De Haagse muzikant en producer Wouter Mol heeft een nieuw album uitgebracht. Op 'OU' neemt hij de luisteraar mee op een innerlijke reis: van oude pijn naar het proces van heling.
Mol schreef, produceerde en mixte het album in zijn uppie. De bedoeling was om een intieme, persoonlijke wereld te bouwen. Zijn belangrijkste materialen hiervoor waren persoonlijke verhalen, de menselijke stem en improvisatie. Het resultaat is een album dat soms als een droom aanvoelt, waarin een scène halsoverkop overgaat in een andere, in totaal negen keer.
Hij heeft om twee redenen voor de titel 'OU’ gekozen. De letters vormen niet alleen de klank van zijn naam, maar "tegelijkertijd dragen ze iets van een oerklank in zich. 'OU', een geluid dat teruggrijpt naar iets primitiefs en menselijks." schrijft de muzikant.
De plaat heeft een indie-karakter, maar ergens valt het nog moeilijk te plaatsen. Op de zang zit hier en daar veel reverb, en soms hoor je glitchy geluiden terugkomen, bijvoorbeeld op de opener 'vuurdraai'. Op deze track komt ook een stukje spoken word van rapper Unorthadox voor. Het nummer 'helende handen’ verandert in de laatste minuut van tempo, een leuke toevoeging die goed werkt. Ook is er een nummer samen met zangeres Sterre Weldring, waarin hun stemmen goed samensmelten.
Het allerlaatste nummer 'de horizon der eind’ opent met een mooie, heldere akoestische gitaarpartij. Al met al is dit een vrij kalm nummer, mogelijk een verwijzing naar de innerlijke rust die samengaat met helen. En toch hoor je tegen het einde aan wat momenten waarin het volume een beetje omhoog springt door galmende synthtoetsen, een reminder dat, ook al ben je geheeld van die oude pijn, het altijd ergens een onderdeel van je blijft.
Met 'OU’ levert Wouter Mol een melodisch, veelzijdig en persoonlijk album af. Eentje waar je wel in een bepaalde, haast melancholische stemming moet zijn om in zijn volledigheid naar te luisteren.