Ype zet het volume terug: van punk naar intieme pop op solosingle ‘Neem Me Mee’

Wheeper-gitarist Jeroen Stam zet zijn eerste solostap richting introspectieve EP

  • Joppe Broer

Wie Wheeper’s garagepunkdebuut Marble States (2023) hoorde, herinnert zich de band rond songwriter Alex Popelier, met Jeroen Stam als gitarist. Van Jeroen Stam (artiestennaam Ype) zou je dus vooral rammelende riffs en drumcomputers verwachten. Op zijn eerste solosingle ‘Neem Me Mee’ kiest hij echter voor een radicaal ander palet: droge gitaar, een bescheiden strijkersarrangement en Nederlandstalige zang. 

Voor ‘Neem Me Mee’ ruilde Ype de slaapkamerklank van Wheeper voor het geluid van Tremor Studio, het mix- en masteratelier dat HKU-alumnus Daan Kandelaars in 2015 opzette. De akoestisch neutrale ruimte en de combinatie van analoge en digitale apparatuur leggen nuances bloot die thuis verloren gaan. Deze keuze benadrukt de koerswijziging: minder ruis, meer transparantie, en een intieme helderheid die de emotionele nuance van het lied ondersteunt. 

Het nummer opent met een enkel tokkelpatroon; pas na dertig seconden komen de vocalen erbij. Zonder drums komt de aandacht te liggen op melodie en frasering. De productie is opvallend transparant: elke aanslag en ademhaling blijft hoorbaar, wat de track een directe, bijna kamer­muzikale sfeer geeft. Halverwege duiken de strijkers kort op de voorgrond, waarna de gitaar zwevend terugkeert en het geheel langzaam uitdooft.

Thematisch buigt Ype zich over onafgeronde relaties en voorzichtig schuldgevoel. Het herhaalde refrein (“Ik ben de zon van gisteren vergeten, neem mij maar mee”) zet deze spagaat neer: hij wil het oude loslaten, maar vraagt tegelijkertijd om meegenomen te worden in wat nog komen kan. Zo klinkt zowel schuldgevoel als een voorzichtige hoop door, zonder precies te zeggen om welke relatie het gaat. De tekst blijft op deze manier open genoeg om op meerdere manieren te lezen. 

‘Neem Me Mee’ is het eerste voorproefje van een EP die begin 2026 verschijnt; het laat horen dat Stam naast Wheeper een eigen, meer contemplatieve route uitsnijdt, een richting die benieuwd maakt naar de rest van de plaat.


 

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

cookie-instellingen aanpassen
Neem Me Mee