Amber Piddington en Marie van Uytvanck van Kids With Buns speelden gisteren nog hun meest verre show ooit - op Electric Castle in Roemenië. Vandaag staan ze weer op vertrouwde Belgische bodem, waar ze sinds hun deelname aan Liefde voor Muziek (het Vlaamse equivalent van Beste Zangers) plots nationale bekendheid genieten. Zonde eigenlijk, dat daar een tv-programma voor nodig was, want het debuutalbum Out Of Place is op zichzelf al een parel: breekbare indiepop, gedragen door Marie’s diepdonkere stem en Amber’s eigenzinnige gitaarspel. Helaas lijkt het publiek vooral te wachten op de nummers uit de tv-show - wat zich uit in eindeloos geklets tijdens de rest van de set. Een smetje op een verder erg fijn optreden.
Iets na zevenen is voor velen het moment om, tussen de pintjes door, even wat voedsel in hun maag te stoppen. Wij kiezen voor de interessantere route en laten onze ingewanden voor een kleine veertig minuten lang bewerken door Wiegedood. Extreme metal van het hoogste kaliber, dat is het minste wat je kunt zeggen. Het trio hypnotiseert, mits je openstaat voor hun indringende blackmetal: de bulderende riffs blijven doorgaan tot je vergeet dat ze ooit moeten stoppen en de zang van Levy Seynaeve snijdt met vlagen dwars door je gewrichten.
Vandaag brengen ze een – toch wel korte - set rond hun trilogie De Doden Hebben Het Goed. Met ondere andere 'Ontzieling’, een uitgesponnen meesterwerk waarin razendsnelle riffs, subtielere gitaarlijnen en beestachtig drumwerk samenkomen tot iets dat niet alleen naar adem doet happen, maar ook zomaar een verloren traan kan lostrekken. Voor veel mensen aan de bar zal het klinken als een muzikale nachtmerrie, maar als je goed luistert, zit in al dat donker een glimp van schoonheid verscholen.
