Tommy Chikara’s elektronische kosmos album: Let The Light In
Een debuutplaat die trilt als het leven zelf, wachtend op het licht
Tommy Chikara, het alias van Valentijn Griffioen, presenteert met zijn debuutalbum ‘Let The Light In’ een artistiek werk dat verder gaat dan conceptuele lagen muziek. Het resultaat is een eclectisch album dat zijn brede muzikale wereld weerspiegelt - van techhouse-grooves tot atmospheric jungle en minimal dreamy house. Na jaren draaien, muziek maken en de dansvloeren eren, heeft hij zijn pad gevonden in deze 'final form': een metafoor die dient voor bewustwording en wat licht kan betekenen voor ons allemaal.
(Hoofdfoto en foto's: Iris Zebli)
,,Ik ben er gewoon echt klaar voor dat het album nu niet meer alleen van mezelf is, maar met de wereld gedeeld kan worden." Het vormt een coherent 'wereldje' met tracks die qua stijl uiteenlopen maar een gedeeld karakter dragen. De visuele identiteit, inclusief zelfontworpen cover artwork (een vintage-achtige foto met schemerend licht door donkere wolken en een scherpe flits) helpt luisteraars intappen, met een basic esthetiek die alles verbindt. Iemand die het album voor het eerst draait, voelt ‘pure muziek waar gevoel in voorkomt’: cinematisch en aandachtig, filmische tracks die beelden oproepen of een jungleplaat met atmosferische geluiden en gefluisterde vocals die je teleporteren naar een ambient, maar onverwachts elektronische wereld. En dat het op 21 maart uitkomt (de start van de lente) is natuurlijk niet toevallig.
Musa Ke, Lokadhatu, Nada Brahma
De filosofische ruggengraat komt uit het boek ‘The Mysticism of Sound and Music’, dat muziek reduceert tot trillingen - de essentie van ons bestaan. ,,Zonder die golven bestaan wij ook niet, daarom spreken we allemaal de taal van muziek, zelfs dieren." Van natuurkundig over naar de gedachtegang erachter: de pijlers in het boek zijn Musa Ke (Moses listen, of 'Mozes luister'), Lokadhatu (via boeddhisme en Sanskriet vertaald als universum, het heelal) en Nada Brahma (Everything is Sound) wat staat voor ‘alles is geluid’. Dit drietal - muziek, universum, alles is geluid - vormt de compilatie. De terminologie draagt niet alleen het album, het zijn ook nog eens de openingsplaat, middelplaat en eindplaat van de neurologische ambient-tech massage dat hij zelf even hard componeert als produceerde en volledig autonoom releaset. ,,Op het moment dat je alles zelf doet, mag je alles zelf bepalen. Het is mijn ding en niet van iemand anders." Hij kiest voor vinyl als luistermedium: ‘mijn eerste album moest sowieso iets fysieks worden’.
Naast dat je luisteraars verplicht om het echt te luisteren, komen de platen veel meer tot zijn recht omdat je er niet effe snel doorheen kan. Beter ook, je hebt echt wel een adem- of denkpauze nodig tussendoor. Het pressen van de platen deed hij via TW Linch in Slovenië. ,,Kan je die alsjeblieft benoemen, maar ook Saša Vujasinović van Butik, die me heeft gelinkt met Matic (TW Linch), echt super contact, ze denken mee en pakten dingen op waar ik net niet de ruimte voor had."
Dub-techno, straight up techy, minimal house, jungle & drum ‘n’ bass
Net als dat wij als mens maar een ienie minie deel van het universum zijn, is Valentijns core van tech-house ook heel relatief. ,,Het kan wat meer techy zijn, wat meer housey, maar ook daarbuiten: ik wil daar niet aan vast zitten.” Kortom, experimenteel dus. Beetje melancholisch of minimal ook - maar dit album swingt eigenlijk veel breder. Breaking The Sameness is repetitief, balancerend tussen deep house grooves en dub-techno atmospherics. ‘Give It All To You’ brengt de vocals op de plaat “die er sowieso in een nummer op moesten" met een dubbelzinnige twist: geef alles aan een ander (leef met elkaar) of aan jezelf (zelfliefde). "Denk aan een ander en denk ook aan jezelf. Die vocals moesten gewoon een plek krijgen op het album.”
De triptiek schittert: Lokadhatu start als ambient soundscape met interpreteerbare vogelgeluiden, gefluister, bongo(?) -synth en breakbeats, cinematisch omslaand in drum 'n' bass, eigenlijk een explosie van texturen. Kun je Within You als dreamy house, kronkelend onder de grond kunnen omschrijven? Het is in ieder geval minimal, geïnspireerd op het universum in jezelf. And Beyond is een pure technoplaat, een reminder dat je minuscuul bent in het grotere geheel: ,,Maak dingen niet te groot." Het album vraagt luistercommitment - maar mixt muziek met dansvloerpotentieel. ,,Best gek dat sinds ik heb besloten dit album te maken, ik geen enkele plaat heb gemaakt die niet op dit album staat, alsof er een soort deurtje in je hoofd opengaat.”
Tommy Chikara is een synergy van tweeling en kracht
,,Ik ben iemand die gebouwd is op de allerbeste manier voor mezelf, maar ook voor de mensen om me heen. Mijn brandstof zijn dus die mensen om me heen, maar vooral mooie ervaringen maken met mezelf en met anderen. Ik leef vanuit liefde." Hij kan dingen moeilijk maken, maar leeft met de dag: goalsetter, bewust genietend. ,,Ik neem elke dag heel bewust tot me." Als Tommy Chikara (sinds januari 2024) kanaliseert hij dat: geïnspireerd door Japanse nederigheid ('Chikara' = energie/kracht, Valentijns betekenis; Tommy verwijst naar het tweeling-sterrenbeeld en zijn overleden kat en ‘beste maatje’). Zijn sound is volwassener geworden in de loop van de jaren dat hij draait en produceert, puur voor zichzelf: ,,Alles wat ik maak, is vanuit mezelf, zonder te pleasen." Gigs bij VBX in de Bret voelen als thuiskomen: ,,Daar was ik heel erg op mijn plek, ik had een mega connectie met het publiek, binnen tien minuten had ik ook alle spanning losgelaten en werd het spelen zonder 'is dit cheesy of te snel overgemixed?'" Een avond bij Tilla Tec geeft hem onverwachts (zowel voor zichzelf als het publiek) de ruimte voor een eerste techno-set (die goed valt) en Awakenings in 2025 geeft hem de kick van een grote productie: ,,Echt artiest zijn, onderdeel van zo iets groots in de muzikale wereld. Het is ook ontwikkeling, nieuwe dingen ontdekken en verschillende hoekjes van de scène in duiken."
Zero BPM en Het Kollektief voor de purist
Dat het album een vertaling van zijn dagelijks leven is, blijkt maar uit de dingen die hij ook doet naast muziek maken. Zo is ‘ie’ labelmanager bij Zero BPM. ,,Je duikt diep in ambient, rustgevende maar ook diepgaande rare dingen. Het is een meditatieritueel op ambient muziek - mensen komen samen om te luisteren, mediteren en van de ruimte te genieten." Track twee en dertien van het album draait hij al bij Zero BPM tijdens de ADE-meditatiemarathon. Met zijn mede-georganiseerde feest Het Kollektief focust hij op ‘intieme en kwaliteitsfeestjes voor wie zich daarvoor uitgenodigd voelt, in de realm van tech-house’. De toekomst? Wellicht gestructureerde techhouse-EP's voor consistentie, of albums voor zelfontdekking, wie weet. ,,Echte artistry zit in jezelf herontdekken en delen." Inspiratie? Andere muziek, feesten, flow en zijn mantra: ‘My body is healthy, my mind is creative, and my soul is calm.’
Tommy Chikara: Let The Light In - Album Listening Session
Vooraf heeft er al een luistersessie van Let The Light In plaatsgevonden op donderdag 19 maart, voorafgaand aan de release. Het concept: ingericht als guided listening experience in plaats van een standaard netwerkborrel. Gasten zijn ontvangen in een bijna meditatie achtige setting, met drone ambient en thee bij ontvangst. Vleugjes van lente weerspiegelen tijdens deze sessie, met bloemen, wierook en warme kleuren. Een host en Tommy Chikara doorlopen door middel van een interviewachtige setting de intentie en het creatieproces van het album. Secties van het album, toelichting en met elkaar praten dus om het album volledig te begrijpen.
En dat is hartstikke nuttig en tekenend voor de intentie van het album, want het effect van het album op luisteraars? ,,Voor een ieder wat het met diegene doet. Als het niks doet, doet het niks." Let The Light In is Valentijns blootlegging van Tommy Chikara: een plaat die trilt als het leven zelf, wachtend op het licht.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'bandcamp'-embed.
cookie-instellingen aanpassen