The Opposites maken van het Zuiderpark hun Hofstad
Een avond waarop The Opposites laten horen én zien waarom ze nog altijd bovenaan staan
Met een Haagse ooievaar op de merchandise, een set vol klassiekers, gastoptredens en nieuw werk voelt de show in het Zuiderpark alsof hij speciaal voor Den Haag is gemaakt.
De ooievaar vliegt voorop
Nog voordat The Opposites ook maar één noot hebben gespeeld, duikt de Haagse ooievaar overal op. Niet in de lucht boven het Zuiderpark, maar op de rug van de speciaal voor deze show ontworpen merchandise. Naarmate het terrein voller stroomt, verschijnt het stadsicoon steeds vaker.
DJ JEWEL houdt tussen de acts de vaart erin, terwijl Siggy & D1ns het publiek langzaam richting het podium trekken. Tegen de tijd dat Gotu Jim aan zijn set begint, staat het veld al lekker vol. Ook buiten het podium zit het goed. Boven de barren prijkt de iconische openingszin uit 'Me nikes': "Gaan we biertje zuipen of wat?" Een knipoog die door het publiek direct wordt opgepikt.
Het wachten is voorbij
Na dertien jaar zonder nieuwe gezamenlijke muziek is de belangstelling voor The Opposites onverminderd groot. Zo'n 20.000 fans vullen het uitverkochte Zuiderpark voor de grootste eigen show van het duo in jaren.
Een half uur later dan gepland doven de lichten eindelijk. Veel maakt het niet uit, want zodra Willem de Bruin (Willem) en Twan van Steenhoven (Big2) aftrappen met 'Laatste keer', is het wachten alweer vergeten. De voornamelijk zwart-witte visuals houden de show strak en laten alle ruimte aan het duo, dat zichtbaar geniet van het moment.
Het Zuiderpark oogt opvallend gemengd. Fans die The Opposites al sinds de mixtapes volgen, staan schouder aan schouder met bezoekers die de groep pas de laatste jaren hebben ontdekt. Dat blijkt misschien nog wel het duidelijkst tijdens 'Feestje op mijn graf'. De single is pas een week uit, maar wordt nu al woord voor woord meegezongen. Alsof dat nog niet genoeg vertrouwen uitstraalt, gooien Willem en Big2 er ook nog onuitgebracht werk tegenaan. Dan weet je eigenlijk genoeg.
De set blijft ondertussen verrassen. Hun eigen versie van 'Belle Hélène' van Doe Maar voelt nog altijd vanzelfsprekend tussen het repertoire. Even later slaat de sfeer compleet om zodra 'Rainbow in the sky' van Paul Elstak uit de speakers knalt. Overal in de menigte ontstaan moshpits, iets verderop wordt volop gehakt en niemand lijkt zich druk te maken over welk genre er eigenlijk draait.
Nog lang niet uitgespeeld
Ook de gastoptredens voelen als een logische toevoeging. Sef, Dio, Willie Wartaal en Adje komen niet langs voor een vluchtig kunstje, maar geven de avond nét dat extra zetje. Het voelt als een reünie van een generatie Nederlandse hiphopartiesten die elkaar nog altijd moeiteloos weet te vinden.
Dat de invloed van The Opposites nog altijd groot is, blijkt ook in Den Haag. In een eerder interview met 3voor12 Den Haag vertelde Karel Gerlach van Goldband dat juist de manier waarop het duo dance en hiphop combineerde een belangrijke inspiratiebron vormde voor de productiekant van de Haagse band. Vrijdagavond hoeft niemand uit te leggen waar die inspiratie vandaan komt.
Na 'Thunder' lijkt het doek te vallen, maar DJ Fanny haalt het publiek nog één keer terug. Tijdens 'Slapeloze nachten' laten Willem en Big2 zich crowdsurfend over de mensenzee dragen. Daarna volgt nog een dankwoord: "Dat we altijd muziek mogen uitbrengen, we hopen dat jullie de komende twintig jaar bij ons blijven." Pas daarna barst boven het Zuiderpark het vuurwerk los.
Als de lichten aangaan en duizenden bezoekers richting de uitgang lopen, duikt de Haagse ooievaar opnieuw overal op. Een mooier slotbeeld voor de eerste grote Hofstad-show van The Opposites is nauwelijks denkbaar.
