Texoprint viert de release van hun nieuwe album Modern Living met een kleine tour die begint in Rotown. Ondersteund door Grote Geelstaart moeten er gekke dingen gebeuren voordat je geen waar voor je geld krijgt.
Bij het begin van hun optreden later op de avond benoemt Texoprint het al: ze zetten graag een band als supportact neer, die ze het gevoel geeft van: ‘Shit, nu moeten wij nog.’ Zeg dat wel. Grote Geelstaart maait het gras voor hun voeten weg met hun barrage aan bijna onnavolgbare… herrie?
Het is verleidelijk om naar zo’n omschrijving te grijpen, maar Grote Geelstaart beheerst juist de kunst om de kakofonie aan invloeden zodanig op te tuigen dat het behalve chaotisch, ook nog ontzettend aanstekelijk is. Toegegeven, wie de afgelopen, pakweg, tien jaar geen alternatieve gitaarmuziek geluisterd heeft, wordt misschien overvallen door hun geluid. Ze de Zeeuwse black midi noemen zou zeker niet te veel eer zijn, zolang je maar niet doorassocieert naar Blauwe Ruis. Sterker nog, laat Grote Geelstaart alsjeblieft de eerste Zeeuwse bandnaam met een dier zijn waar je voortaan aan denkt.
Texoprint staat zoals gezegd dus voor een aardige opgave. Daar sta je dan, om te vieren dat je iets moois hebt gemaakt. Geef het ze maar te doen. Dan helpt het ook niet dat de muziek van Texoprint vergeleken met Grote Geelstaart behoorlijk rechttoe rechtaan is. Het voelt even alsof het publiek moet wennen aan de relatieve voorspelbaarheid van dit genre. Gelukkig staan er genoeg fans in de zaal die ook het nieuwe werk al herkennen, en duurt het niet lang voordat juist die hypnotiserende kwaliteiten van Texoprint je meevoeren. Als dan ook nog eens de eerste moshpits gestart worden is het feest compleet. Dat is dan weer het voordeel van voorspelbaarheid: je hoeft je aandacht er niet volledig bij te houden om erin mee te gaan.
Zeker de tweede helft van de set maakt de reputatie van Texoprint volledig waar. We tellen minstens één crowdsurfer en twee verloren telefoons, waarvan er een via het podium weer bij de eigenaar belandt. Zo geniet iedereen op diens eigen manier. Aan de randen van de pit ontwaren we leeftijden die de inspirators van Texoprint nog bewust meegemaakt hebben, en verder achterin staan zij die in deze ongenadige bak herrie en shoegazy groove iets herkennen als muziek om bij weg te dromen. Kortom: iedereen die van goede herrie houdt kan vanavond zéér tevreden naar huis.
