Paaspop 2026: Native James houdt ons moeiteloos in zijn greep
…met zijn keiharde blend van rap, grime punk en metal
Gisteravond stonden ze nog in Hamburg, vandaag vindt Native James een gewillig publiek in The Shelter. Niet meer als voorprogramma van Nova Twins (die we later deze avond nog gaan zien), maar met een eigen show van een uur.
De tent vult zich aardig snel met een mooie mix van metalheads en rapliefhebbers. Dat klinkt als een vreemde combi, maar Native James is dan ook onmogelijk te vatten in één genre. Hij gooit hiphop, grime, punk en metal in de blender en laat rappassages overvloeien in keihard geschreeuw. De muziek is donker en vlot, strakke flows en de logge metalbreakdowns gaan hand in hand.
In de praatjes tussen de nummers door blijkt de Britse rapper eigenlijk vooral erg wholesome te zijn, hij spreekt ons lieflijk toe: “We can have pits and fun”, evengoed bedankt de bassist het enthousiaste publiek individueel na elk nummer. Net als James halverwege de show zijn waardering uit (“You made this show so special”), en het zaallicht even aangaat, ziet hij pas hoeveel mensen er opeens staan: “Goddamn, this got busy”. Logisch ook, want wie langs The Shelter loopt hoort dat het hier serieus losgaat.
Op het podium wordt ondertussen geen seconde gas teruggenomen. De gitaristen gooien hun haren al spelend in de lucht en headbangen erop los, zoals het hoort. Wie vooral opvalt, is bassist Mart Trail, die vaak (en terecht) op de voorgrond treedt en er de hele show lang megastrakke baslijnen uit pompt. Zelden zie je een bassist zo nadrukkelijk de spotlight opeisen, maar we’re all in for it.
Native James zet een indrukwekkende, wholesome rappunkshow neer die opbouwt van een karige opkomst naar een toch best grote circlepit. Tegen het slot speelt Native James zijn nieuwe, nog onuitgebrachte single ‘Never Been Scared’ pas voor de tweede keer live (Hamburg was ons nét voor), en nog één keer worden alle registers opengetrokken. Doe ons maar een beschuitje met Native James.
