Op de plek waar Music Meeting begon, is te horen dat de toekomst onvoorspelbaar is

Diyet & the Love Soldiers
  • Ted van Aanholt

In Concertgebouw De Vereeniging in Nijmegen (en ook in de Stadsschouwburg) werd in 1985 de eerste editie georganiseerd van de Multicultural Dance and Improvised Music Meeting: in de volksmond verkort tot Music Meeting. Nu, 41 jaar en 39 edities verder, vindt die ontmoeting opnieuw plaats op de plek waar het allemaal begon. Onder het thema Back to the future! laten Puuluup, Diyet & the Love Soldiers en Rhiannon Giddens vooral horen dat de toekomst onvoorspelbaar is.

Puuluup speelt met de verwachtingen

Als eerste komen twee enigszins nors kijkende mannen van middelbare leeftijd in pak het podium op met hun talharpa’s: traditionele Estse viersnarige lieren. Zeker in de wat formele setting die De Vereeniging is, verwacht je met dit soort traditionele instrumenten een vrij serieus concert. Niks zal minder waar blijken.

Al na het eerste nummer vertelt Marko Veisson, de ene helft van het Estse Puuluup - in behoorlijk overtuigend Nederlands(!) - dat ze traditionele Estse folk maken, waardoor alle liedjes noodzakelijk over 'landbouw', 'alcohol' en 'eenzaamheid' moeten gaan. Zo heeft dit duo, dat alles met een zweem van die typische post-Soviet droge humor vertelt, meteen de lachers op de hand.

Dat alles betekent niet dat ze hun muziek niet serieus nemen. Hun neo-zombie post-folk, waarin constant met een looppedaal melodieën op elkaar worden gelegd, wordt met een bijna chirurgische precisie gespeeld. Daarnaast is, ondanks de kleine bezetting en beperkte variatie aan instrumenten, de muziek van Puuluup nooit saai.

Puuluup
Puuluup
© Ted van Aanholt
Puuluup
Puuluup
© Ted van Aanholt

Naast de praatjes en het feilloze talharpa spel, is er ook nog een soort choreografie op het podium. Die komt tot een hoogtepunt tijdens “(nendest) narkootikumidest ei tea me (küll) midagi”. Dit nummer kunnen mensen die misschien minder bekend zijn met Estse experimentele folk ook kennen, omdat Puuluup in 2024 samen met 5MIINUST namens Estland deelnam aan het Eurovision Songfestival. Zowel op het podium als in de zaal – ondanks de nauwe bankjes in De Vereeniging – worden de uitbundige pasjes die bij het nummer horen uit volle overgave meegedanst. Puuluup laat in alles zien dat je een band nooit enkel op uiterlijk kan beoordelen.

Als Diyet & The Love Soldiers het klein houden, klinken ze op hun mooist

Meer onvoorspelbaarheden: een van de twee Love Soldiers van de Canadese First Country zangeres Diyet is een Brabander! Dit is een van de vele dingen die de presentatrice van deze avond ons vertelt, aangezien ze besloten heeft de volledige vijftien minuten pauze vol te praten. Zo komen er in de band naast Japanse, Schotse, Tlingit en Soutern Tutchone wortels dus ook Nederlandse wortels voor.

Ondanks al die verschillende wortels is de sound van Diyet & The Love Soldiers grotendeels vrij traditionele americana. Ook de instrumentatie, de pedalsteel en foot drums dragen daar zeker aan bij. Waar Puuluup onvoorspelbaar en energiek was, voelt Diyet & The Love Soldiers, zeker als opvolgende act, wat repetitief en te rustig aan. Er zijn echter ook genoeg momentjes waar het trio muzikaal opveert, met name als ze gedrieën akoestisch rond een enkele microfoon een aantal nummers ten gehore brengen.

Diyet & the Love Soldiers
Diyet & the Love Soldiers
© Ted van Aanholt
Diyet & the Love Soldiers
Diyet & the Love Soldiers
© Ted van Aanholt

Rhiannon Giddens brengt verschillende werelden samen

Na Diyet & The Love Soldiers en een veertig jaar Music Meeting pubquiz in de hal is het aan Rhiannon Giddens om de avond af te sluiten. Er zijn weinig artiesten die beter passen onder het thema Back to the future! Giddens en haar muzikale partner Francesco Turrisi grijpen namelijk terug op een veelvoud van muzikale tradities: Amerikaanse blues, mediterraanse volksliedjes, opera, ballet, fiddle tunes uit Ierland en Congo en ga zo maar door.

Al die tradities brengen ze op een frisse en nieuwe manier samen. Dit is een constante balanceeract. Aan de ene kant de verschillende tradities eer aan doen en van context voorzien en aan de andere kant de coherentie van het gehele concert niet uit het oog verliezen. Dit lukt Rhiannon Giddens bijzonder goed. Door tussen de nummers uitgebreid stil te staan bij de traditionele instrumenten, de herkomst van de muziek en de betekenis die het spelen voor haar heeft, neemt ze het publiek echt mee in haar muzikale wereld.

Rhiannon Giddens
Rhiannon Giddens
© Ted van Aanholt
Rhiannon Giddens
Rhiannon Giddens
© Ted van Aanholt

Het nummer waar dit het meest tot uiting komt, is 'I shall not be moved', waarbij Giddens de hele zaal laat meezingen. Het nummer ontstond waarschijnlijk in de 19e eeuw in de zwarte religieuze gemeenschappen in de Verenigde Staten, maar kreeg nieuwe betekenissen in de arbeidersbeweging en de burgerrechtenbeweging van de twintigste eeuw. Nu brengt Giddens het ten gehore in de context van de 250e verjaardag van de Verenigde Staten, terwijl ze tegelijkertijd met pijn kijkt naar hoe de rechten waar in het verleden voor gestreden is langzaam afbrokkelen. In die context krijgt het nummer opnieuw een volgende betekenis. Zelf beschrijft ze het uitvoeren van het nummer deze avond als het meest bijzondere moment van haar dag, en wij zijn het volledig met haar eens.

Fotoverslag Music Meeting 24 mei 2026