Peaches predikt seksuele vrijheid in PAARD
Visueel spektakel en verbindende boodschap brengen publiek in extase
Als Peaches komt, gebeurt er iets bijzonders. Dat was 25 jaar geleden toen haar debuutplaat uitkwam het geval, en dat is op deze zaterdagavond het geval, in de Grolsch Zaal van PAARD. Het plezier en de energie waarmee ze haar show brengt is aanstekelijk. Haar boodschap dat iedereen er mag zijn is, helaas, ook in 2026 nodig, onderstreept ze met shirts met steun voor rechten voor transgenders en voor Palestina.
‘That didn’t go so well’
De zaal wordt flink opgewarmd door Lynks, cultfenomeen uit Londen. Het is al dringen vooraan en ondanks een mislukte stagedive (‘that didn’t go so well’) krijgt de gemaskeerde Lynks het publiek gemakkelijk mee.
Hanging titties and big big lips
Onder luid gejuich komt vervolgens Peaches op, in een pak met heel veel haar, geflankeerd door twee dansers in vergelijkbare pakken. De rauwe beats van ‘Hanging titties’, het openingsnummer van haar nieuwe plaat No Lube So Rude, begeleiden deze entree. Opvallend is dat er verder niets op het podium staat. Tijdens de show wordt een opvouwbare stellage steeds op- en afgebroken, alsof ze wil zeggen: het leven is nooit af en je blijft je bakens verzetten. Als het pak na een paar nummers uitgaat is allang duidelijk: het publiek eet vanavond uit haar hand. Vuisten gaan in de lucht en er wordt luid gejoeld. Ze toont zich bewust van de stad waar ze staat: “We are in the city of peace and justice”! Nu is Den Haag ook de stad van de macht en die macht heeft Merrill Nisker, zoals Peaches werd geboren, altijd uitgedaagd. Dat doet ze ook nu: die grote woorden over vrede en veiligheid, kunnen niet verhullen dat we allemaal uit “big big lips” komen. Om even later tijdens ‘Flip this’ samen met het publiek een middelvinger op te steken: “Fuck the system, make it crumble!”
Berlijnse technoclub
De nummers volgen elkaar in snel tempo op en de outfits wisselen elkaar in hoog tempo af. Het ene moment zijn we in een Berlijnse technoclub beland met sm-elementen, dan zijn er twee dansers met enorme vulva’s op hun hoofd. Peaches weet hoe fotogeniek dit alles is, blijkt als ze de fotograaf van dienst naar zich toetrekt zodat hij van dichtbij een uitdagend plaatje kan schieten.
Dansende lijven
De vrouw die de verbindende kracht van muziek ontdekte in haar tijd als kleuterleidster, zoekt ook vanavond de verbinding. Ze loopt over de handen van het publiek richting de b-stage bij de geluidstechnicus, waar onder meer ‘Fuck how I wanna fuck’ (over seksuele vrijheid gesproken) volgt. Op de terugweg loopt ze de hele zaal door, blijft op verschillende plekken staan en om haar heen vormt zich dan een cirkel van bewonderende blikken en dansende lijven.
People who needs people
Met ‘Be love’ komt een einde aan de reguliere set. Peaches toont zich oprecht dankbaar voor een avond waarin de energie die ze gaf, dubbel en dwars werd beantwoord door het Haagse publiek. Na een toegift, met onder meer ‘Fuck the pain away’, de doorbraakhit van haar eerste album The Teaches of Peaches lijkt het dan echt afgelopen. Toch keert ze nog terug met een cover van Barbara Streisand, dat met de tekst “People who need people are the luckiest persons in the world’ de boodschap van verbinding onderstreept.
