Technocollectief Derailed blijft underground

Door de opkomst van hardtechno bevinden de liefhebbers van klassieke techno zich in een tijdloos ethisch dilemma. Er stormt een trein ofwel technoscene op een spoorwissel af. Jij staat bij de hendel. Doe je niks, dan blijft de hardtechno groeien en groeien, en slokt het al het andere op. Trek je aan de hendel, en zet je je daarmee tegen hardtechno af, dan ben je een verzuurde boomer en blijf je in het verdomhoekje terwijl het hardere geluid alsnog volle zalen blijft trekken. Oei, wat nu?

Een derde weg
Het Rotterdamse label Derailed heeft, geheel naar haar eigen naam, een derde weg gevonden. Ze ontsporen de wagon, kiezen ervoor om hun eigen pad uit te kerven. Geen haat naar huidige ontwikkelingen (oké, misschien een klein beetje met de door hen verzonnen genrenaam ‘techcore’), maar vooral gewoon een liefde voor de underground, en een warm hart voor alle onontdekte, opkomende DJ’s die de stad rijk is.

'De rode draad is dat we iets willen doen voor de stad, omdat we geloven in de kracht van onze stad. We willen mensen een plek in de scene geven, een plek om hun eigen ding te gaan doen.'

© Derailed

'Onze kernwaarde daarin is ook echt om laagdrempelig te blijven. Dus ook in hoe we naar opkomend talent kijken: als jij kan mixen en het past bij onze stijl, dan ben je welkom om te komen draaien. Iedereen moet welkom zijn.'

En zo hebben er inmiddels al wel vier à vijfhonderd DJ’s gedraaid voor het label. Grotendeels voor de radioshow, die al zes jaar lang elke donderdagavond tussen 8 en 11 de ether in gaat. Een klein percentage van die DJ’s is nu doorgebroken. En dat is het leukste. 'Sommige praten nog steeds over hoe ze bij ons voor het eerst mochten draaien. We proberen een springplank te zijn, en het is wel vet wanneer dat echt lukt.'

Tegenover de Mac
Voor de mannen zelf begon het ook klein, vertellen ze: 'Eigenlijk in mijn [Otto, red.] studentenkamer in Lombardijen. Dan kwamen er tien, vijftien mensen luisteren terwijl de dj met zijn gezicht naar de muur stond te draaien.'

'Tijdens de coronaperiode was dat echt onze uitlaatklep. Daarna vonden we een studio in de Spaanse Polder, tegenover de MacDonalds. En toen is het serieuzer geworden. Er kwamen wat grotere artiesten, en we hadden een professionelere plek om ons te uiten.'

© Derailed

'In die studio is ook onze naam tot stand gekomen. Je stond een soort van uit het raam te kijken, en dan zag je gelijk het spoor. Wij stonden naast het spoor, waren ontspoord, derailed. En het heeft natuurlijk diepere betekenissen dan dat. Het draait erom dat je je eigen weg kan banen. Dat je niet de gevestigde orde hoeft te volgen om jezelf als artiest neer te zetten. En we vinden ook dat het altijd goed is om een beetje te ontsporen, op de juiste manier.'

Nog één laatste keer Perron
Gelukkig zit er ook groeipotentieel in een collectief dat zich bij uitstek profileert als underground. Zo blijven de releases komen, ook in samenwerking met het bekende label Planet Rhythmworden hun platen gedraaid tot in de Berghain aan toe en waren ze de afgelopen weken op een tour om hun 7-jarig bestaan te vieren, met als hoogtepunt nog één laatste keer in Perron. En die plek, die betekent wat voor de mannen.

'Het is echt verschrikkelijk dat die plek dicht gaat,' vindt Derailed. 'We gaan daar al 14 jaar heen. Eigenlijk is het de enige club in Rotterdam waar we vaak heen gaan. Als er één plek is waar er elk weekend, naar onze smaak, goed geprogrammeerd wordt, dan is het Perron.'

Of ze zelf in dat gat springen? Dat is misschien wat voorbarig. Maar de droom om ooit een eigen club te beginnen leeft absoluut.

‘Ricardo kan goed koken. Dan willen we eigenlijk met hem erbij een plek creëren waar je ook doordeweeks kunt komen, waar je wat kan eten, en in het weekend dansen. En met een studio, dan kunnen we vanuit daar op donderdag blijven uitzenden.'

'Al zou het alleen een bar met een kelder zijn: het zou gewoon één plek zijn om te blijven doen wat we eigenlijk al jarenlang doen.'

Techcore
Zit de stad daarop te wachten? Met die Gen-Z’ers die geen cent te makken hebben, en de hele avond bpm’s opzoekt die je vroeger alleen in het uiterste segment trof?

'Sowieso zie je dat de jongeren nu minder geld hebben ja, maar ook over het algemeen minder zin hebben om uit te gaan. Ze drinken minder, zijn meer van de gezonde levensstijl.'

'En het klopt wel dat mensen een ander beeld hebben van techno dan dat wij hebben. Als je pas tijdens corona bent begonnen met luisteren denk je vaak dat hardtechno de norm is. Wat wij dan nu techcore zijn gaan noemen.'

© Derailed

'Toen wij begonnen met uitgaan, zo’n twaalf jaar geleden, was hardtechno de plek waar de gekste fans waren, de mensen die echt hard doorgingen. Wij rolden er meer in via een Pleinvrees party, of via de dubstep. Langzaam beland je dan bij wat meer experimentele shit, en soms dus wat hardere techno. Die nieuwe generatie gaat gelijk in de hardste stand, dat is best gek.'

'Het is vooral mooi als je op feestjes van allerlei stijlen wat ziet. Zodat je kan proeven, en vervolgens kan kijken wat je zelf vet vindt. Zoals Rotterdam Rave vroeger was: vier stages, met vier verschillende sounds. We snappen dat er geld in te verdienen is, maar hoe het nu is, met vrijwel alleen hardtechno, gaan wij er niet meer heen. Terwijl: het was het eerste feestje waar ik ooit heen ben geweest.'

Perron dat weg gaat, Rotterdam Rave wat een andere weg in slaat; er verdwijnt veel goeds. Gelukkig gaat dit collectief gestaag door. Én, hopelijk binnenkort in een nieuw pand, want het huidige wordt gesloopt. Vanaf augustus 2025 is het collectief dakloos. Tijd om op een nieuw spoor te stappen. Wij zijn benieuwd waar dat heen leidt, maar ondergronds blijft het sowieso.