Sniester 2026: Bad Nerves

Britse snelheidsduivels gaan en gaan en gaan

Bad Nerves
  • Jelmer Groenenboom

Bad Nerves in de Grolsch Zaal van PAARD zijn zo’n beetje de Sniester-equivalent van Harry Styles in de ArenA. Kleurige overhemden, strakke broeken, zonnebrillen, en fans die luidkeels elk nummer meezingen. Maar daar houdt de vergelijking ook op. Dit is Sniester, en dat betekent snelheid, zweet en blauwe plekken. En dát bezorgt dit vijftal in overvloed.

Het begint bijna cliché te worden om de jongens uit Essex met The Strokes en Ramones te vergelijken. Vanavond bewijst Bad Nerves dat die vergelijkingen helemaal niet nodig zijn. De show schiet uit de startblokken met ‘You got the nerve’, een zet die zelfs het Sniesterpubliek even lijkt te overrompelen. Het duurt precies drie seconden voordat de mensen vooraan het BPM hebben verwerkt, en dan is de eerste moshpit een feit. Het tempo blijft onafgebroken hoog - alsof er überhaupt geen alternatief bestaat: het repertoire van deze snelheidsduivels kent simpelweg geen langzame nummers. ‘Don’t stop’, ‘USA’, ‘Can’t be mine’, ‘Radio punk’, alle hitjes galmen door de zaal, woord voor woord meegezongen. Exact zoals op het album, alleen dan harder. Véél harder.

“Er moeten meer mensen de lucht in!” roepen een paar grote kerels vooraan. Zo gezegd, zo gedaan: de stagedivers en crowdsurfers vliegen je om de oren (en als je pech hebt, in het gezicht). Iemand waagt het om het balkon op te klimmen en crowdsurft vervolgens recht de armen van de beveiliging in. Het is alleen maar passend om dan ook maar met het allersnelste nummer te eindigen. Bobby Nerves houdt zijn collega’s even in bedwang, zodat het publiek ruim de tijd krijgt om zo ver mogelijk uit elkaar te trekken, om vervolgens als een gigantisch elastiek in elkaar te klappen zodra ‘Antidote’ eindelijk wordt ingezet. De “beste band van Engeland op dit moment” - althans, volgens Billie Joe Armstrong - maakt die reputatie vanavond meer dan waar.

Bobby Nerves houdt zijn collega’s even in bedwang, zodat het publiek ruim de tijd krijgt om zo ver mogelijk uit elkaar te trekken, om vervolgens als een gigantisch elastiek in elkaar te klappen zodra ‘Antidote’ eindelijk wordt ingezet.

Hét moment