Het langverwachte debuutalbum van DIY postpunkband Real Farmer is op vrijdag 8 maart uitgekomen. Compare What’s There is de titel en op dezelfde vrijdag is er ‘s avonds een releaseshow in Vera. Het wordt een dubbelklapper want zaterdag is de tweede release show, maar dan in Amsterdam. Real Farmer staat op dit moment verrekte mooi in de belangstelling in het Verenigd Koninkrijk. Het album is uitgekomen op het Strap Original-platenlabel van Pete Doherty. En de Engelsen worden verwend met veel optredens. Genoeg ontwikkelingen dus om lekker hyped van te worden. Bovendien zijn de eerste reacties op het album lovend! Zal er dus euforie voelbaar zijn tijdens dit optreden?
M.J.H. Thompson Volksorkest
De zaal is nog lang niet vol als het voorprogramma het podium betreedt. De frontman mijmert: “Allemaal in de verte, mensen in de verte…” Het M.J.H. Thompson Volksorkest begint. Zanger/gitarist Michiel Jan Hendrik Thompson, geboren in Oegstgeest, vormt samen met drie andere bandleden het M.J.H. Thompson Volksorkest. Ze worden tijdens de set voorgesteld als Sjoerd (drummer), Milo (bassist) en Arthur (tamboerijn en elektronische geluiden).
Het openingsnummer begint rustig en kent een soort van Pavementiaanse opbouw, balancerend tussen chaos en bezieling. Dan begint het viertal uit volle borst te schreeuw-zingen. “Stacey, let me be your baby, so you can save me”, het klinkt vooral erg lelijk hard, maar dat is de bedoeling van deze act. Dit was nog een semi-mooi nummer. We worden door de band vervolgens getrakteerd op een set vol fragmentarisch vermaak. Binnen de liedjes wordt onder andere noise gecombineerd met mooie melodieën en verder horen we ook freaky en funky geluiden, gitaar-erupties, bliepjes en bloepjes, Atari gabber-ritmes, rock-grooves, country-twang en wat al niet meer. O ja, uiteraard veel onbedaarlijk geschreeuw uit vier kelen. En er is een Hank Williams-cover.
M.J.H. Thompson Volksorkest valt vooral niet in een hokje te stoppen. En de band doet er alles aan om dat ook te voorkomen. De bandleden hebben plezier, en in de zaal zijn er mensen die het ook wel weten te waarderen. Meedansen lukt dan ook wel vaak, zo tussen de breaks door. Je zou de muziek van deze band op zich wel boeiend kunnen noemen, besluiten we halverwege de set. Maar aan het einde van het optreden begint vanwege het bewust fragmentarische gehalte van de nummers en na een zoveelste vals schreeuwstukje toch ook bij de open minded luisteraar de verveling toe te slaan. Na verloop van tijd kennen we het trucje wel.
Nieuw van Groningse bodem: Real Farmer, Jadi D, WadAap en meer
Februari staat bekend als de maand van de liefde, maar deze februari stond toch wel vooral in het teken van regen, regen en nog eens regen. Druilerige dagen met her en der hoop op lente, door het opkomen van krokussen en sneeuwklokjes tussen de straatstenen en in het plantsoen. Het verlangen naar warmere en vooral lichtere dagen wordt steeds sterker en deze drang naar een frisse start klonk afgelopen maand dan ook door in de muziek. De releases van afgelopen maand waren bijna net zo wisselvallig als de wolken, maar dat heeft ons er natuurlijk niet van weerhouden er weer een paar voor jullie op een rijtje te zetten.
Pogoën voor de koning in Vera
Afgelopen Koningsdag opende Vera haar deuren voor The King’s Garage Sale. Vier bands waren te gast en brachten hun uiteenlopende geluiden naar de mainstage om de verjaardag van ons staatshoofd te vieren. Burlers, Ultimate Crumpets, Real Farmer en Skroetbalg maakten er allemaal op hun eigen manier een feest van.
Swerve, Farer en Throwing Bricks verduisteren ORKZ-bar
Het Oude RKZ is voor vele Groningers een bekend begrip. In 1979 werd het oude rooms-katholieke ziekenhuis gekraakt en sindsdien is het pand een eigen leven gaan leiden. Inmiddels is het een beheerd pand dat door bewoners verzorgd en onderhouden wordt. Naast woningen is het een plek vol met cultuur, denk aan een bioscoop, theater, dagcafe en eigen bar. En dat is waar we ons vanavond bevinden. Een duistere zaal vol met leidingen, planten, oude ziekenhuis schermen en een fris windje. Naast de donkere uitstraling is het vooral een gezellige plek waar een relatief verschillend publiek bij elkaar komt om een avond flink omvergeblazen te worden. De bands van vanavond zijn erg verschillend, maar wat Swerve, Farer en Throwing Bricks delen met het ORKZ is het obscure. De mensen lopen binnen, de lichten dimmen en de duisternis valt.