De Noorse Kathrine Shepard, beter bekend onder haar artiestennaam Sylvaine, beweegt zich op het snijvlak van shoegaze, post-metal en blackgaze. Haar muziek is breekbaar en intens tegelijk, met dromerige zanglijnen die botsen tegen harde gitaarmuren. Nova is haar meest recente album en werd genomineerd voor een Spellemann Award, een unicum voor een vrouwelijke artiest in de Noorse black metal-categorie. Met Atoms Aligned, Coming Undone vond ze haar signatuur: een balans tussen zachtheid en storm die ze ook op haar meest recente album Nova ten gehore brengt. Het optreden kent vele gezichten. De interactie met het publiek is heel bescheiden, maar als de band eenmaal loskomt, dan is het mooi om te zien hoe ze in zichzelf keren en compleet opgaan in de muziek. Dit gevoel slaat ook over naar de zaal. De nummers zijn lang en afwisselend. De samenzang en de variatie in de nummers is mooi. ‘Fortapt’ is daarvan het perfecte voorbeeld. In de 12 minuten gebeurt er een hoop. Melodieuze samenzang, intense schreeuwen, rollende drums en dan weer de folky vibe. ‘Mono No Aware’ is het mooiste nummer van de show. Een persoonlijk verhaal van zangeres Kathrine. “Ik hoop dat ik jullie een stukje van mijn gevoel kan meegeven, want dit nummer betekent heel veel voor me”. Vervolgens worden de ogen gesloten en krijgen we de black metal kant te voelen. We willen niet teveel vergelijkingen maken met andere bands, maar Alcest komt wel akelig dicht om de hoek kijken. Sylvaine zorgt ervoor dat we in een heerlijke roes komen, nadat Wiegedood ons vakkundig in elkaar heeft gebeukt.
