Popronde Amersfoort 2026: van knutselpunk tot bingo in de moshpit

Sint-Aegtenkapel 21.30 uur

In de Sint-Aegtenkapel, een van de drie nieuwe locaties dit jaar, neemt xico het publiek mee naar een wereld die zich maar moeilijk in woorden laat vangen. De setting is bijna sprookjesachtig en xico lijkt volledig op te gaan in zijn eigen universum. Terwijl hij live verschillende geluiden mixt, vullen melancholische harmonieën de ruimte. De galm van de kapel doet de rest, iedere toon lijkt nog even door te leven nadat hij al gespeeld is.

xico bouwt een ambientverhaal: het is alsof je luistert naar de soundtrack van je eigen leven, maar dan begint de droom te kantelen. Synthesizers stapelen zich op elkaar, de sfeer verschuift van hemels naar onheilspellend en het prachtige pianospel wordt doorsneden door een schurend, bijna krakend geluid. Wat begon als een hemelse ervaring, wordt iets dat je opslokt. Het publiek laat zich dan ook zichtbaar meevoeren.

Dat is misschien wel de kracht van xico's optreden. De muziek vertelt je niet wat je moet voelen, maar roept een herinnering op die je was vergeten.

Café Miles 21:40

In Café Miles betreedt De Zweefclub het podium, boven de instrumenten hangen geknutselde letters: ‘zweefclub’. Het zet de toon voor de muziek van de zevenkoppige band: knutselpunk. De band, die vorige maand is uitgeroepen tot beste nieuwe live-act van Nederland, speelt hun dynamische set overduidelijk met plezier, en dat plezier werkt aanstekelijk.  Zeven muzikanten betekent veel lagen en die worden stuk voor stuk benut: gitaren, toetsen en meerstemmige zang schuiven in elkaar tot een geluid dat groter is dan het net te kleine podium doet lijken. Ook de nummers zelf voelen dynamisch, het ene moment schommelt een zachte, bijna melancholische melodie je mee,  en het andere moment wordt je omvergeblazen door een trompetsolo. Het zijn juist die wendingen die De Zweefclub zo goed maken. Knutselpunk die niet bang is om lief te zijn, en andersom.

Kafé van Zanten 22.30 uur

Van de stilte in de Sint-Aegtenkapel naar het stampvolle Kafé van Zanten: de overgang kan nauwelijks groter. Hier geen gesloten ogen of zwevende synthesizers, maar donkerrode gordijnen, een volle bruine kroeg en een publiek dat tijdens de soundcheck al aan het joelen is. Loeck staat vooraan in een pak en met een rode zonnebril. Hij maakt pop voor de yearners: iedereen die net iets te lang blijft hangen bij een blik of een gevoel dat maar niet weggaat. De muziek beweegt soepel van pop naar zwijmelende momenten.

Voorin staat de achterban die de ruimte voor het podium meteen claimt en de toon voor de rest neerzet. De knallende energie die de band geeft, krijgen ze meteen terug. Bring back yearners, lijkt de onuitgesproken boodschap een die met een hand op het hart wordt begrepen en meegezongen. Na het einde van de set volgt een lang applaus. Het is het soort afscheid dat je elke band gunt: luid en warm.

Café Miles 23:05

In Café Miles spelt het duo LÖNA hun ‘dark music for happy people. Ze bouwen hun muziek op in lagen: donkere, experimentele klanken schuiven over elkaar heen, terwijl de melancholische zang er overheen hangt. Het is muziek die je niet zomaar tussendoor luistert, maar die om je volle aandacht vraagt. Het café wordt er stiller van, en dat is precies wat bij de set hoort. De zussen zijn niet alleen elkaars wederhelft op het podium, maar ook de technische motor achter hun eigen sound. Deze techniek laten ze niet los, samen sturen ze de synths, beats en lagen aan. Het is een samenspel waarin geen enkele beweging toevallig lijkt. Wie binnenstapt, belandt in een eigen wereld: eigenzinnig, schemerig en volledig van henzelf. Je weet niet altijd waar je naartoe gaat, en dat maakt het spannend van begin tot eind.

Muziekcafé Pitchers 23.30 uur

In Muziekcafé Pitchers staat een video van een knisperend haardvuur op een scherm in de hoek. Al had dat uit mogen staan, de hoeveelheid mensen maakte de ruimte warm genoeg. The Awkward staat hier om lekker ongemakkelijk te zijn:  "Goedenavond Amersfoort, be awkward!”, klinkt het vanaf het podium. Het is meteen duidelijk dat we hier niet met een band te maken hebben die zichzelf al te serieus neemt.

De stad krijgt ervan langs: “Maak minder eenrichtingsstraten in deze stad", een verrassend praktisch beleidsvoorstel voor een indieband, overigens kon de band Amersfoort en Apeldoorn niet uit elkaar halen.

De avond neemt een aparte wending, bingokaarten verschijnen in het publiek. Terwijl je nog probeert te begrijpen wat dit met een indieconcert te maken heeft, wordt er daadwerkelijk bingo gespeeld. De band loopt elkaar nog net niet in de weg op het kleine podium.

De muziek gaat van snel naar sneller. Er hangt een sfeer die ergens tussen een karaoke-coverband, een studentenfeest en een indieconcert in zit. Op papier een recept voor een ramp, in Pitchers juist een geweldige verrassing. Soms wil je een band zien die de boel op stelten zet, je laat lachen en je met een gewonnen vinylplaat naar huis stuurt: dat is The Awkward. En Ingmar, gefeliciteerd met je plaat!

Kafé Van Zanten 00:00

Als BigBobbyBitch Kafé van Zanten betreedt, weet je dat je naar iemand kijkt met een uitgesproken eigen visie. de 20-jarige rapper heeft een authentieke, rauwe stijl, met duidelijke invloeden van de Amerikaanse new wave die verrassend goed past in het Amersfoortse buurtcafé. Vanaf het eerste nummer zit er volle bak energie in de set. Bobby is een geboren entertainer: hij bespeelt de zaal, gooit er harde lines uit die met net genoeg branie landen en houdt de spanning vast tot de laatste track. Het publiek laat zich dan ook niet lang bitten en danst hard mee. Hij staat er alsof het podium van hem is. Zijn flow is strak en gelaagd, met een ontspannen overtuiging die laat horen dat hij precies weet wat hij kan: geen moment lijkt hij te twijfelen. Dat zelfvertrouwen maakt zijn set net zo rauw als de muziek zelf.

Fluor 1.00 uur

De Daft Punk/Justice-invloeden geven de set van The Robots Are Coming een herkenbare elektronische aantrekkingskracht, terwijl het duo tegelijkertijd een eigen plek inneemt binnen de muzikale wirwar van de Popronde. Na alle verschillende genres voelt dit optreden als een passende laatste halte.

Met twee bescheiden artiesten achter keyboards en synthesizers, omringd door lichtgevende TL-buizen, is Fluor de plek waar het electro-duo goed tot zijn recht komt. Het maakt niet uit of je vol overtuiging danst of dat je met je rugzak om en ogen dicht luistert naar de futuristische geluiden. Alles wat op dat moment gebeurde was een gedachte die het publiek meteen begreep. Van snelle elektronische beats tot langzame dystopische synths, in combinatie met de eigen ontworpen lichtshow is het duo een gewaardeerde crowdpleaser. De tijd ging snel voorbij, helaas veel te snel. Het album 2095 is dan ook een must is in je collectie.

Deze avond heeft het allemaal en dat is misschien wel de mooiste manier om een muzikale ontdekkingstocht af te sluiten: met totaal verschillende herinneringen aan dezelfde mooie stad.

Gezien: The Hook, Wolfgang, Amani, Igor, Xico, Loeck, The Awkward, The Robots Are Coming, LÖNA, De Zweefclub, BigBobbyBitch, Jada Faith, MAHA, JAH  @ Popronde Amersfoort