Wat heeft Rotterdam allemaal te bieden tegenwoordig? Als we het tipje van de sluier van Eendracht Festival moeten geloven, van alles wat. In Rotown en Bar3 zet De Nieuwe Lichting ook dit jaar een evenement neer waar je ogen en oren te kort komt. Een genre-overstijgend geheel laat zien dat het talent in Rotterdam tegen de plinten klotst. Wat een belevenis moet het daadwerkelijke festival dan wel niet worden?
Een terugkerend onderdeel van de festivalbeleving is dat je door onvoorziene omstandigheden nét te laat bent voor iets wat je had willen zien. Zo ook vandaag. Een pizza bij Stalles is behalve lekker en goedkoop toch een gokje als je, tussen werk en andere verplichtingen door, geen minuut van de avond wilt missen. Geen nood: bij Eendracht Festival hoort dat er een beetje bij. Met een volle timetable en meer interessante acts dan je ooit kunt meepakken, voelt het al snel alsof je een heel weekend in één avond probeert te proppen. Juist die lichte haast is onderdeel van de charme. Net iets sneller dan je lekker vindt naar de volgende act lopen. Vrienden blind achterna omdat zij zweren dat deze artiest écht vet is. Of op de bonnefooi naar die ene act gaan waarvan je ooit gelezen hebt dat ‘ie een behoefte vervult.
Entrez Vixnde, een project van de Brussels-Rotterdamse singer-songwriter Viana Afoumou. Binnen drie seconden weet je dat je hier eerder had willen zijn dan je pizza caprese op was. De Franse taal kan een zweem van onverdiende mystiek geven, maar Vixnde overstijgt dat effect overduidelijk. Zien we daar niet een bekend gezicht van L’Orne?
Indrukwekkend, maar we moeten door naar Las Hienas. Hun dansbare Latijns-Amerikaanse ritmes zetten de zaal moeiteloos in beweging. Geen wonder, want het CV van de band verraadt dat ze al langer meelopen dan de gemiddelde showcase-act. Veel tijd om bij te komen is er niet, want daarna volgt Angles Morts, en het contrast kan nauwelijks groter. Deze death metal hardcore band kleunt erin met een energie alsof ze Jera On Air afsluiten, en waarom ook niet? Tussen de windmillende armen van de trouwe fans baant de zichtbaar gepijnigde blaassectie van Las Hienas zich een weg naar buiten.
Tussendoor pakt Johnny loves me Rotown in met liedjes die kwetsbaarheid dichtbij laten komen, zonder dat ze ooit klein aanvoelen. Er zit een ontwapenende ambitie in de band, alsof de dromen groter zijn dan de zaal waar ze nu nog in staan. Wanneer een kletskous op de voorste rij op diens plek gezet wordt, vloeit dat moment moeiteloos over in het nummer ‘Sorry voor het Ongemak’. Pak ons in, neem ons mee. Naar de Vossen-stage in Club Uniek over een maand, waar nog veel meer leuke dingen te ontdekken zijn.
Of daar vlak in de buurt op de Kameleon-stage, waar Loveth Besamoh gaat spelen. Een artiest met een lange adem. Hij en zijn band deden in 2023 al mee aan Popronde, en drie jaar later voelt het bijna vreemd om dit nog een showcase te noemen. Niet omdat er niets meer te bewijzen valt, maar omdat we ons vooral afvragen wie er nog overtuigd moet worden. Voor wie ons volgt zal dat niet verrassend zijn.
Dan nog zo’n festivalklassieker: kiezen tussen twee goeden. In Bar3 staat World Of Nelly tegenover Skipper in Rotown. Hiphop met een liveband tegenover hiphop met een dj, twee totaal verschillende benaderingen die allebei moeiteloos overeind blijven. Het publiek is tegen het einde van de avond misschien wat uitgedund, maar dat lijkt eerder de vloek van de donderdag dan een gebrek aan kwaliteit. Het zal aan het warme weer liggen, of aan de regen die voorspeld was, maar zéker niet aan dit voorproefje. Wij kunnen in ieder geval niet wachten tot Eendracht Festival echt losbarst.
