‘PHASE SHIFT’: breaks, bass en experimentele clubmuziek debuut EP van FLINTA first’s Magenta

(Artwork en hoofdfoto: Natasha Bordak)

Amsterdam voelt compact, maar voor Masha is de stad vooral ruim. Ruim genoeg om na haar master in Groningen een nieuw muzikaal leven op te bouwen, ruim genoeg om van indiepop en gitaarliedjes door te schuiven naar electro, broken beats en bass music. En ruim genoeg om vier jaar na haar verhuizing een eigen plek in de scene te creëren: Magenta.

De naam Phase Shift klinkt technisch, en dat is niet toevallig. Een phase shift is een tijdsverschil tussen geluidsgolven, maar voor Masha is het ook een klein statement. ,,Ik probeer verandering te brengen in de industrie. Daarom vond ik het een mooie naam: het is een spel met woorden, maar ook echt het idee dat we dingen anders kunnen doen.” De eerste compilatie verschijnt op 21 augustus en beweegt langs breaks, bass en experimentele clubmuziek.

© Elena Kuvshinova

Magenta’s infractructuur: artiesten die als minder vanzelfsprekend worden gezien

Met gastmixes, events en nu een eerste release wil Masha via Magenta een actieve infrastructuur bouwen voor artiesten die minder vanzelfsprekend worden gezien, geboekt of uitgebracht. Phase Shift V/A is daarbij geen strak omlijnd genreproject, maar een staalkaart van makers uit de Nederlandse elektronische underground.

Met haar Amsterdamse platform Magenta maakt dj en producer Masha Wordpress ruimte voor FLINTA-producers, dj’s en live-acts.  Amsterdam voelt compact, maar voor Masha is de stad vooral thuiskomen. Ruim genoeg om na haar master in Groningen een nieuw muzikaal leven op te bouwen, ruim genoeg om van indiepop en gitaarliedjes door te schuiven naar electro, broken beats en bass music. En ruim genoeg om vier jaar na haar verhuizing een eigen plek in de scene te creëren: Magenta.

De naam klinkt technisch, en dat is niet toevallig. Een phase shift is een tijdsverschil tussen geluidsgolven, maar voor Masha is het ook een klein statement. ,,Ik probeer verandering te brengen in de industrie. Daarom vond ik het een mooie naam: het is een spel met woorden, maar ook echt het idee dat we dingen anders kunnen doen.”

Met gastmixes, events en nu een eerste release wil Masha een platform bouwen voor artiesten die minder vanzelfsprekend worden gezien, geboekt of uitgebracht. De debuutcompilatie telt vijf tracks van zes artiesten uit de Nederlandse elektronische scene. Geen strak omlijnd genreproject, wel een verzameling van eigenzinnige, clubgerichte producties.

© James Gallagher

Van roots in de indiepop, naar elektronisch

Muziek is er al vroeg.bij Masha die opgroeit met een vader die dj is en zijn hele leven voor de radio werkt. ,,Er waren altijd cd’s en muziek in huis. Hij bracht me ook muziek mee als cadeau, dus het ontdekken werd enorm aangemoedigd.” Ze leerde gitaar spelen en schreef aanvankelijk indiepopliedjes. Pas later verschoof haar focus naar elektronische muziek. Amsterdam speelde daar een grote rol in. “Het is zo’n compacte, vreemde stad. Er gebeurt veel, maar het is niet overweldigend omdat alles dichtbij is. Voor mij is het een plek waar ik kan ademen.”

Haar sets bewegen zich meestal tussen electro, broken beat en bass-heavy sounds. Als producer maakt Masha vaak donkerder en agressiever werk. Toch klinkt haar eigen bijdrage aan de compilatie, FM Groove, opvallend lichtvoetig. Die maakt ze in die periode samen met Lena Rigel tijdens een jamsessie. ,,We gingen gewoon een dag samen zitten. Lena kan heel experimenteel zijn, ik kom vaak vanuit donkerdere electro. Die combinatie werkte meteen.”

De titel ontstaat min of meer toevallig, vanuit de sounds in de sessie. “Er was een geluid dat misschien “Groove FM” heette, of iets in die richting. Toen werd het FM Groove, omdat het grappig klonk. Achteraf dacht ik ook: er zitten echt van die radio- of transmissieachtige klanken in de track.”

© Studio Svitlo

Activisme via de dansvloer

Het idee voor Magenta ligt al langer op de plank. Masha ziet het platform als een vorm van activisme via muziek: niet omdat iedere release een manifest moet zijn, maar omdat een label of collectief heel praktisch ruimte kan maken voor makers die vaak minder snel zichtbaar worden. ,,Via muziek kun je verhalen vertellen en energie delen, maar je kunt er ook kracht aan geven. Als ik onrecht zie, voel ik dat heel sterk. Dan wil ik iets veranderen, hoe klein ook.”

Die gedachte sluit aan op haar academische achtergrond. Voor haar master European Studies onderzoekt ze lokale initiatieven in Europa die vrouwelijke producenten ondersteunen. Pas jaren later krijgt dat onderzoek een praktische vorm. Eerst moet Masha zelf landen in Amsterdam: naar nachten gaan, mensen leren kennen, online contacten leggen en een gemeenschap opbouwen. ,,Dat gebeurt niet in een dag, een maand of een jaar. Twee jaar geleden voelde ik: nu ken ik de scene beter, nu heb ik de energie en de connecties om iets te doen.”

Magenta begon met guestmixes. Daarna volgden eigen avonden en samenwerkingen, waaronder een event rond Internationale Vrouwendag met het Utrechtse collectief Lawaai, gevuld met b2b-sets. Allemaal om platform te creeeren voor waar Magenta voor staat: Ook een kleinschalige release-luistersessie staat op de planning, waarbij de betrokken artiesten centraal moeten staan.

© Lily Arwen

“Toen ik begon, had ik geen commmunity”

Behoorlijk alleen en niet de juiste mensen om over muziek te praten

De debuutcompilatie is bedoeld als een mini-feest: een eerste kennismaking met een groep producers die niet per se muzikaal hetzelfde klinken, maar wel een houding en energie delen. De selectie beweegt van breaks, bass en electro naar jungle, house- en een vleug acid. ,,Het belangrijkste was dat het speels en dj-vriendelijk zou zijn, met verschillende texturen. Niet: we maken nu een pure één-genre release. Iedereen heeft een eigen sound, maar de tracks horen voor mij wel bij elkaar.”

Marijn S, Scalio, MALLAURY en Ambu Bambu als artiesten op de compilatie. Sommige makers hebben al eerder werk uitgebracht, voor anderen is dit juist een eerste release. Dat aspect is minstens zo belangrijk als de sound. ,,Toen ik zelf begon, had ik geen community. Ik was behoorlijk alleen en had niemand met wie ik over muziek maken kon praten. Nu wil ik tegen anderen kunnen zeggen: je track is goed, laten we hem uitbrengen.”

Daar hoort ook geduld bij. Tracks worden niet altijd op bestelling gemaakt, artiesten hebben volle agenda’s en soms blijkt het delen van een productie alsnog te spannend. Masha snapt die twijfel maar al te goed. ,,Als je begint, denk je snel: is dit wel goed genoeg? Ik herken die onzekerheid heel erg.”

© Wie o wie

Maar hoe klinkt de plaat noú?

Vijf tracks, één beweeglijke clubenergie

Phase Shift V/A opent met Ambu Bambu’s joy of standing out, een eigenzinnige breakbeattrack waarin een knipogende, wobbelende bassynth de richting bepaalt. Ambu Bambu maakt emotionele muziek over het verlangen om erbij te horen, maar laat die gevoeligheid hier botsen met dubbed-out fuzz, speelse ritmes en nét genoeg vreemdheid om voortdurend op scherp te blijven.

Daarna bundelen Lena Rigel en Masha Wordpress hun krachten op FM Groove. Lena brengt een sensuele, apocalyptisch geladen elektronica mee, Masha haar liefde voor electro, bass en breaks. Het resultaat is een crispy, stuwende track met punchy breaks, groovende ritmes en texturen die knetteren als een slecht afgestelde radiozender die verdomd lekker luistert.

Op Nuisance zoekt MALLAURY de spanning op tussen lage frequenties en percussieve druk. De in Parijs geboren, in Amsterdam gevestigde producer laat bass music en clubtechno niet samensmelten, maar tegen elkaar schuren: zware subs, explosieve footwork-energie en jungle-achtige versnellingen worden opgejaagd door speelse vocalsamples.

Marijn S houdt het tempo hoog met Crawl, een track waarin breakgedreven ritmes en steeds verschuivende texturen de motor vormen. Heldere breaks, ijzige soundscapes. Afsluiter Back To London van Scalio zet de deur van de club wagenwijd open. Met rauwe breaks, een bouncy groove, een vleug acid en een duidelijke knipoog naar UK bass rondt zij de compilatie af op maximale dansvloerstand.

© Ilse Fleur

Hardnekkige vrouwelijke disbalans bij DJ’s, producers en live-acts

Phase Shift richt zich in de eerste plaats op vrouwen en FLINTA-makers - vrouwen, lesbische, intersekse, non-binaire, trans en agender makers - zonder de deur voor anderen principieel dicht te gooien. Het grotere doel is een bredere, diversere scene. Masha ziet vooruitgang, maar ook een hardnekkige disbalans, vooral zodra de blik verschuift van dj’s naar producers en live-acts. ,,Als dj wordt het misschien langzaam beter, maar als je naar producers kijkt, zijn er nog veel minder vrouwen. En bij live-acts, mensen die met hardware spelen, zie je het nog sterker. Het is complexer dan alleen: zet meer vrouwen op een line-up.”

Juist daarom wil ze geen symbolische uitzondering maken, bijvoorbeeld één vrouwengerichte compilatie rond Internationale Vrouwendag. ,,Dan praten we één dag per jaar over vrouwen en daarna gaat alles weer verder. Het moet het hele jaar door gebeuren.”

Dat Magenta inmiddels meer is dan een persoonlijk initiatief, merkt Masha aan de manier waarop anderen het platform gebruiken. Programmeurs van een mixserie en een kleinschalig festival vertelden haar dat ze via Magenta op zoek gingen naar artiesten voor hun line-ups. Niet als afvinklijstje, maar als ingang naar makers die ze anders misschien niet hadden gevonden.

,,Toen dacht ik: oh, het werkt dus echt. Mensen gebruiken het als inspiratie en boeken vervolgens meer vrouwen voor hun events of mixseries. Dat vind ik heel bijzonder.” De ambitie is voorlopig bewust lokaal. Niet uit gebrek aan internationale plannen, maar omdat gemeenschap niet op afstand ontstaat. ,,Ik woon hier, ik wil de Nederlandse scene beter leren kennen en mensen echt om me heen hebben. Daar moet het beginnen.”

Wie weet is de volgende release donkerder en experimenteler

“Ik ben zelf ook nog aan het ontdekken waar het project naartoe kan.”

De eerste compilatie is nog maar het begin. Masha werkt langzaam en zorgvuldig, naast Magenta heeft ze ook een fulltimebaan buiten de muziekindustrie, maar aan ideeën ontbreekt het niet. Een volgende compilatie zou best een donkerder en experimenteler gezicht kunnen krijgen, met ruimte voor linksfield electronica, ambient, techno of andere vormen die buiten de huidige breaks- en basshoek vallen.

,,Ik wil verschillende kanten van de scene ontdekken. Niet alleen house of bassmuziek. Misschien wordt de volgende release donkerder en experimenteler, maar ik ben zelf ook nog aan het ontdekken waar het project naartoe kan.” Voorlopig ziet ze de compilatievorm als de juiste manier om haar netwerk verder uit te bouwen: gezamenlijk, laagdrempelig en met ruimte voor nieuwe namen. In de toekomst sluit ze soloreleases niet uit. ,,Misschien wil iemand een volledige EP uitbrengen. En ik zou uiteindelijk ook graag workshops organiseren. Ik heb veel plannen in mijn hoofd, ik moet alleen goed voor mezelf blijven zorgen en alles de tijd geven.”

Eerste release wordt meteen wereldwijd opgevallen

Op 21 augustus verschijnt de eerste Phase Shift-compilatie. In de aanloop daarnaartoe krijgt de release al steun van verschillende platforms; Mixmag zou een van de tracks in première brengen. Voor Masha is dat extra bijzonder, juist omdat het label nog jong is én omdat de release voor een van de betrokken artiesten een debuut betekent. ,,Ik ben nog steeds een beetje in shock. Aan de ene kant is het MALLAURY’s eerste release, aan de andere kant sta ik zelf ook pas aan het begin met dit label. Dan denk ik alleen maar: oké, let’s go.”

Dat is precies de kracht van Magenta: een plek die niet alleen spreekt over representatie, maar het ook praktisch organiseert. Via releases, mixen, evenementen en - als het aan Masha ligt - straks ook workshops. Geen groot gebaar voor één dag per jaar, maar een infrastructuur die makers zichtbaar maakt, programmeurs op ideeën brengt en de elektronische scene stap voor stap verschuift.