Anacalypto Records is recherchewerk: ‘op zoek naar onontdekte house uit de jaren negentig’
Topje van de houseberg popt via Hidden Beauty of Dutch House terug de dansvloer op
‘The Hidden Beauty Of Dutch House ’94-’98 Vol. II’ is een dubbel-LP vol vergeten Nederlandse nineties-house: warme deep house, avontuurlijke breakbeats, acid-sliertjes en kosmische droomdubs, allemaal gemaakt tussen 1994 en 1998 en ooit weggestopt op B-kanten en kleine labels. Anacalypto vist die tracks opnieuw op, remastert ze van tape of stofvol vinyl en zet ze terug waar ze thuishoren: midden in een set, als groovey opener of breaky tune die je nerdbril weer even recht op je neus zet: iets wat velen op de dansvloer anno 2026 zijn vergeten. En Vol. III is inmiddels ook alweer bijna bij elkaar gespeurneusd voor een plaat waarmee je als liefhebber van opener tot eindplaat volledig voldaan zou moeten zijn.
(Hoofdfoto: Jaś Maciek Miszewski)
Als we Konstantinos spreken, zit hij vast in Bangkok: vluchten geannuleerd, extra tickets via Korea, stress om op tijd terug in Berlijn te zijn voor zijn volgende gig. ,,Ik had inmiddels drie tickets teruggeboekt of proberen te boeken, allemaal geannuleerd. Het past ergens wel bij Anacalypto: niets gaat vanzelf, maar de groove is groter dan het gedoe dat komt kijken bij het puristenwerk der speurneuzen van houseparels uit de jaren negentig”, vertelt hij gelaten. Afstoffen die ouwe platen en op zoek naar de rechten van de ronde schijven plastic die echt niet altijd makkelijk te vinden zijn.
Konstantinos groeit op in Alphen aan den Rijn, begon als tiener met vinyl verzamelen en rolt via sixties en seventies rock en pop langzaam de elektronische muziek in. ,,Een oudere kennis van m’n ouders had een zoon, die ging naar de eerste edities van Awakenings. Ik hoorde die verhalen en was als twaalf-, dertienjarige al met techno, house en electro bezig.” Als hij tien jaar geleden verhuist naar Berlijn, begint hij in 2016 met draaien en zo’n drie jaar geleden is hij zijn eigen label Anacalypto Records gestart.
Intieme club op Telegram
Naast Anacalypto is Rudi de Groot, dj sinds 1992, opgegroeid in het bekende jongerencentrum Tumuilt, maar half met één been in de Roxy. ,,De boxen in het jongerencentrum stonden ook in Club Roxy, de portiers kwamen uit hetzelfde dorp. We konden gewoon altijd doorlopen, ik stond er heel vaak op donderdagavond bij Dimitri,” zegt hij. Rudi is altijd blijven draaien - O.T. 301, Club11, Trouw, De School - maar heeft het bewust naast zijn werk aangehouden.
De twee ontmoeten elkaar pas veel later, tijdens corona. Alles in die periode dicht gaat, de housecommunity verhuist dan voor hen deels naar Telegram in een online groep waar obscure platen worden gedeeld om hun passie toch maar ergens een huisje te geven in de dode maanden van de dansvloer. ,,We deden voorstellen: dit is een leuke plaat, kijk deze. Elke keer als ik iets postte, vond Konstantinos het een topplaat, en andersom. Dan gaat het snel,” vertelt Rudi. Via die digitale diggersgroep volgt een koffie in het echt, en de rest is, zoals ze zelf zeggen, geschiedenis, of beter gezegd: de Hidden Beauty of Dutch House zijn inmiddels openbare verhalen.
De verborgen schoonheid van Dutch house
Uit die gedeelde obsessie voor vergeten platen ontstaat The Hidden Beauty Of Dutch House ’94-’98, een compilatieserie die inmiddels toe is aan Volume II, waarbij III ook op de line-up staat. Acht zorgvuldig gekozen tracks uit de periode 1994-1998, allemaal van Nederlandse producers, vaak onder de radar gebleven, maar volgens het duo nog altijd opvallend tijdloos. ,,We vonden zoveel Nederlandse houseplaten uit die tijd, terwijl Nederland altijd een beetje overschaduwd is door Engeland, België en Duitsland. We dachten: hier moeten we iets mee,” zegt Konstantinos.
Voor Volume II wil het tweetal opnieuw laten horen hoe breed die scene nu eigenlijk is geweest. De compilatie opent met een slowburner die ergens tussen triphop, breakbeat en acid hangt, “een track die je zowel thuis op de bank als in allerlei clubscenario’s kunt draaien,” zoals Konstantinos het omschrijft. Verder hoor je onder meer Jaimy’s emotioneel geladen floor builder No Cry, No Freedom, Fungi’s introspectieve ambient-housetrip Art From The Heart en de rave-ready It Makes You Dancing van Luchtmeijer & Machielsen. Van kosmische droomdub (Mindscape) tot een soulvolle remix van Sunny’s Before 12 O’Clock door Chestnut: het is een staalkaart van de Nederlandse verbeeldingsdrang halverwege de jaren negentig die voor hén als staple in de kast staat maar voor velén volledig onbekend is.
Muziekarcheologie en speurwerk
Wat je op de compilatie hoort, is maar het topje van de ijsberg. Onder de oppervlakte zit een krankzinnig speurproces naar rechten, tapes en makers die soms compleet van de radar zijn verdwenen. ,,De eerste stap is altijd: wie is de artiest, waar liggen de rechten? Vaak heb je alleen een alias, geen echte naam,” legt Rudi uit. Dan begint het recherchewerk: online spitten, oude labels napluizen, via-via contacten zoeken.
Een van de mooiste voorbeelden is Fungi’s Art From The Heart. Konstantinos hoort de track jaren geleden in HoppeTosse in Berlijn, gedraaid door Francesco Del Garda. ,,Ik dacht: wauw, wat ís dit? Later kwam ik erachter: het is gewoon een Nederlandse plaat,” zegt hij. Wat blijkt? De producer, Ruben, is inmiddels een succesvolle startup-ondernemer en CCO bij TicketSwap, en heeft zelfs een andere achternaam aangenomen na het overlijden van zijn moeder. ,,We zijn er maanden mee bezig geweest om hem te vinden. Dan voelt het echt alsof je iets te pakken hebt,” zegt Rudi.
Op de vraag ‘zijn jullie zijn een soort muziekrechercheurs geworden?’ moet Konstantinos lachen: ,,Klopt, zo voelt het wel.” En het blijft niet bij Fungi: via een oude plaat van DJ Angelo komen ze ineens weer uit bij Dimitri, en wordt Rudi uitgenodigd om na jaren weer bij Thuishaven langs te komen.
Wat is die Dutch touch dan?
Een belangrijke keuze: Anacalypto focust op de middenjaren negentig, 1994 tot 1998. ,,Begin jaren negentig was er nog niet echt een Dutch sound. Vanaf 1994 hoor ik meteen of iets Nederlands is,” zegt Konstantinos. Wat die Dutch touch precies is? ,,Het zit in de pads, de organs, de mids. Het klinkt anders dan Engeland of Duitsland”.
Rudi vult aan dat het vooral de breedte en het experimentele van die tijd is. ,,Het ging van ambient tot progressive, clubhouse tot techno. Nu is alles best slick geproduceerd, maar mist het vaak warmte en diepte,” zegt hij. Volgens hem is die house van toen transformerend: muziek die je in een trance en een gevoel weet te trekken. Eind jaren negentig verandert de sfeer: trance en gabber nemen het over, de midnineties blijven voor beiden de ultieme Nederlandse housejaren.
B-sides, emotie en de zoektocht naar diepgang
Een rode draad in de Hidden Beauty-serie is dat het zelden om de obvious knallers gaat. ,,De criteria zijn verborgen nummers. Geen hits, maar dingen die mensen waarschijnlijk nooit hebben gezien of gehoord,” zegt Konstantinos. ,,Heel veel tracks op de compilatie draaide ik destijds niet, omdat ze op de B-sides stonden. Nu zijn we echt aan het diggen naar nummers waar we toen overheen keken”, zegt Rudi.
De titel is geen toeval: beauty staat voor de emotionele lading van de tracks. ,,Er zit veel emotie in alles wat we selecteren. Het is nooit zomaar een plaat die je in een club draait en that’s it. Er hangt een verhaal of een gevoel aan,” zegt Konstantinos. Precies dat mist hij en Rudi vaak in hedendaagse house. ,,Vroeger draaide ik 50% oud en 50% nieuw. Nu zijn er gewoon minder goede nieuwe tracks,” zegt Rudi. In de jaren negentig heb je bij de platenzaak zo twintig goede nieuwe platen per week kunnen vinden; nu is hij blij als hij één echt bijzondere nieuwe track per week tegenkomt.Zijn geheime liefde is nog altijd breakbeat. ,,In mijn hoofd gaat de dansvloer helemaal los, maar in het echt is het risico groot dat alles stilvalt. Je publiek moet echt educated zijn. Toch blijf ik het proberen, want breakbeat heeft mijn hart.” De verrassing, de onverwachte wending, dat is voor hem de essentie van house - en precies wat hij in de Hidden Beauty-tracks voelt.
Vinyl als tijdmachine
Hoewel de compilatie ook digitaal uitkomt, blijft vinyl essentieel voor Anacalypto. ,,Alle muziek komt uit de jaren negentig en is destijds alleen op vinyl verschenen. Het voelde logisch om het in hetzelfde medium opnieuw uit te brengen,” zegt Konstantinos. Tegelijkertijd leven we in 2026 en willen ze de muziek ook voor digitale DJ’s en luisteraars toegankelijk maken; daarom is Volume II zowel digitaal als op plaat uitgekomen. Vinyl dwingt tot aandacht, vinden ze. ,,Op een plaat luister je een track eerder helemaal uit. Je kan niet zomaar klikken en skippen,” zegt Rudi. En het past bij de huidige revival: steeds meer DJ’s draaien weer met vinyl, en de fysieke tastbaarheid van een compilatie als deze sluit naadloos aan bij de nostalgie naar die jaren negentig sound.
Volume II ligt allang in de winkels en online, maar Anacalypto kijkt alweer vooruit met Volume III. ,,We zijn nu bezig met de derde en laatste editie van deze serie. Als alles meezit, nog dit jaar,” zegt Konstantinos. Eén compilatie kost al snel een jaar werk: zoeken, rechten regelen, tapes of vinyl opsporen, digitaliseren, masteren, artwork, persingen, promo.
Ondertussen denken ze hardop na over nieuwe hoofdstukken: misschien een serie rond begin jaren 2000, misschien andere vergeten hoofdstukken uit de Nederlandse elektronische muziekgeschiedenis. Maar eerst moet de trilogie af, en blijft Volume II zijn weg vinden naar een nieuwe generatie dansvloeren - en naar de mensen die er vroeger al hebben gestaan.
Op 9 mei keert Anacalypto & Friends terug naar OT301 voor Volume III.