De muzikale reis van Fomies heeft ze met veel jammen naar zeven albums gebracht sinds 2017. Dat komt een beetje in de buurt van het arbeidsethos van psychedelische grote broer King Gizzard & the Lizard Wizard. In het Koorenhuis laten de Zwitsers hun mix van fuzz, psychedelische rock en krautrock horen.
Psychedelische muur van geluid
Vijf man op een rij, dat is een opstelling die je niet elk optreden ziet. Gelukkig biedt het podium van het Koorenhuis voldoende ruimte om dit mogelijk maken. Centraal zit de drummer, geflankeerd door de bassist. Samen houden zij de groove strak. Aan weerszijden de gitaristen. Voor extra basopvulling en spacegeluiden heeft de band een synthspeler.
Vanaf de eerste tonen komt een warme, gelaagde wall of sound over ons heen. Fomies speelt met de precisie van een Zwitsers uurwerk, maar durft ook te experimenteren. Strakke ritmes, groovende baslijnen en zorgvuldig opgebouwde melodieën worden aangevuld met vervormde gitaarsounds en golvende synthgeluiden.
Zoals bij het genre hoort, krijgen de nummers de tijd om zich te ontvouwen zodat je er goed ingezogen kan worden. Dat gebeurt: we zien meerdere mensen die de trancekant op gaan. Het is ook hard en snel genoeg om goed te kunnen pitten. Hierdoor zie je een opvallende tweedeling in de zaal.
Fomies is hoorbaar goed op elkaar ingespeeld. Wat de band ook doet, het blijft in balans en in een goed tempo doorgaan. Hierdoor weten de heren de aandacht moeiteloos vast te houden. Je hoeft ook niet altijd rare fratsen uit te halen om te boeien: de muziek spreekt voor zich.
Vooraan bewoog iemand met gesloten ogen en gespreide armen alsof die volledig in trance was, terwijl de pit daarachter volledig losging.
