Dit was Eendracht Festival

Veel overtuigende acts en op elke straathoek een nieuwe verrassing

Jitze de Vries
Marie Beke
Nikki Gevaert
Mick Arnoldus
Philippe Roijers
Karlijn Kap
Didy van Wezel

22 juli 2025

Eendracht Festival, hét gratis showcasefestival van Rotterdam. Deze 14e editie bewees opnieuw waarom dit festival zo geliefd is. Met talloze stages, een divers programma en op elke straathoek een nieuwe verrassing, viel er genoeg te beleven. Dit jaar ook op het gebied van comedy en theater. We kwamen ogen en oren tekort, maar hebben geprobeerd de sfeer in dit artikel te vangen. Dit waren onze hoogtepunten.

KIND HUMAN

Wie net te laat is voor de opener van de Wolf-stage, krijgt de indruk dat er een hele band op het podium staat, maar niets is minder waar. KIND HUMAN doet het helemaal in haar uppie. Uitgerust met haar parelwitte stratocaster bedient ze drummachines, effectpedalen en natuurlijk de microfoon. Helemaal stil wordt het nooit. Wanneer het laatste akkoord van het vorige nummer nog nagalmt, zorgt een drumloop met fade-in ervoor dat je meteen klaar bent voor het volgende. De zorgvuldig uitgewerkte indiepop is het medium, met verhalen die variëren van existentialisme tot menselijke verbondenheid en scherpe kritiek op het kapitalisme. 'Ik ben net ontslagen', klinkt het over de drumcomputer. 'Dus dan maar veel muziek maken.' Wij kunnen niet wachten.

Ruda Krua

Invaller Ruda Krua bestijgt als enige band vanavond de Wolf-stage zonder gitaar, toch komt het publiek niets tekort. Eén blazer legt diepe bass-drones neer die je torso doen vibreren, terwijl de ander daar maniakaal overheen scheurt op de saxofoon. De drummer brengt het geheel samen door uit het niets een razendsnelle break in te zetten. Stilstaan is onmogelijk. Het drietal zet zijn punky freejazz-chaos moeiteloos om naar een traag headbang-moment. Daarna volgen atmosferische echo’s en een escalerende woordenwisseling tijdens ‘I guess we’ll have to stop paying rent’. Deze jongens zijn van alle markten thuis en blijken compleet onvoorspelbaar. De kwaliteit van het optreden doet je afvragen waarom ze niet bij de oorspronkelijke line-up zaten.

Platypus

Vergeet Skrillex en Flux Pavilion. Dit is dubstep zoals het ooit bedoeld was. Of, in de woorden van de aanwezige MC: ‘Jesus, fucking bass sounds, innit!’ Wat een genot dat het festival hier een podium biedt aan sounds waarvan je je - zodra je er bent - realiseert dat je ze veel te weinig hoort in Rotterdam. Platypus draait voor de liefhebber (zoals de rappers van NoizBoiz, die zich een weg door het publiek banen), maar ook voor de verdwaalde feestvierder die die rare, vervormde bas voelt en er stiekem een beetje aan verknocht raakt. De set voelt alsof er een gorilla op je borstkas heeft lopen trommelen, op de best mogelijke manier. Het is uitgaan met twee pakjes Camel Blue en een zonnebril, en thuiskomen met drie gebroken ribben en een klaplong.

Meer:

Dit was Eendracht Festival

The Official Unofficial: zaterdageditie

Nous'klaer Festival 2025

The Official Unofficial: vrijdageditie