Paaspop 2026: Triggerfinger speelt een rockshow uit het boekje
Vlaamse rockiconen balanceren tussen verleden en toekomst
Wie aan Triggerfinger denkt, denkt al snel aan de vroege jaren tien, toen de Vlamingen elk festival plat speelden met hun cover van ‘I Follow Rivers’. Vijftien jaar later staat de band nog altijd voor een afgeladen Phoenix-tent. En belangrijker: ze laten zien dat ze meer zijn dan die ene hit, en dat ze nog steeds weten hoe je een solide rockshow moet neerzetten.
Het podium baadt in rood licht wanneer het trio, strak in pak zoals altijd, inzet met een intro dat zo uit het handboek van Queens of the Stone Age lijkt te komen. Niet veel later volgt ‘Colossus’, die logge, groovende track uit 2017, meteen een reminder van waar Triggerfinger zo goed in is: slepende riffs, strak samenspel en een vanzelfsprekend soort cool. Alles klopt, alles zit muurvast. Al voelt de set bij vlagen ook een tikje gefragmenteerd, alsof de spanningsboog soms net ontbreekt. Maar met dit niveau kom je daar makkelijk mee weg.
Hoewel de nostalgie regeert bij een band als Triggerfinger, duiken ze ook het recentere werk in. Na een lange stilte kwam de band vorig jaar weer met nieuwe muziek, waarin ze hun klassieke rockgeluid voorzichtig openbreken. De riffs blijven, maar krijgen gezelschap van donkere synthlagen, (nog) strakkere grooves en een bijna industriële, elektronische onderlaag. Minder rechttoe rechtaan rock ‘n roll, meer spanning, meer textuur. Ook rocksterren zijn kennelijk nooit te oud om te leren en evolueren.
De vraag is alleen in hoeverre het Paaspop-publiek daar ook echt op zit te wachten. Naarmate de set vordert, groeit het gevoel dat een groot deel van de tent vooral op dat ene moment aast. En ja hoor: ‘I Follow Rivers’ wordt uiteindelijk ingezet. De reactie is voorspelbaar maar effectief: een volle tent die het nummer collectief terug het heden in trekt en het refrein woord voor woord meebrult.
Zo blijft Triggerfinger balanceren tussen verleden en toekomst. De nieuwe richting is spannend en geeft de band opnieuw smoel, maar het zijn nog altijd de anthems die het hardst binnenkomen. Op Paaspop blijkt dat nog steeds een gouden combinatie.
