‘Sunday Morning’ begint rustig en bouwt gedurende de song geleidelijk op. De lichte Keltische invloeden geven het nummer een dromerig en soms wat mysterieus karakter. Dirks' stem staat centraal en blijkt direct een van de sterkere elementen van het nummer.
In regels als "I'm not sure if I'll fit in. No one really seems to talk about it. And I wonder..." komt de zoektocht die aan het nummer ten grondslag ligt het duidelijkst naar voren. Het refrein geeft de song vervolgens net wat extra vaart, waardoor de ingetogen opbouw zijn beloning krijgt. Het refrein voelt hoopvol en bevrijdend, een beetje alsof we weggalopperen op een paard met onze haren in de wind.
‘Sunday Morning’ is een voorzichtige eerste stap, maar wel een doordachte. Geen debuut dat alle registers opentrekt, wel een lied dat nieuwsgierig maakt naar wat Dirks nog meer in petto heeft. En als er nog meer nummers op de plank liggen, hoeven die wat ons betreft niet nog eens anderhalf jaar te wachten.