Real Farmer ontzet VERA met krachtig en energiek optreden
"De setlist is afgelopen, maar ik heb nog geen zin om te stoppen"
Op de dag van Groningens Ontzet en met Noorderzon nog in volle gang, weet VERA toch een mooi publiek op de been te brengen voor Real Farmer. De postpunkband met stevige Groningse wortels sluit vanavond in VERA zijn Europese tour af. Voordat frontman Jeroen Klootsema zijn teksten de zaal in schreeuwt, is het aan My Purse om het publiek alvast op temperatuur te brengen.
My Purse
Het Amsterdamse drietal My Purse debuteert in VERA met een halfuur vol drijvende baslijnen en hoekige gitaarlijntjes. De band zet sterke ritmes neer, maar kapt die vaak al na een minuut of twee abrupt af. Daardoor krijgen de nummers nauwelijks de kans om zich te ontwikkelen. De behoorlijk repetitieve teksten helpen daar niet bij.
Aan energie ontbreekt het gelukkig niet. Het grootste deel van de set bestaat uit nog onuitgebracht materiaal; voorlopig heeft My Purse slechts twee nummers uitgebracht. Met een cover van ‘Touch Sensitive’ van punkpioniers The Fall, vlak voor het einde van de set, maakt het trio in ieder geval duidelijk waarom het vanavond prima in het voorprogramma van Real Farmer past.
Real Farmer
Vanaf het begin van het eerste nummer ‘Heart Out’ is er ook bij Real Farmer aan energie geen gebrek. Ook wordt meteen duidelijk dat deze muziek gemaakt is om live mee te maken. Pas dan komt het boze, beklemmende gevoel van de muziek echt goed over. Schreeuwzanger Jeroen Klootsema gaat er het hele uur vol voor en trekt veel aandacht naar zich toe, vaak hangend onder zijn zelf omhooggehouden microfoon. Af en toe geeft hij bijna iets te veel, met hard gekuch of gekreun dat door de microfoon heen komt. Ook buiten hem om is er genoeg te zien: gitarist Jaap van der Velde, bassiste Marrit Meinema en drummer Leon Harms doen hard hun best om zoveel mogelijk geluid uit hun instrumenten te halen.
Sinds het uitbrengen van hun tweede album heeft de band nauwelijks meer in Nederland opgetreden. Dit is dan ook de eerste keer dat ze hun nieuwere werk voor het thuispubliek spelen. Het is echter geen albumreleaseshow. De setlist is een mengelmoes van de twee albums en EP's, met zelfs ruimte voor nummers die nog niet eens uitgebracht zijn. Deze mix werkt goed, doordat snelle punknummers worden afgewisseld met meer gelaagde en ietwat langzamere nummers.
Het viertal lijkt er vanavond echt zin in te hebben. Een gitaarsnaar die knapt bij het instarten van een nummer is slechts reden voor een korte adempauze. Daarna wordt er doorgespeeld - op een reservegitaar - alsof er niks is gebeurd. Wanneer de band het publiek zo’n vijftig minuten goed in beweging heeft weten te brengen, komt de boodschap dat ze eigenlijk klaar zijn. “De setlist is afgelopen, maar ik heb nog geen zin om te stoppen,” meldt Klootsema. Dus spelen ze er nog een paar, omdat het kan. Bij het een-na-laatste nummer mag zelfs iemand uit het publiek zijn woede nog kwijt in de microfoon.
Terwijl de rest van de band het podium verlaat na twee extra nummers, staat Klootsema verbaasd om zich heen te kijken: “Oh, ik dacht dat we er nog eentje gingen doen”. Het toont hoeveel plezier de groep heeft in het maken van muziek en hoe graag ze willen spelen. Het lijkt dan ook alsof we gelukkig nog lang niet van deze vier af zijn. Als ze dan maar wel ergens in hun inmiddels internationale touragenda een plekje vrij laten voor Groningen.
