Paaspop 2026: Bente groeit moeiteloos de Apollo in
Na haar doorbraakjaar staat ze er zelfverzekerder dan ooit
Vorig jaar stond ze nog in de Roxy, en twee jaar daarvoor ook al. De stap naar de Apollo voelt na haar enorme groei van afgelopen jaar als een logische volgende fase voor Bente, die het afgelopen jaar definitief doorbrak. En dat blijkt: ondanks het vroege tijdstip op zondag staat de tent goed vol. Met een serene rust brengt ze haar alternatieve popliedjes van haar laatste album drift, afgewisseld met haar inmiddels voor iedereen bekende Beste Zangers-covers.
Dat succes komt niet uit de lucht vallen. Met twee 3FM Awards op zak, een Edison Pop, een rits uitverkochte shows (waaronder Carré) en haar deelname aan het tv-programma Beste Zangers heeft Bente zich het afgelopen jaar stevig in de Nederlandse poptop genesteld. Maar belangrijker: ze maakt het hier ook waar. Ze vult de grootste Paaspop-stage met gemak en met datzelfde gemak brengt ze hit na hit, met onwijs zuivere uithalen.
In het huisje op de bühne, die wel getekend lijkt door een kind, maar volledig uit staal is gemaakt, opent ze met ‘Jan van Galenstraat’. “Waarom denk ik nog aan je” galmt door de Apollo en het diverse publiek wat zich hier verzameld heeft, beweegt meteen mee. De toon is gezet. Tussen de nummers door vertelt Bente dat ze vorig jaar heel paniekerig op het podium stond: “Ik wist niet zeker of het publiek me nou wel vet vond, daardoor vergat ik helemaal te genieten. Nu we op tour zijn durf ik dat eindelijk wel te doen!” Het publiek geniet zichtbaar met haar mee. Paniek heeft plaatsgemaakt voor zelfverzekerdheid, en dan zingt ze ook nog eens loepzuiver.
Tegen het einde van de set neemt ze plaats op de schommel midden op het podium. De lyric “Vandaag doe ik wat anders met mijn haar” wordt door de hele tent meegezongen en zorgt voor een collectief kippenvelmomentje. Bente benadrukt dat iedereen bij haar shows zichzelf mag zijn: “Je mag zo hard dansen en zingen als je wil, want het is mijn huis en hier gelden mijn regels!” Fysiek houdt ze het tempo moeiteloos bij, rennend over het podium terwijl ze elke uithaal blijft staan als een huis. Afsluiter ‘Kan Je Me Zien’ voelt dan ook als een passende conclusie: na jaren timmeren aan de weg wordt Bente nu eindelijk gezien en gehoord door het grote publiek dat ze verdiend.
