Zeeland Jazz zet door na moeilijke dag
Van ingetogen begin naar één grote dansvloer
Soms voelt een festival openen bijna als een onmogelijke opgave. Een dag na het tragische verkeersongeval dat de regio diep heeft geraakt, stond de organisatie van Zeeland Jazz voor precies die uitdaging. Toch werd besloten het festival door te laten gaan. Een keuze die vrijdagavond in De Pit aanvankelijk voor een wat voorzichtige sfeer zorgde.
De opkomst is overzichtelijk. Misschien had niet iedereen die van plan was te komen nog echt zin in een avond uit. Tijdens het welkomstwoord staat de festivalleiding nadrukkelijk stil bij de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. De toon is gezet.
Ook Funky Times kiest niet voor de makkelijke weg. Zangeres Julia verschijnt alleen op het podium met een akoestische gitaar. Het eerste nummer voelt als een moment van bezinning. Geen feestelijke aftrap, maar een passend eerbetoon aan een dag waarop vrolijkheid niet vanzelfsprekend is.
Langzaam verandert de stemming. De rest van de band komt erbij, het tempo gaat omhoog en met ieder nummer schuift de avond verder weg van de melancholie. Wat begint als een ingetogen concert, groeit uit tot een feest waar steeds meer mensen zich aan overgeven. Tegen de tijd dat er een danswedstrijd wordt georganiseerd, staat vrijwel de hele zaal in beweging.
Het geheim van Funky Times? Misschien juist het ontbreken van iedere vorm van rocksterallure. Natuurlijk: de Duitsers hebben dankzij een virale hit op sociale media een enorme fanbase opgebouwd en komen net terug van een tournee door Japan. Maar zonder die feiten zou je ze net zo goed kunnen tegenkomen op een bruiloft, dorpsfeest of kermis. De vriendelijke buren van de camping, caravan of het chalet naast je. Juist die toegankelijkheid maakt dat het publiek zich moeiteloos laat meeslepen.
Na afloop volgt een geduldproef. Volgens schema zou The Free Label een uur later beginnen, maar daar komt nog een kwartier bovenop. Naar verluidt heeft het iets te maken met het WK voetbal. Het gemor in de zaal blijft echter beperkt, want zodra de Canadezen het podium betreden, is duidelijk dat het wachten niet voor niets was.
Waar Funky Times charmeert met nabijheid, kiest The Free Label voor pure uitstraling. De jarenzeventig-esthetiek is tot in de puntjes verzorgd: wijde pijpen, zorgvuldig gestylede outfits en zelfs een kam die nonchalant in het haar van de bassist prijkt. Het oog wil ook wat.
Muzikaal wordt werkelijk alles uit de kast gehaald. Saxofoon, keytar, synthesizers en zelfs een talkbox zorgen voor een overdaad aan funk, soul en disco. Vanaf de eerste noten is duidelijk dat hier ervaren podiumdieren staan. Professionals die exact weten hoe je een zaal aan het dansen krijgt – en vooral hoe je die daar houdt.
Het is de laatste show van hun Europese tour en dat mag iedereen weten. Er wordt niets bewaard voor morgen. De energie blijft hoog, de toegiften stapelen zich op en zelfs daarna lijkt het publiek nog niet klaar om afscheid te nemen.
Wat begon als een avond waarop verdriet en twijfel voelbaar aanwezig waren, eindigt uiteindelijk met een volle dansvloer en brede glimlachen. Soms is muziek geen ontsnapping aan de werkelijkheid, maar een manier om er samen even doorheen te komen.
Zeeland Jazz bewees vrijdag dat daar ruimte voor mag zijn. En hoe.
