Partiboi: serieus en schaamteloos spelplezier
“Er moet een consensus zijn dat het goed is”
De band Partiboi omschrijft zichzelf als electropop-sexy-punky-disco-band. Dat is een polonaise aan woorden zo achter elkaar, maar het klopt uiteindelijk wel. De band is ook niet per se voor één gat te vangen. Afgelopen september verscheen Supertight, de nieuwe single. Dit nummer smaakte naar meer, maar helaas ging het optreden in Vera afgelopen 29 oktober wegens de bekende omstandigheden niet door. Desondanks, of wellicht juist daardoor, hadden we ontzettend veel zin om af te spreken met deze superstrakke band voor een geanimeerde discussie.
Het geluid en de uitstraling
We spreken met Reyer Boxem (gitaar), Henk Veenstra (bas) en Anita Sferrazza (zang). Ze zijn sinds 2010 actief als Partiboi. Eerst was de band een trio, maar tegenwoordig is Corneel Canters ook van de partij, hij verzorgt het drumwerk tijdens de optredens. Daarvoor combineerde Anita de zang met het drumwerk. Anita: “Ik vond het fijn als drummer, want ik voel me eigenlijk niet een frontvrouw. Het is het veiligst om achter de grote bekkens te zitten. Maar wegens de nodige fysieke malheur kon ik niet meer drummen. Corneel is een echte drummer ook. Ik was meer een houthakker.”
De lichamelijke tegenslag werd wellicht wel een muzikale kans, het geluid werd op het podium strakker en voller. Henk: “Veel mensen vonden het veel beter geworden daarna, omdat de zang nu beter tot z’n recht komt.” Anita bevestigt dit: “De sound is meer gelaagd geworden, want ik speel er ook toetsen nu bij. Het is wel aantrekkelijker geworden uiteindelijk.”
Al voelt Anita zich niet de frontvrouw, in reviews van live optredens wordt de energie en haar uitstraling, sinds ze vooraan op het podium staat, wel regelmatig bewierookt. “Op het podium ben ik wel iemand anders. Minder bleu”, zegt Anita hierover. “We spelen allemaal wel een soort van rol.” Qua energie op het podium gaat Anita ook erg diep: “Na elk optreden moet ik wel erg bijkomen. Ik krijg wel een adrenalinekick tijdens een optreden, maar daarna ben ik echt helemaal gevloerd.”
De consensus en het plezier
Niet alleen op het podium, ook in de oefenruimte is Partiboi ontzettend sterk. “Om daarna neer te zijgen op de vloerbedekking”, zegt Anita. “Van het het lachen”, vult Reyer aan. Henk: “We kunnen heel melig zijn in de oefenruimte. Met dingen die nooit een nummer zouden kunnen worden, of soms wel als aanzet.” Dat is eigenlijk een beetje waar de band aan kan zien of een nummer goed wordt ja of nee. Anita: “Als we er zelf heel goed om kunnen lachen, dan wordt een nummer goed.”
Het hoeft niet eens in de teksten te liggen, het kan ook om een raar geluidje zijn. Of een heel standaard jaren ‘80 rifje, dat dan toch in de muziek terechtkomt. Reyer legt uit: “We moeten het wel alledrie heel goed vinden. Er hoeft maar één iemand beginnen te mekkeren, dan doen we het niet. Dan roept er één bijvoorbeeld het woord ‘emo’. Dat woord is voor ons een soort fatwa.” Het moet gewoon licht blijven, het moet niet emotioneel zijn. “Dan kun je wekenlang proberen iets door te drukken, maar dan lukt het toch niet. Er moet een consensus zijn dat het goed is.” Anita: “Daarom duurt het wellicht ook zo lang voordat we nieuwe nummers hebben. Iedereen moet hetzelfde gevoel erbij hebben.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
WadAap is ‘apetrots’ op het denderende debuutalbum
Twee jaar lang werkten rapper Richard de Bruin (33) en producer Douwe Nieboer (39), alias WadAap, aan hun debuutalbum. Dankzij een enkele schop onder de kont van hun manager, maar vooral ook een geweldige muzikale en vriendschappelijke klik tussen het duo kwam Planeet van de Aap tot stand. Eind september brachten ze het uit. 3voor12 groningen ging langs voor een gesprek over het proces bij het maken van een album, praatsessies op maandagavonden en de helende werking van hiphop.
Achter de kunst: een interview met Maarten Huizing en Douwe Dijkstra
Of je nou graag in Vera bent of rondkijkt tussen de platen in Plato: we kennen eigenlijk allemaal de prachtige kunstwerken die in Groningen te zien zijn wel. Maar wie gaan er eigenlijk schuil achter dat werk? En wat betekent de pandemie voor de kunstenaars in Groningen? Wij namen een kijkje achter de schermen bij kunstenaars Maarten Huizing en Douwe Dijkstra van het Groningse kunstcollectief Knetterijs.