Noem het punk, hardcore, metal, hiphop, noise of gewoon Doodseskader. Het maakt eigenlijk niet uit. De band past in geen enkel fatsoenlijk hokje en is live simpelweg een van de interessantste en meest compromisloze acts die de hedendaagse Benelux te bieden heeft. Op deze zaterdagavond staat dit duo in ’t Beest, Goes.
Uitverkocht in Brussel en Gent, volle festivals en straks Parijs, Amsterdam en Berlijn nog op de route. In Podium ’t Beest staat het duo voor een publiek wat hooguit een derde van de zaal vult. Met de volledige set-up niet op het podium, maar ervoor, zodat de bandleden zo goed als tussen de mensen spelen in plaats van op een podium.
Voordat Doodseskader verder gaat, is het aan Big Bobby Bitch, afkomstig uit Utrecht, om het aanwezige publiek op te warmen. .
HipHop / Rap met punkinvloeden. Krachtig, maar hij krijgt het aanwezige publiek niet voor de volle honderd procent mee. Toch doet Big Bobby Bitch precies wat een goede supportact moet doen: opwarmen, strak spelen en vooral niet laten merken dat de zaal nog wat terughoudend is.
Daarna nemen Tim De Gieter en Sigfried Burroughs, Doodseskader, plaats voor het podium.
Niemand lijkt het echt aan te durven om al te dicht in de buurt te komen. Het publiek is divers: oude metalheads naast jonge fans die de basisschoolleeftijd nog maar net ontgroeid lijken te zijn. Er is genoeg ruimte. Misschien zelfs iets te veel ruimte.
En daardoor ontstaat er een merkwaardige intimiteit.
Je staat niet op twintig meter afstand naar een band te kijken, maar je kunt ze aanraken. Legends, of legends in the making, op ooghoogte.
Doodseskader heeft inmiddels talloze grote shows gespeeld. Ancienne Belgique, Wintercircus, festivals en supportshows. En toch staat er na een lange zomer vol optredens in ‘t Beest Goes een band die de volle laag geeft. Noem het rock, weird metal, punk of helemaal niets. Het is intens, strak en compromisloos. Juist voor een kleine, wat terughoudende groep mensen dezelfde energie neerzetten: dat verdient respect.
En dat is misschien wel precies waarom een optreden als dit zo waardevol is. Een band van dit formaat, in een zaal van dit formaat. Je krijgt niet vaak de kans om zo’n band van zo dichtbij te zien.
En Doodseskader?
Die bewijst in Goes nog maar eens dat een grote band niet per se een grote zaal nodig heeft om een gigantische show neer te zetten.
