Artikelen

Het voorjaar is alweer bijna voorbij en dat betekent dat het pride-seizoen voor de deur staat. Ook in Utrecht vindt dit jaar op zaterdag 7 juni weer Utrecht Pride plaats, dat sinds 2017 wordt georganiseerd door de eigenaar van Café Kalff (coronapandemie uitgezonderd).

Ruim een maand geleden leek de tour van Tindersticks te eindigen met een laatste show in Brazilië. Maar dat was buiten de Muziekgieterij gerekend. Afgelopen weekend vond in de sfeervolle binnentuin van de Maastrichtse zaal het Midsummer Prog festival plaats, compleet met tribunes en een fraai podium. Dat podium bleef nog één dag extra staan voor een bijzondere toegift: in deze intieme setting gaf Tindersticks op zondagavond een rustgevende, betoverende show.

De dertiende editie van de Achterhoekse Band Competitie is dit jaar op zaterdag 24 mei. De Achterhoekse Band Competitie is een gezamenlijk initiatief van DRU Poppodium en Stichting Huntenpop Belangen en heeft als doelstelling om talentvolle bands een kans te geven zich in de kijker te spelen. Het prijzenpakket omvat een podiumplek op Huntenpop en studiotijd bij Silvox Studio’s. Ook dit jaar heeft het publiek een belangrijke rol. Iedere bezoeker zal bij de optredens van de bands kunnen stemmen, dit heeft grote invloed op de uitslag deze avond. In korte sets van twintig minuten spelen Van Fassey, Mancrush, Homebound, Uncentered en Groen en Zompig om de eer vanavond. 3voor12 Gelderland is aanwezig voor een fotoverslag.

Op zaterdagavond 24 mei stond de finale van de grootste bandwedstrijd van Utrecht op het programma, de Clash of the Titans. Dit keer stonden er vijf bands in de finale: Croon, Captain Kelphair & the Salty Seamen, Accisma, Kroos en Part Garden. Het was een spannende avond waar de optredens verschilden, maar alle bands goed waren in wat ze deden. De prijzen werden uiteindelijk uitgereikt aan Part Garden.

Hoewel we nog aan het bijkomen zijn van de vrijdag, staat er op zaterdag 24 mei weer een smörgåsbord aan optredens voor ons klaar. Met een grote rol voor Haagse helden en jong talent, dompelen we ons op dag twee van Sniester 2025 weer onder in rock, punk, doom metal en alles dat daartussenin te benoemen valt.

Op 24 mei vieren we iets wat je niet snel op een verjaardagskalender vindt: International Drone Day – de officieuze hoogdag van het langgerekte geluid. Er is al vaak genoeg aandacht voor liedjes met coupletten en refreintjes. Nu gaan we puur voor de klanken die zich langzaam ontvouwen en waarmee je in een trance-achtige staat wordt gebracht. In Vera betekent dat één ding: Dronefest is terug, met een nieuwe editie van Dronestage en twee uur ononderbroken drone-liefde. Het is muziek voor de binnenwereld, voor introspectie en voor een collectieve verdwijning in vibraties.

The World Is A Beautiful Place & I Am No Longer Afraid To Die laat zien dat experimenteel zeker niet saai hoeft te zijn

Ieder jaar kijkt menig muziekliefhebber uit naar Sniester en inmiddels heeft het festival een hondstrouwe groep aan fans gegenereerd. Ook dit jaar is een blik vol rammelende rockers opengetrokken die overstuurde herrie en geblafte vocalen op het publiek afvuren. Na wat rond te hebben gesnuffeld in het meer dan honderd artiesten tellende aanbod is er weer een groot aantal interessante acts gevonden. Met een open blik als een pasgeboren puppy gingen we weer kwispelend op pad om een hondsbrutaal verslag te maken van een van de spannendste festivals die onze stad kent.

Het vervolg van de neiwue releases, maar nu meer over een andere boeg met Nederlandstalig werk van Dashaeno en Snooze Button. Dashaeno roert het thema ‘thuisvoelen’ aan en dan is er een Snooze Button een drietal dat al een band vormt, maar nu als een muzikale kameleon zich ook van een andere kant laten horen.

De kermis in Heerlen in 2025 mag dan zijn afgelast vanwege de NAVO-top, maar in de Nieuwe Nor was het donderdagavond alsnog feest. We hoorden genoeg airhorns en “put your hands in the air!”-momenten om minstens tot de editie van 2026 vooruit te kunnen. In plaats van suikerspinnen en botsauto’s kregen we iets anders: een geschiedenisles in hiphop, rechtstreeks van de mannen die het genre mee vormgaven. Sugarhill Gang, bijgestaan door Melle Mel en Scorpio van The Furious Five, komen Heerlen herinneren aan hoe het in 1979 begon. En eerlijk is eerlijk: dat doen ze met een hoop goud, strakke lines, flair en af en toe een vleugje zelfverheerlijking.

Girls in Hawaii blijft een van de best bewaarde geheimen van de Benelux-indiescene. Terwijl Belgische collega’s als Balthazar en dEUS zich allang hebben genesteld in de hoogste regionen van de alternatieve eredivisie, blijft de status van deze Walen opvallend bescheiden. Onterecht, als je het ons vraagt. Goed nieuws dan: er komt nieuw werk aan. Vanavond laten ze in Club AFF (Hasselt) alvast wat nieuwe nummers horen. En wat we te horen krijgen, klinkt absoluut veelbelovend.

De deelname van Israël aan Eurovisie 2025 is niet zonder controverse: oud-deelnemers ondertekenden een brief die opriep tot uitsluiting van het evenement, er werd heftig gedebatteerd over de dubbele standaard in het wel uitsluiten van Rusland, en natuurlijk was er de oproep om de editie in zijn geheel te boycotten. In het Hiphophuis organiseert de Rotterdam Palestina Coalitie samen met BDS Nederland het avondvullende benefiet Protest Songfest als alternatief.

“We willen graag een creatieve broedplaats voor beginnende bands blijven”

Nummer te horen in Amerikaanse hitserie

Met HAUSSE, Voces, R.J.H. Smeets, Bart Zeal en The Giant Low

"Honestly all they see, is covered with privilege’"

Jarenlang waren de Clubavonden van 3voor12 Den Haag dé plek om de heetste bands van onze mooie Hofstad te zien. We zijn er even tussenuit geweest, maar er is goed nieuws: de Clubavond is terug. Op vrijdag 13 juni is het Paardcafé de plek voor drie acts waarvan wij denken dat iedereen ze moet zien en horen.

Geen zwetende menigte, geen dampende zaal. Nee: deze zaterdagavond zit het publiek netjes met de knietjes tegen elkaar in een uitverkochte kleine zaal van het Chassé Theater. De reden: de albumrelease-show van zijn debuutplaat Langzaam Maar Zeker. De sfeer is intiem, voelbaar kwetsbaar en dat past bij iemand als Jean Jacques; een rapper die niet van de braggadocio of borstklopperij is, maar liever een goed verhaal vertelt. Net als zijn voornaamgenoten Cousteau én Rousseau zoekt deze Jacques de diepte, al voelt hij zich soms niet helemaal op z’n plek op het podium.