Chaos, noise en emotie: Death Sells viert release van ‘Wired To A Dream’
Eindhovense noisepunkband brengt langverwacht debuutalbum uit
Moshpits, een mascotte en springen. Dat is nog maar een klein gedeelte van de activiteiten die vrijdagavond plaatsvonden in de kleine zaal van de Eindhovense Effenaar. Death Sells presenteerde daar hun nieuwe album ‘Wired to a Dream’ en dat moest natuurlijk gevierd worden. Met twee vooracts maakten zij er een springlevende releaseparty van.
De releaseparty wordt afgetrapt met All Male Videoshop, een Eindhovense noise/post-hardcore band die nog ontstaan is in het Stroomhuis. Ondanks de naam is de band zeker niet ‘all male’. Frontvrouw Daniëlle Warners zorgt met haar sterke, maar vooral harde vocals voor een ruwe live performance die een goede sfeer neerzet voor de rest van de avond. Met de vrij nieuwe EP ‘Slowjuicer’ laat All Male Videoshop zien dat zij zeker getalenteerd zijn. Het algemene geluid van de band blijft in deze 30 minuten redelijk gelijk, maar niet te missen zijn de tempowisselingen tussen de nummers door. Hierdoor zorgt de band voor variatie en trekken ze zeker de aandacht van de langzaam maar zeker volstromende zaal. Een goede opener en zeker een band om in de gaten te houden aankomende tijd.
Na een thuiswedstrijd voor All Male Videoshop maken we een tripje naar Rotterdam, dé stad van Smudged. Deze zeskoppige band betreedt het podium met veel lef. Met de aanvullende toetsenist en saxofonist is het moeilijk in te schatten wat we van de mannen kunnen verwachten, maar zodra de eerste klanken de Effenaar vullen, is dat duidelijk: harde noisepunk en krautrock. We horen door de show heen ook wat songs met techno-elementen wat zorgt voor diversiteit. Tijdens het nummer ‘Stupid’ laat frontman Bart Hoogvliet het publiek luidkeels meezingen. Ook is de band niet bang om gebruik te maken van het hele podium: er wordt gesprongen, gerend en geschopt. Het publiek pakt de energie van de band goed op en er wordt naar hartelust geheadbanged en gemosht.
De microfoon gaat de lucht in, net zoals vele blikjes bier. Chaos is duidelijk aanwezig bij deze band, maar dat siert hen meer dan dat het schaadt.
Inmiddels is het tijd voor Death Sells en de presentatie van hun nieuwe en tevens eerste album Wired To A Dream. De set begint rustig en de projector die voor unieke beelden op de achtergrond zorgt schijnt een klein beetje op het gezicht van zangeres Michaela Nitsotoli als zij begint met het eerste nummer. Het nummer wordt rustig ingezet, maar na een paar seconden komt de set tot leven met de bekende instrumentale postpunk sound van de band.
Richting het einde krijgen we een dankwoordje van gitarist Jef Maimon, die de crew, andere bands en alle fans bedankt voor het komen. Hierna speelt de band de laatste twee nummers, die volledig anders starten dan de rest. Michaela pakt wat lijkt op een dagboek in haar handen en leest hieruit voor. Ondertussen speelt de band een melancholische melodie, waardoor het echt als een magisch moment voelt. De set lijkt tot zijn einde te komen als Michaela van het podium afwandelt terwijl de band nog doorspeelt. Zo’n twee minuten later komt Michaela terug, hand in hand met wat lijkt op een lopende pop. Deze herkennen we van meerdere album- en singlecovers van Death Sells, waarop de pop erg intimiderend lijkt. Met een lengte van meer dan twee meter is de pop zeker een grote, indrukwekkende verrassing. Hiermee maakt Death Sells hun laatste buiging, en nemen ze afscheid van deze indrukwekkende, dromerige show.
