Pim Salto zoekt naar lichtheid, rust en plezier op zijn nieuwe album Rainbowie
“Het mocht eigenlijk nooit echt duister worden, dat vond ik een leuke uitdaging”
”Kunst is het maken van grote, domme fouten.” Dat citaat deelt Pim Salto, (de artiestennaam van Pim ten Have; voorheen Somersault en ex-Figgie) voorafgaand aan het interview met ons. Hij heeft het ook gedeeld met iedereen die meewerkte aan zijn nieuwe album Rainbowie, dat op 31 mei uitkomt. In vergelijking met zijn debuutalbum Hypersomnia, waar we Ten Have al eerder over spraken, moest Rainbowie “een viering worden van rust, geborgenheid, kunst, geknutsel en plezier”. We gingen met Ten Have in gesprek over het maakproces van Rainbowie, waarbij het volgen van intuïtie een belangrijke pijler was.
Op een zonnige namiddag in mei ontvangt Ten Have ons bij hem thuis, waar hij de meeste muziek ook heeft geschreven. In de ruimte staat onder andere een piano en opnameapparatuur. Hij vertelt over het lange proces waarmee Rainbowie tot stand is gekomen: “Het eerste ideetje komt uit 2011, maar eigenlijk ben ik vijf jaar geleden begonnen met schrijven. En ik ben vooral begonnen met schrijven op piano; ik heb composities gemaakt, op zoek naar wat ik wilde maken en daar heb ik de tijd voor genomen. Vervolgens heb ik demo’s gemaakt, gekeken welke instrumenten ik op de plaat wilde hebben en wat de ingrediënten worden. Maar ik heb nooit echt hele harde kaders willen stellen, omdat het maakproces ook een zoektocht is naar nieuwe vormen.”
”Kunst is het maken van grote, domme fouten”
Het enige kader dat hij wilde stellen, was dat er rust en lichtheid in de plaat moest zitten. “Het mocht eigenlijk nooit echt duister worden, dat vond ik een leuke uitdaging”, vertelt Ten Have. Voorafgaand aan het interview deelde hij een citaat met ons, dat hij ook meegaf aan alle mensen die in het maakproces van Rainbowie betrokken werden: “Kunst is het maken van grote, domme fouten.” De quote komt uit Vaslav, een historisch biografische roman van Arthur Japin, die het leven van de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski vertelt vanuit vier perspectieven. Het citaat was voor Ten Have een houvast in het maakproces van Rainbowie: “Elke keer als ik mezelf weer vast groef, dacht ik: oh ja, wacht. We gaan het licht houden.”
De wens om het maakproces van Rainbowie licht te houden, komt vooral voort uit de ervaringen met het maken van Hypersomnia: “Dat vorige proces vond ik heel zwaar. Dat duurde ook heel lang en daar zat ik vaak ook echt helemaal in vast. Ik had het ook veel met mijn eigen persoon verbonden. Als die plaat niet goed was, dan was ik ook niet goed.” Hoewel er ook overlap zit tussen dit album en zijn vorige, kijkt Ten Have positiever terug op Rainbowie. “Dit is de eerste plaat die ik heb gemaakt die ik terug kan luisteren. Ik kan het ook met mensen luisteren in dezelfde ruimte. Dat kon de vorige keer niet.” Zijn gezicht licht op als hij erover praat: “Ik ben ook gewoon blij met iedereen die heeft meegeholpen en hoe het uiteindelijk geworden is. Het is al een jaar af. Ik heb niet iets waarvan ik denk, oh, dat moet ik nog veranderen. Nee, het is gewoon zo. En het voelt wel van mij, maar het voelt ook op een gezonde afstand.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'bandcamp'-embed.
cookie-instellingen aanpassenKinderlijke én volwassen perspectieven als inspiratiebron
Net als op zijn vorige album, laat Ten Have zich inspireren door de kinderlijke fantasie. Dit komt bijvoorbeeld terug in de composities ‘The Adventures of Jolian el Bandadour Act I: A Heart too Heavy’ en ‘The Adventures of Jolian el Bandadour Act II: Beyond the Stars’. Ten Have: “Het gaat over een fictief jongetje, Jolian, die in de ruimte woont met zijn moeder. Op een dag heeft hij een vraag: zijn hart is te zwaar, want deze is te groot. Hij vraagt zijn moeder om hulp, en zij antwoordt: misschien moet je je hart in stukjes breken en hem gaan uitdelen. Vervolgens gaat hij op reis door de ruimte om aan iedereen een stukje van zijn hart te geven en maakt hij allemaal avonturen mee.”
Naast dat de kinderlijke verbeelding en creativiteit een inspiratiebron zijn, gaat Rainbowie juist ook op zoek naar volwassenheid, stabiliteit en rust. Daarvoor ging Ten Have op zoek naar volwassen perspectieven. Het nummer ‘Al dat je Geeft’ is bijvoorbeeld ontstaan door een interview dat hij met zijn oma hield, omdat hij nieuwsgierig was naar haar perspectief op de wereld en het leven. “Ze was al 25 jaar mijn oma, maar ik wist eigenlijk niet zoveel hoe zij zich voelde of hoe zij keek naar heel veel dingen. Want daar werd gewoon niet over gepraat en daar was geen tijd en ruimte voor. De communicatie was altijd indirect. Ik kreeg altijd cadeautjes of eten, maar het ging nooit echt over gevoelens of ervaringen.” Hij vroeg zijn oma ook naar het geheim van een 50-jarig succesvol huwelijk. Het antwoord daarop is uiteindelijk de inspiratiebron geweest voor ‘Al dat je Geeft’: “Ze zei: het is geven en nemen, maar het is meer geven dan nemen. Dat vond ik zo'n bijzondere kijk op hoe we met elkaar omgaan. In relaties, in de familie, maar ook in de maatschappij. Dat het zo'n opofferingsgezindheid is: dat je ervan uitgaat dat je meer geeft dan dat je ervoor terugkrijgt.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'bandcamp'-embed.
cookie-instellingen aanpassenListening party in TivoliVredenburg
Op 31 mei komt Rainbowie uit, en dat wordt gevierd met een listening party in TivoliVredenburg, samen met Ten Have’s jeugdvriend Tom Broshuis. “Tom en ik kennen elkaar van de middelbare school, waar we onze eerste band hadden opgericht: BillyConnected. We begrijpen elkaar altijd op een muzikale manier. Heel vaak als ik een idee heb en ik zit vast, of ik heb wat nodig, dan ga ik met hem zitten. Of ik stuur wat op. Dan vindt dat altijd een heel mooie plek in mijn proces.” Broshuis had ook al een tijdje een album liggen dat hij wilde uitbrengen, genaamd Gojo, waar Ten Have ook aan heeft meegewerkt. Net als Rainbowie is Gojo een beetje een ambient plaat: echte luistermuziek. Zo is het idee ontstaan voor een listening party bij TivoliVredenburg. Het plan is om Cloud Nine om te toveren tot een soort cocon: “We gaan een cirkel maken met speakers van alle kanten, zodat mensen echt kunnen verdwijnen in de muziek. Met een beetje stoelen, maar vooral ook zitzakken. En mensen mogen zelf hun kussen meenemen.” Voorafgaand vertellen Ten Have en Broshuis hoe de beide albums zijn ontstaan. “We gaan ook muzikaal wat ontleden. Zodat de luisteraar snapt hoe de muziek is opgebouwd. Maar vooral lekker luisteren met z’n allen.”
Aan het einde van het gesprek laat Ten Have nog wat prints zien die hij heeft gemaakt voor bij het album. In plaats van cd’s of vinyl te verkopen bij de releaseshow, heeft hij ervoor gekozen om alleen deze prints te verkopen. Het thema waar we het eerder over hadden, is duidelijk terug te zien in de prints: een zoektocht naar speelsheid en lichtheid, maar wel binnen bepaalde kaders. Het is allemaal onderdeel van het bewust intuïtieve proces dat Rainbowie heeft gemaakt tot wat het nu is. Of Ten Have alweer bezig is met nieuwe muziek? “Er liggen wel weer wat dingen op de plank; ik ga binnenkort weer opnemen. Ik hoop dat het nog groter en dommer wordt.”
Te zien: Pim Salto / Tom Broshuis, zondag 31 mei 2026 @ TivoliVredenburg, Utrecht
