Velocity Made Good vaart op volle kracht vooruit met EP Big Breakers
De Friese dancerockers presenteren in Vera hun rauwste werk tot nu toe en vinden onderweg een muzikale familie

Twee jaar lang uitvinden, proberen en weer opnieuw beginnen. Voor Velocity Made Good is de weg naar de nieuwe EP Big Breakers er een van flink zoeken geweest. Maar vanavond, in een goedgevulde Vera, mag het resultaat eindelijk de wereld in. De Europese wateren zijn gewaarschuwd: dit duo vaart niet bepaald op de automatische piloot.
Van zoeken naar een eigen geluid
Velocity Made Good is een zeilterm voor de snelheid waarmee een boot daadwerkelijk in de richting van zijn bestemming beweegt. Een toepasselijkere bandnaam is nauwelijks denkbaar voor het muzikale avontuur van Wytse Dijkstra en Thomas Venema. In hun elektronische rock kiezen de twee Friezen steeds vaker voor de frontale aanval, zonder concessies. Geen gitaren nodig om een muur van geluid op te trekken: met drums, modulaire synthesizers en versterkers jagen ze hun muziek naar rauwe, vervormde hoogten.
Dat geluid is op Big Breakers, de vijf nummers tellende EP die vanavond centraal staat, nadrukkelijker aanwezig dan ooit. De plaat werd geproduceerd door Josh Baxter van de Britse band PVA en opgenomen in een anti-kraakpand in Groningen. De synths schuren, de drums beuken en de elektronica klinkt soms alsof een complete rockband door een industriële shredder is gehaald. Het resultaat is vuiger en harder dan voorheen, met een flinke dosis dance-rock.
Boze hiphop als opwarmer
Maar eerst is het aan Keenan Mundane en Sorza om de avond op gang te trekken. Het producersduo mixt experimentele hiphop met UK bass, drum-'n-bass en dubstep. De vervormde stemmen, stuiterende ritmes en boze voordracht maken er een overtuigende openingsset van. Keenan Mundane draagt een shirt met de tekst 'I live in your piss' — een boodschap die de muziek aardig samenvat. Het is rauw, tegendraads en vooral dansbaar. Een prima opwarmer voor wat komen gaat.

Standje overdrive
Wanneer Velocity Made Good vervolgens het podium betreedt, is het tijd om de versterkers open te draaien. Dijkstra vooral achter de drums en Venema bij zijn synthesizers: samen bouwen ze aan een geluid dat ergens tussen elektronische clubmuziek en radicale rock hangt.
De synthesizers leveren scheurende klanken, oude acid-house-sequencers zetten patronen in beweging en de drums jagen het tempo op. De muziek is soms repetitief en daardoor op het randje van eentonig. Maar zodra je denkt dat het nummer lang genoeg heeft geduurd, verandert er iets: een nieuwe laag, een ander ritme of een plotselinge omslag in intensiteit. Stilvallen doet het nooit.
Toch is het niet voortdurend standje overdrive. Tussen het geweld door duiken ook dromerige, ambient-achtige passages op. De melodieën worden zachter en vriendelijker, waardoor contrasten de ruimte krijgen. Ook wanneer de stemmen van de twee muzikanten zich door de elektronische lagen mengen, ontstaat er een andere spanning. De muziek hoeft niet áltijd harder om indruk te maken. Maar wel vaak.

'Dit voelt toch wel als thuiskomen'
Tussen de nummers door vertelt Dijkstra over het lange proces dat aan de EP voorafging. 'Twee jaar lang zoeken, uitvinden, proberen en weer opnieuw beginnen', vat hij het samen. 'Toen realiseerden we ons: we kunnen dit niet alleen.' De oplossing vonden ze bij Zeevonk, de muzikale familie en het platenlabel dat hen hielp om hun ideeën verder te brengen.
Je hoort de opluchting en blijdschap in zijn stem. 'We komen uit Friesland, maar dit voelt toch wel als thuiskomen.' Het is een mooi moment in een set die verder vooral draait om fysieke energie en geluid dat tegen de grenzen van het aangename aan schuurt. Achter het lawaai zit een band die na een tijdje zoeken zijn mensen en richting heeft gevonden.

Op ramkoers met Big Breakers
Met nieuwe single Big Breakers als afsluiter trekken ze nog één keer alles uit de kast. De track vat de avond samen: repetitieve elektronica, opgejaagde drums en synths die met een flinke dosis vervorming door de zaal snijden. Invloeden van de vroegere The Prodigy en The Chemical Brothers zijn voelbaar, maar Velocity Made Good heeft een hele eigen sound en energie. Dit is een band die elektronische rock naar een eigen, onstuimige uithoek stuurt.
Met Big Breakers presenteert Velocity Made Good zich als een eigenzinnige en opwindende Nederlandse dance-rockband. De rafelrandjes zijn er, maar de combinatie van rauwheid, ritmische hardnekkigheid en melodieuze uitstapjes maakt het interessant. Na twee jaar zoeken lijkt de bestemming in zicht. Velocity Made Good heeft de versterkers open en vaart met Big Breakers ruige wateren tegemoet.
