Er is enige verwarring bij het publiek te bespeuren wanneer het nummer ‘Wat voor weer zou het zijn in Den Haag’ van Conny Stuart door de speakers galmt. Hoe het weer in Den Haag is weten we niet, maar wanneer de Wodan Boys al zingend het podium betreedt, is één ding zeker: vanavond stormt het in Eindhoven. De eerste kreet is eruit voordat we er erg in hebben. “Eindhovûh!!”, brult gitarist Mikkie B Wessels in de microfoon. “Eindhoven helemaal gek”. ‘Helemaal gek’ is vanavond het Haagse equivalent van ‘Eindhoven de gekste’. De eerste woorden zijn een voorbode van wat er op ons te wachten staat: vijftig minuten gek doen dus. Maar aanvankelijk lijkt de energie en gekheid alleen van het podium af te komen. Om meer pit uit het publiek te krijgen, wordt er nog een aantal keren “Eindhovûh” geroepen, waarop er vanuit de zaal grappend geantwoord wordt: “Spelûh”. En dat doen ze. Met ongekende energie en beukende drums zetten ze bij elk nummer nog een tandje bij. Vurig worden de gitaren ingezet, waarbij er zelfs een aantal snaren sneuvelen. Naarmate de set vordert, neemt de opwinding toe en kijk daar, bij het vijfde nummer begint zich de eerste moshpit te vormen en is de zaal uiteindelijk niet meer te houden. Daarbij vliegen er ook nog wat merch-sjaals vanaf het podium om onze oren, die het publiek gretig in ontvangst neemt.
