metal, die qua snelheid nog nader werd/wordt ingetrapt met een dosis grindcore. Eentje waarbij de invloeden van aartsvaders als Heresy, Slayer en Napalm Death uitgekookt en effectief zijn verweven. In 1996 was het dan over en uit. Vier jaar geleden werd de draad weer opgepakt. Eind april kwam de nieuwe langspeler Social Hate Speech uit. Hoogste tijd nu dus voor een nadere onderwerping ervan.

Het nieuwste album van ‘Cosmic Debris’ tilt krautrock letterlijk naar een hoger niveau, namelijk de ruimte in. In het drukbezette universum van de jaren 70 weten ze toch een bijzondere sound neer te zetten. Eentje met dikke gitaarriffs en gewelddadig drumwerk. Vette psychedelische rock met een jaren 70 tintje en dat allemaal van eigen bodem.

Sinds 2016 timmert er in Harlingen een zeer productieve liedjesschrijver aan de weg. Alex Nieuwland speelt en zingt alles zelf op zijn Newland albums en is met het hagelnieuwe Star Collector alweer toe aan full-length nummer zes. Deze rasmelancholicus, met een karakteristiek, licht onderkoeld zanggeluid, mag tevens een ervaren rot in het vak worden genoemd. Hij liftte begin jaren negentig met band Pretty Green aardig succesvol mee op de ‘Friese Bries’. Sinds nog korte tijd is er weer sprake van een band om hem heen, waarmee hij opnieuw hopelijk gauw de podia kan betreden, in een meer coronavrije wereld.

“Dan maar zo”, zal de inmiddels negen man tellende koperblazersformatie hebben gedacht, toen ze hun zelfgetitelde EP Broken Brass op 23 april de wereld in slingerden. Zij, en ook wij, zullen nog even geduld moeten hebben, voordat hun muziek krijgt waar het om smeekt: een podium, publiek en schaal-van-Richter-niveau trillende grondoppervlakken. Hun Nederlandse tour trapt op 10 oktober af in Podium Grounds, Rotterdam – mits de natuur ons goed gezind is.

Het vierkoppige Psychotic Lumberjacks valt niet in een hokje te proppen, maar elektronische garage punkrock zou het dichtst in de buurt komen. Luisteren naar de band voelt als dat rare gevoel wanneer je te veel koffie en bier tegelijkertijd hebt gedronken, aldus Emiel Brinkgeve, Melvin Bemelmans, Ate Kamsma en Chris Wassenaar, de mannen achter Psychotic Lumberjacks. De eerder uitgekomen singles Pulsy Song (2019) en Radio Unfriendly (2020) hebben al bevestigd dat dat gevoel blijkbaar best heel fijn kan zijn. Nu is het tijd voor de vijfnummerige EP getiteld Knapus. Komen Psychotic Lumberjacks dit fijne gevoel weer bezorgen?