Paaspop 2026: Equal Idiots doet ijskoude Shelter alsnog smelten
Vlaams garagerockduo dwingt een voldoende af
Dit jaar de eer aan het Vlaamse garagerockduo Equal Idiots om The Shelter, de rocktempel op de Schijndelse heide, te openen. En hoewel de tent voor een vrijdagopener al prima gevuld is, lijkt echter nog lang niet iedereen door te hebben dat het festival ook daadwerkelijk al begonnen is. Op basale vragen als “Hoe gaat het Paaspop?” en “Zedde gullie al wakker?” komt een prima reactie, maar daad bij woord voegen wanneer het duo hun tracks inzet? Ho maar.
Enfin, aan de energie van de Idiots ligt het in ieder geval niet, die knallen er vanaf het begin vol overgave in met hun fuzzy, chaotische garagerock met een flinke portie punk. Als na het relatief trage, maar niet minder lompe, ‘Toothpaste Jacky’ een verdwaalde “Whoo!” uit de zaal klinkt, wordt deze door zanger en gitarist Thibault Christeansen netjes beantwoord met een impromptu chique buiging. Het ijs tussen band en publiek lijkt scheuren te vertonen, maar gebroken is het nog allerminst. Iets waar verandering in komt zodra ze er met een sonische pikhouweel in de vorm van enkel de breakdown uit ‘Zombie’ van The Cranberries nog eens flink op inhakken.
Tijdens ‘Comfortable Home’ richt Christeansen de microfoon op het publiek: je houdt je adem in, maar er komt zowaar een bak geluid uit het publiek dat langzaam en de tot nu toe wankele moshpit begint beetje bij beetje serieuze vormen aan te nemen. Een snoeiharde breakdown is de beloning die we daarvoor krijgen. Maar het onomstreden hoogtepunt van de set? De tot bijna tien minuten uitgerekte versie van ‘Butter (Up Down)’, inclusief live saxofoonsolo. Terwijl Christeansen op zijn gemak even een pintje haalt bij bar: “Aan de lieve man die mij net een bonnetje voorschoot, die krijg je straks van me terug, proost!”, waarna de muzikale chaos die een Equal Idiots-show is, zich weer hervat. Via een bijna hardcore-eske uitvoering van ‘Shoot’ arriveren we alweer bij het slotstuk van de set: ‘Put My Head In The Ground’, wederom met saxofonist, en haalt het publiek ook eindelijk de voet volledig van de rem.
Tussen de dreunende bas van de discotoko om de hoek en Paaspoppers die liever twintig keer ‘Baila De Gasolina’ horen is The Shelter openen nooit een makkelijke opgave. Maar Equal Idiots kwam, zag, en haalde uiteindelijk een ruime voldoende.
